(ให้) ธรรมชาติประโลมใจ

ดูด้วยตาก็ว่างาม แต่ถ้าใช้ใจดูงามยิ่งกว่า ไม่รู้จะหาเหตุผลใดมาเอ่ยอ้างได้ ตราบที่คุณยังไม่เคยสัมผัสผลงานของเขา  

เรื่อง วิชช์ญะ ยุติ / ภาพ วิศิษฐ์ แถมเงิน  

จากเชียงคานเมืองท่องเที่ยวสุดฮิป (ตอนนี้) สู่แกลเลอรีเล็กๆ ย่านสาทร ระยะทางไกลหลายร้อยกิโลเมตรอาจไม่ใช่เงื่อนปัจจัยที่ทำให้นิทรรศการชุด The Nature of Solace ควรค่าแก่การพูดถึง แต่เพราะฝีแปรงบวกกับไอเดียอันชวนพิศวง ซึ่งศิลปินวัย 61 สร้างสรรค์ขึ้นต่างหากเล่าคือไฮไลต์ที่ใครๆ ก็ห้ามพลาด

“สมบูรณ์ หอมเทียนทอง” กลับมายืนจุดเดิมอีกครั้ง ในฐานะศิลปินไทยที่มีเอกลักษณ์เฉพาะ จนเป็นที่ประจักษ์ระดับนานาชาติ โดดเด่นด้วยงานจิตรกรรมเชิงสัญลักษณ์สะท้อนเรื่องราวชีวิตทั้งที่สัมพันธ์กับตัวเองและเกี่ยวโยงถึงคนรอบข้าง

ผลงานส่วนใหญ่เป็นภาพขาวดำไซส์บิ๊ก ขณะเดียวกันก็มีสีสันเพิ่มเข้ามาในบางภาพแต่ไม่มากเท่าไหร่ นัยเรื่องสีสันที่ถูกแต่งแต้มนั้น ไม่มีคำตอบจากปากของศิลปิน เพราะเขาอยากให้ผู้ชมร่วมตีความหมายตามจินตนาการของแต่ละคน

“คุณมองแล้วคุณเห็นอะไร” นั่นละคือสิ่งที่สมบูรณ์บอกไว้ และคำตอบก็ยังใช้ได้ดีกับน้ำหนักฝีแปรงที่เขาละเลงลงบนผืนผ้าใบ จนกลายเป็นลวดลายที่ยากจะรวบรัดสรุปในเวลาจำกัด

เมื่อธรรมชาติโอบอุ้มมนุษย์ มนุษย์เองก็ต้องอาศัยธรรมชาติปลอบประโลม สมบูรณ์ถ่ายทอดความรู้สึกนี้อย่างลุ่มลึก โดยเขาก่อเกิดแรงบันดาลใจตอนที่มุ่งมั่นควบมอเตอร์ไซค์คันโปรดแล่นไปตามเส้นทางทั่วไทย จากอีสานขึ้นเหนือล่องลงตะวันตกผ่านภาคกลาง เพื่อนำความงดงามมาต่อยอดเป็นภาพแอบสแทรกต์แบบฉับพลัน

“การขับมอเตอร์ไซค์สำหรับผมมันคือเครื่องมือที่จะนำผมไปสู่เป้าหมาย ซึ่งเวลาผมไปผมก็จะไปคนเดียว ไม่ได้ยกคาราวานไปเหมือนคนอื่นๆ ผมถึงรู้ว่าจะต้องเจอกับความโดดเดี่ยวความอ้างว้าง ฉะนั้นผมเลยต้องหาวิธีรับมือกับมันให้ได้ พอความเงียบสงบมาเยือนผมก็เห็นความงามของธรรมชาติ และรู้ว่านี่ละคือสิ่งที่ผมกำลังค้นหาโดยมีมอเตอร์ไซค์เป็นผู้นำทาง”

ไอเดียขับมอเตอร์ไซค์ไปยังที่ต่างๆ ผุดขึ้นในสมองของสมบูรณ์มานานแล้ว แต่ยังไม่มีโอกาสได้ทำอย่างจริงจัง จนจังหวะลงตัวและตัวเขาก็พร้อมเต็มร้อย สภาพกายแข็งแกร่ง สภาวะจิตแน่วนิ่ง ทริปนี้จึงเริ่มต้นโดยไม่รีบเร่ง

“ผมซื้อมอเตอร์ไซค์ซูซูกิ (ปี 1993) ตอนที่ผมกลับมาจากเยอรมนี แล้วย้ายบ้านจากกรุงเทพฯ ไปตั้งรกรากอยู่ริมน้ำโขงที่ อ.เชียงคาน ซึ่งตอนนั้นยังไม่บูมเท่านี้หรอก ผมก็สัญญากับมันว่าสักวันจะออกเดินทางด้วยกันนะ แต่ด้วยเหตุที่ยังไม่พร้อมหลายๆ อย่าง เวลาก็ล่วงเลยไปๆ จนวันหนึ่งผมขึ้นไปนั่งบนอานรถแล้วบอกว่าถึงเวลาแล้วที่เราจะทำภารกิจสำคัญร่วมกัน”

เชียงคานคือหมุดหมายที่สมบูรณ์ใช้เป็นจุดสตาร์ต โดยมีเจ้ามอเตอร์ไซค์คันเก่งที่เครื่องยนต์เนี้ยบและตกแต่งนิ้งบุกตะลอนไปทุกแห่งหน ตามที่เพื่อนซี้จะไปปักธงเก็บเกี่ยวเรื่องราวดีๆ ท่ามกลางบรรยากาศงดงามของธรรมชาติที่มอบให้

“ในใจน่ะผมมีสิ่งที่อยากได้อยู่แล้ว แต่ยังไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไร ก็ขับไปเรื่อย เป็นปีเลยนะกว่าจะเจอ เจอในสิ่งที่ผมกำลังค้นหา ซึ่งผมว่ามันคือประสบการณ์การเดินทางที่ยอดเยี่ยมมาก”

ต่อให้พูดพร่ำเพ้อก็คงยากจะอธิบายความรู้สึกได้เท่ากับไปสัมผัสด้วยตัวเอง เช่นที่สมบูรณ์พานพบมาจากการออกเดินทางพร้อมมอเตอร์ไซค์คู่ชีพ ระหว่างทางมีความงามหลากหลายปรากฏ ธรรมชาติไม่เคยแห้งแล้งน้ำใจ มันยังโอบอุ้มและปลอบประโลมแก่ทุกๆ คนให้อิ่มเอิมเปรมปรีดิ์เสมอ