สวัสดีปี...ชง

สวัสดีปีใหม่ค่ะ...เริ่มต้นปีมาด้วยความรู้สึกว่า...หลายคนอยากให้มีวันสิ้นปีทุกวัน คือเริ่มมาได้นะ แต่ขอแค่วันที่สามก็พอได้ไหม? แล้วก็กลับไปเป็นวันสิ้นปี ขึ้นปีใหม่อีกที คือได้สวัสดีปีใหม่ ได้เที่ยว ได้ฉลอง ได้สวดมนต์ข้ามปีกันพอหายอยากแล้ว อย่าให้เลยไปถึงวันที่สี่เลย เพราะนั่นหมายถึงช่วงเวลาแห่งความบันเทิงได้จบลงแล้ว กลับเข้าสู่โหมดภารกิจ กิจวัตรประจำวัน งานประจำ ทำจนชิน อีกครั้ง เฮ้อ!

หลายคนแทบไม่อยากตื่นมาเจอวันที่สี่เลย ฉันว่าเกิน 80% ต้องถอนใจออกมาสักเฮือกในยามเช้าตรู่ของวันที่สี่ ผ่านไปแล้วอีกปี ผ่านวันที่สามไปแล้วหรือนี่? ผ่านวันหยุดยาวมาจนได้ ยังไม่หายอยาก แถมสิ่งที่ตามมาตั้งแต่สิ้นปีคือ “ความขี้เกียจ” และมันก็ดูจะทบทวีส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่หนักเอาการอยู่

นี่ยังไม่รวมถึงบุคคลแห่งปี บุคคลที่เกิดในปี ขาล วอก กุน มะเส็ง บุคคลที่ถูกแต่งตั้งให้ประสบชะตากรรมร่วมกันคือ “ชง” ชงต่อเนื่องลากยาวมาตั้งแต่กลางวงเหล้า เข้าไปถึงชะตาชีวิต บุคคลแห่งปีเหล่านี้คงไม่อยากน้อมรับรางวัลนี้เท่าไรนัก แทบไม่อยากข้ามปีมาเลยก็ว่าได้ เริ่มต้นปีด้วยการออกค้นหาวิถีแก้ชง วิถีแก้กรรม และวิธีผ่อนหนักให้เป็นเบา บางคนถึงขนาดเก็บตัวอยู่แต่ในบ้าน ไม่ยอมเคลื่อนไหวตัวเองไปไหน เพียงเพราะเหตุผลเดียวคือ “ปีชง” กลัวเจอโน่นนี่ กลัวป่วย กลัวอุบัติเหตุ กลัวความขัดแย้ง กลัวแม้แต่การก้าวเท้าออกจากบ้าน กลัวไปหมด คือต้องเช็กหมดนะ ว่ารถทะเบียนอะไร สีอะไร เสื้อผ้าควรใช้สีไหน กระเป๋าแบบไหน เบอร์มือถือ ก้าวเท้าไหนออกจากบ้าน ฤกษ์ดีวันไหน วันมหาวิบัติวันใด ทำอะไรวันไหนดี ถึงขนาดเปิดรับทุกสื่อที่แนะนำเรื่องปีชง เพื่อการจัดลำดับชีวิตให้รอบคอบและปลอดภัยที่สุด

ฉันถือว่า “การดูแลรักษาความปลอดภัยให้ชีวิต” เป็นมงคลกับชีวิต ถือเป็นเรื่องดีๆ เรื่องหนึ่งที่ควรทำต้อนรับปีใหม่ แต่หากเราต้องปรับเปลี่ยน เปลี่ยนแปลงหลายอย่างในชีวิตจนเป๋ไปจากปกติ หมายถึงระวังไปทุกย่างก้าว โดยใช้เกณฑ์มาตรฐานตามตำราโหราศาสตร์มาควบคุมความเคลื่อนไหวของชีวิต ฉันก็มองว่ามัน “เยอะไป” ฉันยังเชื่ออยู่อย่างหนึ่งว่า “ปีชง” ไม่ได้แม่นเท่า “กรรม” ในทางพุทธศาสนา เอาจริงๆ แล้ว แทบไม่ได้มีคำสอนเรื่องปีชงเอาไว้เลย พระพุทธเจ้า...สอนให้เราเชื่อเรื่องกรรม มากกว่าเชื่อเรื่องชง

