โลกที่ไม่รู้จัก

โดย...วุฒิ นนทฤทธิ์

ในอดีตสื่อมวลชนมีอิทธิพลต่อการชี้นำความคิดของคน แต่ปัจจุบันเทคโนโลยีใหม่ๆ เกิดขึ้นมากมายได้เข้ามาเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของคนตลอดเวลา น่าห่วงที่สุดคือการเปลี่ยนแปลงที่ไร้ทิศทาง

ด้วยเทคโนโลยีและนวัตกรรมที่ผุดขึ้นมากมาย ทำให้คนทุกคนมีสื่อเป็นของตัวเอง เช่น เฟซบุ๊ก อินสตาแกรม หรือแอพพลิเคชั่นไลน์ เป็นช่องทางการสื่อสาร เริ่มจากการสื่อสารจากกลุ่มเล็กๆ แล้วก็ขยายตัวไปอย่างรวดเร็ว โดยไม่จำเป็นต้องง้อสื่อกระแสหลักอย่าง โทรทัศน์ วิทยุ หรือสิ่งพิมพ์อีกต่อไป

พฤติกรรมเหล่านี้ทำให้บทบาทของสื่อกระแสหลักลดลงอย่างรวดเร็ว เดิมนั้นวิทยุได้ชื่อว่ามีความเร็วมากที่สุดเพราะมีข้อจำกัดน้อยที่สุด ทันทีที่เกิดเหตุผู้สื่อข่าวสามารถรายงานเหตุการณ์สดผ่านรายการวิทยุได้ทันที ถัดมาคือโทรทัศน์ที่ต้องนำภาพไปตัดต่อบันทึกเสียง รอจนถึงเวลารายการข่าวจึงจะนำมาออกอากาศได้

ต่อมาสถานีโทรทัศน์ก็พยายามปรับตัวแข่งขันกับวิทยุด้วยการเพิ่มช่วงข่าวต้นชั่วโมงขึ้นมา เพื่อเพิ่มความถี่ในการนำเสนอข่าวสารสู่สาธารณะ สื่อที่ช้าที่สุดก็คือหนังสือพิมพ์เพราะต้องรอจนถึงวันรุ่งขึ้น แต่จุดแข็งของหนังสือพิมพ์คือพื้นที่ในการนำเสนอข้อมูลที่มีมากกว่า ครอบคลุมกว่าและลึกกว่า

แต่พอเทคโนโลยีการสื่อสารก้าวหน้า วิทยุต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดหนังสือพิมพ์ต้องปรับตัวนำเสนอข้อมูลที่หาจากช่องทางอื่นๆ ไม่ได้ เพื่อดึงดูดใจให้คนมาอ่าน ขณะที่สื่อโทรทัศน์นอกจากทุกคนจะคาดการณ์ผิดหมดจากการเกิดของสถานีโทรทัศน์ดิจิทัล จนสะบักสะบอมไปตามๆ กันแล้ว ที่น่าสยดสยองมากกว่าคือพฤติกรรมของคนรุ่นนใหม่ที่ไม่ดูโทรทัศน์อีกต่อไป

ปัจจุบันการเข้าถึงเทคโนโลยีที่ทันสมัยไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะในกลุ่มคนรุ่นใหม่เท่านั้น จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่เราจะมีโอกาสเห็นคนที่เกษียณอายุไปแล้วยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายเซลฟี่ตัวเองตามสถานที่ต่างๆ หรือแม้กระทั่งการถอดแว่นสวมแว่น ถอดๆ ใส่ๆ เพื่อเล่นแอพพลิเคชั่นไลน์ไม่น้อยหน้าวัยละอ่อน

ขณะเดียวกัน เด็กเล็กจำนวนไม่น้อยก็ใช้แท็บเล็ตได้อย่างคล่องแคล่ว วัยเรียนตั้งแต่ประถม มัธยม ไปจนถึงอุดมศึกษา ก็อยู่กับสมาร์ทโฟน กลุ่มแม่บ้านจำนวนไม่น้อยก็หันไปใช้บริการยูทูบในการติดตามละครหรือซีรี่ส์ดังจากต่างประเทศที่มาเร็วกว่าทีวีดิจิทัล

ในอดีตข้อมูลข่าวสารต่างๆ ต้องรอวิทยุรายงานซึ่งถือว่าเร็วที่สุด โทรทัศน์ที่มีภาพเหตุการณ์จริง หรือหนังสือพิมพ์ที่มีความลึก วันนี้ทั้งหมดถูกสังคมออนไลน์เบียดแย่งพื้นที่ไปหมด เพราะต่อให้สื่อกระแสหลักทั้งโลก นำผู้สื่อข่าวที่มีอยู่มารวมกัน ก็ไม่มีทางสู้กับคนที่ใช้สังคมออนไลน์ซึ่งมีอยู่ทั่วทุกหัวระแหงในโลกนี้

การเข้าถึงข้อมูลแบบไม่มีขีดจำกัดและความหลากหลายในการใช้สื่อแบบไร้ทิศทาง จนยากที่จะคาดเดาได้ว่าอะไรจะมาเป็นสื่อกระแสหลักยุคใหม่อะไรคือความจริงของโลกใบนี้ สอดรับกับสังคมที่ยึดอัตตาเป็นใหญ่จะเลือกฟังเฉพาะสิ่งที่ตัวเองอยากฟัง เลือกเชื่อเฉพาะสิ่งที่ตัวเองอยากเชื่อ