เด็กชายวัยขวบกว่า ฉลาดกว่าที่แม่คิด

โดย...ปอย ภาพ ภัทรชัย ปรีชาพานิช

ไม่เคยนอนหลับแล้วฝันถึงเรื่องใดๆ ทั้งสิ้น แต่คงเพราะความเครียดจากการตั้งครรภ์เมื่อวัยแตะเลขสี่แล้ว กอปรกับสุขภาพไม่สมบูรณ์แข็งแรง ดราราญ ธเนตปราโมทย์ บอกว่า ช่วง 2-3 เดือนก่อนจะรู้ตัวว่าตั้งครรภ์ “น้องโบอิ้ง” อาจด้วยความกังวลมากกว่าคุณแม่ทั่วๆ ไปที่มีลูกในอายุน้อยกว่านี้ จึงถึงกับเก็บไปฝันเป็นเรื่องเป็นราว แต่ก็กลับกลายเป็นฝันดี คือนอนหลับฝันถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เคารพศรัทธา ทั้งฝันว่าได้ไหว้พระบรมรูปทรงม้า รัชกาลที่ 5 ได้ไหว้พระพิฆเนศ และอีกไม่นานก็ทราบว่าตั้งครรภ์อีกครั้ง หลังจากเคยแท้งไปแล้วเมื่อปีที่ผ่านมาเพราะสุขภาพไม่ดี

ด.ช.ณัฐเศรษฐ การุณพิทักษ์ “น้องโบอิ้ง” วัย 1 ขวบ 9 เดือน กำลังซน (มาก) แต่เป็นความซนที่มาพร้อมกับความน่ารักน่าชัง ช่างจำนรรจา แม้พูดได้เป็นประโยคสั้นๆ แต่โบอิ้งก็พูดได้ถี่ๆ แทบไม่มีจังหวะให้คุณแม่ได้พักผ่อน โชคดีที่ยังมีผู้ช่วยคนสำคัญ คุณพ่อจักรพงษ์ การุณพิทักษ์ เป็นมือเลี้ยงลูกชายตัวน้อยได้อย่างดีเยี่ยม

คุณแม่เตรียมตัวให้พร้อม

“โบอิ้งจะเดิน” “โบอิ้งจะไปเล่น” เด็กชายในวัย 1 ขวบ 9 เดือน สามารถบอกด้วยน้ำเสียงชัดใสแจ๋วในสิ่งที่ตัวเองต้องการได้แล้ว ความฉลาดเป็นพัฒนาการการเติบโตให้คุณแม่ปลื้มใจ และร่างกายก็แข็งแรงสมบูรณ์ ดราราญ บอกว่า แค่นี้คนเป็นแม่ก็ถือเป็นพรอันประเสริฐที่สุดแล้ว เพราะไม่คิดว่าจะได้ลูกชายน่ารักสดใสทั้งสุขภาพกายและสุขภาพใจแบบนี้ ด้วยสาเหตุตัวเองก็มีปัญหาเรื่องภูมิแพ้เข้าขั้นสุขภาพแย่มาโดยตลอด

 

“ก่อนหน้านั้นด้วยความที่ทำงานหนักด้วยค่ะ พักผ่อนน้อย งานหนัก อากาศเปลี่ยนสักนิดเดียวร่างกายก็ไม่ไหวเลย เริ่มจากไอ จาม น้ำมูกไหล แล้วถ้าไม่รีบดูแลตัวเองก็ล้มหมอนนอนเสื่อได้ง่ายๆ แล้วดิฉันก็เคยต้องเสียลูกไปในการตั้งครรภ์ครั้งแรกเพราะดูแลตัวเองไม่ดีพอ ซึ่งทำให้เราเศร้าหมองไปถึง 2-3 เดือนกว่าจะทำใจได้ และบอกตัวเองว่าถ้าโชคดีท้องอีกครั้ง ก็จะดูแลตัวเองให้มากขึ้น

