เป็นคนตัวเล็ก ที่มีสุขใหญ่

โดย...นายใจดี  ภาพ  Fishho win

บางครั้งที่เรามองออกไปสุดสายตา เห็นตึกรามบ้านช่องละลานตาไปหมด ในเมืองใหญ่แทบไม่มีพื้นที่ว่างเปล่า พื้นที่สีเขียวสักหย่อมก็ยังแลหายาก การกระจุกตัวของคนเมืองบางทีก็ทำให้รู้สึกอึดอัด ยิ่งพื้นที่เมืองมีคอนโดผุดขึ้นราวดอกเห็ด ตึกสูงใหญ่ ยิ่งทำให้รู้สึกหายใจไม่ปลอดโปร่งไปเสียอย่างนั้น ทั้งหมดทั้งมวลอารมณ์ความรู้สึกพานให้คิดไปอย่างนั้นเอง

ยิ่งอยู่ในเมืองใหญ่ มีคนผู้พลุกพล่านยิ่งอึดอัด นั้นคงเพราะเราทำตัวใหญ่นำพาตัวเองไปที่ไหนก็พานหงุดหงิดไปหมด แม้จะมีคนเข้ามาใช้ชีวิต ทำกิจกรรมอยู่ใกล้ๆ ก็รู้สึกว่าเป็นการเบียดเบียนกันแล้ว นั่นเพราะความใหญ่โตที่เราคิด มันต้องครอบครองอะไรๆ ไว้เองคนเดียว เมื่อทำตัวใหญ่โตแต่ความสุขกับลดน้อยลง ยิ่งหวังกอบโกยทุกอย่างให้มากๆ เมื่อได้มากับยิ่งอัดแน่น อยู่ยากไปเสียเฉยๆ

บางครั้งที่เรามองออกไปสุดสายตา มองเห็นตึกรามบ้านช่องละลานตาไปหมด ในเมืองใหญ่แทบไม่มีพื้นที่ว่างเปล่า ตัวเราช่างเล็กกระจิ๋วหลิว นำพาตัวเองไปสอดแทรกอยู่มุมไหนๆ ก็ได้ ทำอะไรก็ได้อย่างเพลินใจ ในพื้นที่ใกล้เคียงก็ยังสามารถให้คนอื่นๆ เข้ามาร่วมได้ นั้นเพราะเราทำตัวให้เล็ก จึงเหลือพื้นที่แบ่งปันคนอื่นจะหมุนซ้ายขวาจะก้าวไปทางไหนก็รู้สึกคล่องตัว

บางครั้งที่เรามองออกไปสุดสายตา ยิ่งใกล้เทศกาลสิ้นปี ในเมืองใหญ่ที่เราอาศัยอยู่ ได้มองเห็นชีวิตมากมาย แต่ถ้าสักครั้งการหวนกลับมามองตัวเองบ้าง ตั้งคำถามกับตัวเอง ค่อยๆ ค้นหาแล้วให้คำตอบกับตัวเอง ชีวิตที่หยุดเรียกร้องจากคนอื่น เพียงสักวันในเมืองใหญ่ ในพื้นที่ของเราเอง

บางคนอาจมีความสุขกับการเป็นคนโตใหญ่ ไปไหนมาไหน ทำอะไรคนก็เห็นสะดุดตา แต่การเป็นคนตัวใหญ่ที่ไม่เคยฉีกตัวเองแบ่งปันให้คนอื่นบ้าง คนตัวใหญ่ก็อยู่อย่างโดดเดี่ยว แต่หากลองเป็นคนตัวเล็ก ที่ฉีกตัวเองแบ่งปันคนอื่นๆ หรือตัวเล็กเพื่อพร้อมรับสิ่งต่างๆ ที่โลกนี้เหวี่ยงมาให้ บางครั้งการเป็นคนตัวเล็กที่ไม่ต้องมีคนรู้จักนับหน้าถือตา แต่เป็นคนตัวเล็กที่มีประโยชน์บนสังคมนี้ และเป็นคนตัวเล็กที่ช่างมีความสุขก็น่าจะเพียงพอแล้วมิใช่หรือ แล้วเราจะแข่งกันอยากตัวใหญ่ไปทำไมกัน