ใจที่ปลายทาง

โดย...เสกสรร โรจนเมธากุล

เมื่อไม่กี่ปีก่อนนี่เอง การเดินทางระหว่างกรุงเทพฯ กับบ้านเกิดที่จังหวัดภาคใต้ของผม ใช้การนั่งรถทัวร์เป็นหลัก เรียกว่าเป็นการเดินทางแบบ “แค่หลับตา ตื่นมาก็ถึงที่หมาย” คือรถทัวร์ใช้เวลาเดินทางประมาณ 10-11 ชม.ในช่วงกลางคืน เท่ากับนอนบนรถคืนหนึ่งก็ถึงจุดหมายปลายทาง แต่เมื่อสายการบินต้นทุนต่ำเข้ามาในราคาที่จับจองได้ไม่ต่างกับค่ารถทัวร์ ผมก็เปลี่ยนมาใช้เครื่องบินในการเดินทางโดยถาวร วิถีชีวิต หรืออารมณ์ของผู้คนในการโดยสารด้วยเครื่องบินก็ต่างจากรถทัวร์ไปอีกแบบ แต่ไม่ว่าจะเดินทางด้วยวิธีไหน ผมคิดว่าสิ่งที่เหมือนกันก็คือ ก่อนการโดยสาร ใจของเราไปรออยู่ที่จุดหมายปลายทางเรียบร้อยเเล้ว