นอกจากโรคภูมิแพ้แล้ว ดิฉันก็ทราบด้วยค่ะว่ามีเชื้อพาหะทาลัสซีเมีย โดยในตอนที่เราวางแผนเตรียมตัวมีลูกกัน ดิฉันกับสามีก็ไปตรวจสุขภาพกันก่อน เพื่อหลีกเลี่ยงโอกาสเสี่ยง ซึ่งคุณหมอก็บอกว่าเมื่อตรวจเลือดพบยีนแฝงทาลัสซีเมีย ไม่ได้หมายความคุณจะมีลูกไม่ได้ ถือว่าดิฉันโชคดีที่สามีไม่มีพาหะ แล้วในที่สุดก็ท้องน้องโบอิ้ง เราจึงกังวลมากค่ะว่า อายุ 40 ปีแล้ว คราวนี้ไม่ห่างหมอเลย ก็ปรึกษาคุณหมอบ่อยมากๆ ในเรื่องภูมิแพ้คุณหมอบอกว่า ต้องดูแลตัวเองตลอดไป จะป่วยๆ หายๆ ไปตามสภาพอากาศแบบนี้ แต่น้องโบอิ้งมาพร้อมกับเรื่องดีๆ ของแม่ ดิฉันแทบไม่ป่วยภูมิแพ้เลยนะคะในระหว่างตั้งครรภ์ กระทั่งคุณหมอเองยังแปลกใจ

ผู้หญิงตั้งครรภ์เมื่ออายุมากแล้วก็น่าจะเป็นแบบดิฉันกันทั้งนั้นนะคะ วิตกกังวล แต่ละครั้งที่ดิฉันไปตรวจครรภ์อัลตราซาวด์ทั้งแบบ 3 มิติ 4 มิติ เทคโนโลยีอะไรใหม่ๆ ขอทำหมดเพื่อให้รู้ว่าเขาสมบูรณ์ ยิ่งดิฉันกังวลมากก็ยิ่งหาข้อมูลอ่านหนังสือเยอะ จึงมีคำถามหมอเยอะไปด้วย เข้าห้องตรวจคุณหมอพูดคุยให้คำปรึกษาร่วมครึ่งชั่วโมงเลยค่ะ (บอกพร้อมรอยยิ้ม) แต่คุณหมอก็ใจดีไม่รำคาญเลย แนะนำทั้งวิธีปฏิบัติตัวระหว่างท้อง ทั้งแนะเมนูอาหารการกินที่มีประโยชน์ เป็นนายแพทย์สูตินรีเวชที่ใจดีมากๆ เลยค่ะ แล้วในที่สุดนอกจากดิฉันจะไม่เจ็บป่วยในช่วงตั้งครรภ์เลย น้องโบอิ้งยังคลอดออกมาด้วยน้ำหนักดีเยี่ยม 3,600 กรัม อ้วนปึ้กตัวใหญ่มาก” 

‘เดินสายกลาง’ วิธีเลี้ยงเด็กยุคใหม่

ลูกคนที่สองไม่น่าจะมีอีกแล้ว ดราราญ บอกว่า เกรงจะไม่โชคดีแบบนี้อีก น้องโบอิ้งแลนดิ้งมากับความโชคดีแท้จริง คุณแม่บอกพร้อมเสียงหัวเราะ และในวัยย่างเข้าสองขวบ คือการเตรียมพร้อมสำหรับโรงเรียนอนุบาลของลูกน้อย วันนี้ใครมีลูก ก็จะรู้ว่าทุกๆ อย่างต้องเตรียมรับมือเร็วขึ้นมากกว่าแม่สมัยก่อน

 

“โรงเรียนทางเลือกคือสิ่งที่ดิฉันเลือกให้ลูกในชั้นอนุบาลค่ะ แล้วบ้านเราอยู่ชานเมือง ดิฉันก็ไม่อยากให้ลูกเหน็ดเหนื่อยกับการเดินทาง โรงเรียนอนุบาลนี้จะสอนผ่านการเล่น ฝึกพัฒนาการกล้ามเนื้อมัดเล็ก มัดใหญ่ ด้วยการวาดรูป ปั้นดิน ฯลฯ เด็กจะเรียนรู้ทุกๆ เรื่องด้วยการเล่นสนุก

