ความหมายในภาพรางวัล
ภาพที่ดีคือภาพที่สวยงามตามหลักการถ่ายภาพ แต่ภาพที่จะมีคุณค่าแก่การได้รับรางวัล นอกจากความสวยงามแล้วยังต้องมี
โดย...ประกฤษณ์ จันทะวงษ์
ภาพที่ดีคือภาพที่สวยงามตามหลักการถ่ายภาพ แต่ภาพที่จะมีคุณค่าแก่การได้รับรางวัล นอกจากความสวยงามแล้วยังต้องมีรายละเอียดแห่งความหมายที่ลึกซึ้งโดนใจคนดูด้วย
ระหว่างการเดินทางไปเที่ยวทำสกู๊ปท่องเที่ยว เรื่องภูลมโล ที่ซึ่งละลานตาไปด้วยดอกนางพญาเสือโคร่ง มากมายหลายต้นเป็นป่าผืนใหญ่ ในช่วงฤดูหนาว จนหลายคนให้สมญานามว่าทุ่งซากุระเมืองไทย ท่ามกลางดงดอกนางพญาเสือโคร่งที่สวยงาม นักท่องเที่ยวจำนวนมากต่างเดินเที่ยวชมความงามของดอกไม้ แต่บริเวณโดยรอบที่นี่ยังคงมีวิถีชาวบ้านที่ยังคงต้องทำไร่ ปลูกผักเลี้ยงชีพ
ถัดออกมาอีกหลายกิโลเมตร ชาวบ้านกลุ่มหนึ่งยังคงขะมักเขม้นกับการเก็บกะหล่ำปลีขาย โดยไม่ได้สนใจไยดีกับความงามของดอกนางพญาเสือโคร่ง ตอนนั้นผมกำลังเดินทางไปเรื่องไร่สตรอเบอร์รี่ในบริเวณนั้น แต่ทันทีที่รถจอดสิ่งที่ผมมองเห็นเบื้องหน้า คือภาพที่มีความหมายยิ่งนัก เด็กน้อยสองพี่น้องไร้เดียงสาเกินกว่าจะทำงานได้ อายุประมาณ 4-6 ขวบ พวกเขาพยายามจับนู่นทำนี่ ขนกะหล่ำปลีช่วยแม่ แล้วก็วิ่งเล่นกันด้วยความสนุกสนาน เด็กอีกคนขนตาชั่งมาเสร็จปุ๊บ ก็ขึ้นนั่งบนตาชั่งเล่น ซึ่งดูไปก็คงช่วยอะไรได้ไม่มากแต่มันสำคัญตรงจิตใจที่เขาพยายามช่วยผู้เป็นบุพการีทำงาน
สังคมชนบทต่างกับสังคมเมืองหลวง ในเมืองหลวงพ่อแม่จะใส่ใจกับการศึกษาของเด็กเป็นสำคัญ เด็กอายุ 3-4 ขวบ พ่อแม่ก็จะพาไปโรงเรียน เพื่อให้ลูกๆ ได้เข้ารับการศึกษาแต่เนิ่นๆ จะได้เรียนเก่งๆ อีกเหตุผลหนึ่งคือ พ่อแม่จะได้มีเวลาไปทำงานหาเงินเลี้ยงครอบครัว ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่กับลูกจึงเริ่มมีช่องว่าง ในขณะที่สังคมชนบท เรื่องปากท้องเป็นสิ่งสำคัญที่สุด การทำงานหาเลี้ยงครอบครัวต้องมาก่อน หากลูกยังไม่ถึงเกณฑ์เข้าเรียนพวกเขาก็จะยังไม่สนใจ พวกเขาก็จะนำลูกติดสอยห้อยตามไปทำงานด้วย เป็นความอบอุ่นอีกรูปแบบหนึ่งแห่งสังคมชนบท ผมเองก็เป็นคนหนึ่งที่เติบโตมาในสังคมชนบท ในวัยประถม แม้วันที่หยุดเรียนผมก็ต้องออกไปช่วยตายายทำไร่ทำสวน ซึ่งเป็นสิ่งที่สนุกมาก และปลูกฝังการทำงานให้ผมจนถึงทุกวันนี้
ทันทีที่ผมเห็นคนงานในไร่กะหล่ำ ผมรีบกระโดดลงรถวิ่งปรี่เข้าไปหากลุ่มแม่ลูก ถ่ายภาพความไร้เดียงสาของสองเด็กน้อยที่กำลังช่วยแม่ พวกเขาก็ไม่ได้ตกใจอะไร อาจจะรู้สึกแปลกๆ นิดๆ แต่พวกเขาก็สนุกสนานที่เห็นผมถ่ายรูปอย่างเยอะแยะมากมาย นี่เป็นไมตรีจิตอีกอย่างหนึ่งของคนชนบท พวกเขาจะเป็นมิตรกับแขกผู้มาเยือนเสมอพวกเขายินดีและดีใจที่เห็นผมถ่ายรูปพวกเขา เด็กๆ ต่างปรี่เข้ามาเล่นกับกล้องผม
ในที่สุดผมส่งภาพนี้เข้าประกวดในนามหนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์การประกวดภาพข่าวสื่อมวลชนแห่งประเทศไทย ประจำปี 2558 โดยสมาคมช่างภาพสื่อมวลชนแห่งประเทศไทย และภาพดังกล่าวก็ได้รับรางวัลชมเชย ประเภทภาพข่าวเศรษฐกิจ โดยการตัดสินของกรรมการผมไม่อาจจะรู้ได้ แต่ในมุมมองของผม ภาพนี้มีดีที่ความหมาย องค์ประกอบภาพก็ครบถ้วน มีกะหล่ำปลีกองโตที่เป็นจุดเด่นสวยงาม ซึ่งเป็นสินค้าที่แม่กับลูกช่วยกันเก็บ
แต่สิ่งสำคัญที่สุดที่ผมชอบมากคือ ความไร้เดียงสาของเด็กๆ ที่พยายามจะช่วยแม่ด้วยแรงเพียงน้อยนิด ทำให้ภาพนี้มีความหมายกินใจยิ่งนัก...
