ความฝัน
เรื่อง : ปู โลกเบี้ยว
ความฝันเป็นลางบอกเหตุหรือจิตใต้สำนึกของเราเอง หรือจะมีอาถรรพ์ลึกลับอยู่จริงในโลกนี้กันแน่
ปูเคยสังเกตอยู่ 3 คืนแล้ว ฝันอะไรมักเป็นจริงหรือคล้ายจริง ในคืนพระจันทร์เต็มดวง แต่ก็คงมีอีกหลายคนหลายฝันที่ไม่ต้องรอพระจันทร์เต็มดวงหรอก ฝันนั้นก็กลายเป็นจริงได้เหมือนกัน
ตอนเด็กๆ ปูอยู่กับคุณตาคุณยายและก็คุณแม่ ตอนนั้นยังไม่มีเจ้าน้องชายตัวดีเลย บ้านปูจะอยู่ใกล้กับโรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์ คลองเตย เวลาจะไปโรงเรียนแม่ก็จะจูงเดินเข้าโรงเรียน ไม่เคยนั่งรถหรอกเพราะบ้านอยู่ข้างหลังโรงเรียน ได้เรียนที่นี่จนถึงชั้น ม.3 ตอนนั้นมีแค่เนี่ย แต่ตอนนี้มีถึงชั้น ม.6 แล้ว เลยทำให้ทุกวันนี้เป็นคนที่เมารถตลอดเวลา ขนาดขับเองนะยังมึนเลย จะเวียนหัวเอามากๆ ถ้าต้องขับวนขึ้นที่จอดรถมีอาเจียนซิน่า แต่ตอนนี้บ้านนั้นถูกตัดถนนเป็นทางด่วนไปแล้ว ที่ใช้วิ่งอยู่ทุกวันนี้ไง
เวลาเดินไปโรงเรียนก็จะต้องผ่านตึกแถวที่ติดริมถนนข้างโรงเรียน หัวมุมตึกแถวด้านหนึ่งเป็นคลินิกเล็กๆ คูหาเดียวเก่าๆ มีคุณหมอผู้หญิงใจดีมีอายุแล้วคนหนึ่งประจำคลินิกและท่านก็นอนพักที่ตึกแถวหลังนี้ด้วย
ผู้คนแถวนั้นก็ได้พึ่งพาคุณหมอเนี่ยแหละเวลาไม่สบาย ราคาถูก ไม่ต้องไปรอคิวที่โรงพยาบาล ตอนที่ปูเด็กๆ น่ะ คลินิกเนี่ยก็ปาเข้าไป 10 กว่าปีได้แล้ว บนบ้านคุณหมอมีพระพุทธรูปองค์ใหญ่มาก เท่าเด็กนั่งได้ล่ะ องค์สีดำดูขลังมาก แต่ตอนนั้นปูเห็นแล้วกลัว คุณหมอเล่าให้ฟังว่าได้มายังไงรู้มั้ย ไม่ได้เช่าไม่ได้เอามาจากวัดดังที่ไหน แต่มาจากใต้ตึกเนี่ยแหละ อยู่บ้านนี้มาสิบกว่าปี จู่ๆ ก็ฝันว่ามีเสียงกระซิบว่า
“น้ำส้วมตกใส่หัวกู” ฝันซ้ำๆ บ่อยมากจนวันหนึ่งหลังตึกแถวมีงูมาขดอยู่ ไล่ก็ไม่ไป ไม่กล้าจับ และที่แปลกก็คือตรงที่งูขดอยู่นั้นมีน้ำจากห้องน้ำชั้นบนหยดติ๋งๆ ลงมาตลอดเวลา ทั้งๆ ที่ไม่เคยสังเกตเห็นมาก่อนเลย พอหาคนจับงูไปปล่อยได้ก็ลองให้คนงานทุบปูนซีเมนต์ที่หลังบ้าน แล้วขุดลงไปได้ประมาณศอกก็พบเศียรพระองค์ดำเนี่ยแหละเลยขุดขึ้นมาบูชา แปลกมั้ยล่ะ สมบัติโบราณใจกลางเมือง ตึกแถวก็ติดถนนใหญ่ตอนสร้างทำไมไม่มีใครขุดเจอล่ะ ยังไงก็ต้องลงเสาเข็มไม่ใช่เหรอ ท่านมาบอกในฝันยังงั้นเหรอ หรือว่าจิตใต้สำนึกเรารู้หรือเป็นอาถรรพ์กันแน่
ปูว่าทุกพื้นที่บนโลกนี้คงมีอะไรที่ลึกลับปริศนาอีกมากมายเลย ก็เพื่อนปูบ้านอยู่ตรงสะพานพระราม 8 ตอนเขาสร้างสะพานพวกคนงานก่อสร้าง พบเหรียญรัชกาลที่ 5 กันเต็มเลย เพื่อนบอกอยู่มา 30 ปีไม่เคยเจอ เพื่อนอีกคนไปรับจ้างขนดินเอาไปทิ้งตรงที่ซ่อมสร้างตึกในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ก็ได้เหรียญรัชกาลที่ 5 ปราบฮ่อมาเหมือนกัน
เรื่องพระเรื่องเจ้ายังมีอีกค่ะ อันนี้กำนันชูชาติ เซียนพระเล่าให้ฟังว่า มีชาวบ้านคุณตาแก่ๆ คนหนึ่งเป็นชาวนาจนๆ อยู่ๆ ก็ฝันบ่อยๆ ว่ามีคนแต่งตัวเหมือนลิเกมาชี้ตรงที่แกต้องเดินไปทำนาทุกวัน ชี้อยู่นั่นแหละ วันหนึ่งแกก็เลยลองขุดดินตรงทางเดินนั้นดู ขุดไปได้สักศอกปรากฏว่าเจอหม้อไหแตกๆ และในหม้อก็มีพระเครื่ององค์เล็กๆ กำนันบอกว่า เป็นพระเก่าราคาแพงมากเคยขอซื้อคุณตา คุณตาไม่ยอมขาย แต่พวกลูกๆ ก็จ้องขโมยพ่อจะเอามาขายให้อยู่เพราะมีราคามาก
คุณตาแกหวงมากและมักจะเก็บไว้ในผ้าขาวม้าพันๆ แล้วคาดเอวติดตัวไว้ตลอดเวลา กลัวหาย จนวันหนึ่งคุณตาแกเอามาให้กำนันรักษาไว้ เพราะแกบอกว่าแกฝันอีกแล้ว แต่คราวนี้ฝันว่ามีคนมากระซิบบ่อยมากว่า
“กูอึดอัด” ก็เลยคิดว่าคงเป็นองค์นี้แหละ ตาดันมัดซะแน่นเชียว พอเอามาฝากกำนันก็เลิกฝันแปลกๆ ไงล่ะไม่มีคำถามและไม่มีคำตอบค่ะ...เพราะอึ้ง