ด้านการเลี้ยงลูก ดิฉันใช้วิธีการเลี้ยงแบบแม่ๆ สมัยก่อน กับวิธีการเลี้ยงแบบแม่ๆ ยุคนี้ผสมผสานกัน คือ แบบเก่าก็ยังใช้วิธีตีทำโทษเมื่อเขาทำผิด แต่ก็ไม่ใช่ตีแรงอะไรนะคะ เป็นไปไม่ได้ในเด็กวัยนี้แน่ๆ ค่ะ เมื่อโบอิ้งทำผิด แม่จะให้เขาแบมือให้แม่ตีหนึ่งแปะ แล้วแม่ก็จะถามว่า ‘โบอิ้งรู้ตัวไหมครับว่าทำผิด?’ เขาก็จะตอบว่า ‘รู้’ แม่ก็จะถามอีกว่า ‘โบอิ้งจะทำอีกไหม?’ เขาก็จะตอบว่า ‘ไม่’ พร้อมทั้งส่ายหน้าปฏิเสธยืนยันว่าจะไม่ทำอีกแล้ว

เป็นการสอนแบบคุณแม่ยุคเก่านะคะ (หัวเราะ) แต่ดิฉันมองว่าเป็นการตีที่ไม่รุนแรงแต่เป็นสัญญาณให้ลูกรู้ว่าทำผิด และบอกเหตุผลว่าไม่ดี เด็กวัยนี้รู้เรื่องแล้วค่ะ อย่าไปคิดว่าเขาไม่รู้นะคะ ดิฉันก็ถือว่าเป็นแม่มือใหม่ที่ไม่คิดว่าลูกจะรู้เรื่องอะไรมากมายหรอกค่ะ แต่สิ่งที่เราเคยพูด เคยเล่านิทานหรือเล่นกับเขาแล้วสอดแทรกคำศัพท์ภาษาอังกฤษง่ายๆ ตัวเลข วัน ทู ทรี หรือนี่คือสีแดง สีเหลือง สีน้ำเงิน ก็ไม่ได้ว่าเป็นการสอน แต่แม่เล่นกันกับลูก จู่ๆ ถ้าเขาอารมณ์ดีๆ เขาจะนับเลขภาษาอังกฤษได้สบายๆ เลย วัยนี้กำลังเรียนรู้ด้วยค่ะ โบอิ้งชอบดูรูปรถยนต์ที่แม่กับพ่อชอบเปิดให้ดูในไอแพด เขาสามารถชี้บอกได้เลยนะคะว่า คันไหนโตโยต้า ฮอนด้า หรือพอร์ช แลมโบร์กินี เวลานั่งรถไปด้วยกันชี้ถาม ตอบได้ไม่เคยพลาดค่ะ

รถสปอร์ตบางคันดิฉันไม่รู้เลยนะคะ แต่เด็กขวบกว่ารู้แล้วค่ะ (หัวเราะ) เพราะเขาติดพ่อด้วยค่ะ พ่อสอน แล้วโบอิ้งเป็นเด็กช่างถามความจำดี การแบ่งหน้าที่เลี้ยงลูก คุณพ่อจึงเป็นพี่เลี้ยงมือหนึ่ง พ่อมีหน้าที่ตัดเล็บ แปรงฟัน ส่วนดิฉันดูแลเรื่องอาหารการกิน สมัยนี้คุณแม่หลายๆ คนก็มีอาชีพที่สองนะคะ ดิฉันขายของทางออนไลน์ต้องทำงานดึกๆ คุณพ่อน้องโบอิ้งก็ช่วยเลี้ยงลูกได้ดีมาก

ดิฉันตั้งชื่อลูกชายว่า โบอิ้ง เครื่องบินลำใหญ่ แข็งแรง เพราะอยากให้เขาเป็นนักบินด้วย แล้วดิฉันกับสามีก็ทำงานทางด้านชิปปิ้ง คุณพ่อโบอิ้งทำงานอีกออฟฟิศ เราติดต่อบริษัทขนส่งทางเครื่องบินแห่งเดียวกัน จึงรู้จักกัน จึงเป็นที่มาลูกชายด้วยค่ะ แต่เรื่องการเป็นนักบินก็คงเป็นความฝันของแม่นะคะ (ยิ้ม) แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็แล้วแต่ลูกเลือกเลยค่ะ” ดราราญ บอกด้วยรอยยิ้มปลาบปลื้มในลูกชายวัยกำลังน่ารักน่าชังที่สุด