ฉันเชื่ออีกอย่างว่า...ต่อให้เราเกิดปีชง แต่หากเราประพฤติดี ทำความดี ละเว้นบาป ไม่ทำร้าย ไม่เบียดเบียนผู้อื่น จะชงไปอีกกี่ปี เราก็ผ่านมันไปจนได้ และมันไม่เลวร้ายเกินการแก้ไข ขอเพียงให้เราดำรงตนอยู่ในศีลธรรม และครองสติให้อยู่กับตัวตลอดเวลาก็พอ ไม่มีบทสรุปที่เลวร้ายจากผลของการทำดี หากจะมีเรื่องเลวร้าย หนักหนาที่เกิดกับชีวิต แล้วมันลงล็อกพอเหมาะพอดีกับปีชง แล้วเราก็โทษว่ามันเป็นเรื่องของปีชง ฉันว่าจริงๆ แล้ว มันน่าจะเป็นเรื่องของกรรมมากกว่า “กรรม” ที่เกิดจากการกระทำของเราในอดีต ทั้งที่เราตั้งใจ และไม่ตั้งใจ แม้หลายเรื่องราวเกิดขึ้นเหนือความคาดหมาย หลายเรื่องราวไม่ได้เกิดจากการทำดีของเราปัจจุบัน บางคนถึงกับบ่นว่า “แก้ชงก็แล้ว ทำดีก็แล้ว ทำไมยังเจอเรื่องแย่ๆ” ฉันอยากให้มองว่า “สิ่งที่เกิดกับเรามีสองอย่าง คือหนึ่ง...เรากำลังชดใช้ในสิ่งที่เราเคยทำไว้ในอดีต...และอีกหนึ่ง...คือเรากำลังเรียนรู้บทเรียนบางอย่าง เพื่อชีวิตที่งดงามในวันข้างหน้าของเรา” คือหลายเรื่องแย่ๆ ที่เกิดกับเราในวันนี้ มันอาจเป็นต้นทางที่ทำให้เกิดสิ่งดีๆ กับเราในวันข้างหน้าก็เป็นได้ เพียงแต่เรายังไม่เห็นผลลัพธ์ของมันก็เท่านั้นเอง

“ชีวิต...ไม่ได้ดีขึ้นได้ด้วยการแก้ชง แก้กรรม” เพราะเราแก้ไขความผิดพลาดจากที่ทำไว้ในอดีตไม่ได้ แต่ทุกการทำบุญ กุศลที่เราจะทำในวันนี้ พรุ่งนี้ ขอเพียงทำด้วยใจเป็นกุศลจริงๆ ทำด้วยจิตศรัทธา ทำเพราะใจอยากทำ ไม่ได้ทำตามโปรแกรมแก้ชง แก้กรรม ทำเมื่อมีโอกาส ไม่ใช่การจัดฉาก ทำเพื่อเป็นมงคลกับชีวิต มิใช่ทำเพราะความกลัว

ปีที่แล้ว ฉันเป็นคนหนึ่งที่ได้รับคัดเลือกเป็นบุคคลแห่งปี แล้วได้รับรางวัลหลายปีซ้อนติดต่อกัน ชีวิตที่ผ่านมาของฉัน ผ่านทุกข์ ผ่านเรื่องเลวร้ายมาก็ไม่น้อย “ปีชง” สำหรับฉัน กลายเป็นคำปกติ ที่ฉันไม่ได้รู้สึกอะไรกับมันมากมาย เพียงเพิ่มเติมสติ นอกเหนือจากนั้น ฉันเคยทำอะไรดีๆ อย่างไร ฉันก็ยังตั้งใจจะทำอยู่อย่างนั้น เพิ่มเติมตามโอกาส ตามความเหมาะสม เพิ่มการยับยั้งชั่งใจให้มากขึ้น เพราะฉันเชื่ออยู่อย่างหนึ่งว่า “สติ...เอาชนะทุกอุปสรรคได้ สิ่งที่ต้องเจอ ก็ต้องเจอ แต่มันจะช่วยให้เราผ่านไปได้อย่างสวยงามเสมอ ช้าหรือเร็วก็เท่านั้น”

อย่างที่ฉันบอกไว้ตั้งแต่แรก “ปีชง” ไม่ได้แม่นเท่า “กรรม”

ขอเป็นกำลังใจให้บุคคลแห่งปีทุกคนค่ะ สู้ๆ นะคะ!

เข้าไปพูดคุย หรืออ่านมุมมอง ความคิดของ ว.แหวน ได้ที่ www.facebook.com/Worwaenfanpage