อัจจิมา กีรติขจร ใฝ่ฝันกับงานแอร์โฮสเตส

ถ้าพูดภาษาอังกฤษได้จะได้เปรียบเวลาสมัครงานหรือศึกษาต่อ เอมจึงอยากให้เพื่อนๆ ตั้งใจเรียนเพื่อความก้าวหน้า เพื่อเราจะได้มีโอกาสมากกว่าคนอื่น

เรื่อง : วราภรณ์ / ภาพ : วิศิษฐ์ แถมเงิน

นักศึกษาสาวลูกแม่โดม น้องเอม-อัจจิมา กีรติขจร ศึกษาชั้นปีที่ 3 คณะรัฐศาสตร์ เอกบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ควบเรียนคณะนิติศาสตร์ ปี 2 มหาวิทยาลัยรามคำแหง ด้วยแนวคิดเป็นคนไทยก็ควรรู้กฎหมาย เรื่องความน่ารักไม่ต้องพูดถึง มีดีกรีเป็นดาวคณะรัฐศาสตร์ปี 2551 และถือพานในงานเฟรชชี่เกมส์ 2551 ของมหาวิทยาลัยอีกด้วย

อัจจิมา เล่าว่า การเป็นดาวคณะ คัดเลือกโดยเพื่อนๆ ร่วมรุ่น และรุ่นพี่อีกทีหนึ่ง ทำให้อัจจิมาได้ร่วมทำกิจกรรมต่างๆ มากมาย การเรียนเอกบริหารรัฐกิจ อาทิ การบริหารทรัพยากรมนุษย์ ทำให้เธอได้รู้หลักการบริหารภาครัฐและทรัพยากรมนุษย์ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น ซึ่งมีความแตกต่างจากการบริหารภาคเอกชน อีกทั้งสาขานี้ยังมีประโยชน์ที่กว้างขวาง ด้วยความสนใจและใฝ่รู้ วิชาที่ชอบเรียนเป็นพิเศษ คือ ด้านการตลาด โดยเฉพาะการสร้างสรรค์งานโฆษณา แต่เธอก็ถล่มตัวว่าเรียนได้เกรดเฉลี่ยเพียง 3 กว่าเท่านั้นเอง

หากถามถึงอนาคตในวันข้างหน้าหลังศึกษาจบพ้นรั้วมหาวิทยาลัย อัจจิมา ใฝ่ฝันอยากเป็นแอร์โฮสเตสสายการบินฝั่งตะวันออกกลาง เพื่อให้ใกล้ความฝันนั้น ปัจจุบันเธอขยันเพิ่มทักษะด้านภาษาด้วยการเรียนพิเศษภาษาอังกฤษที่โรงเรียนสอนภาษาบอสตัน ไบร์ท จนกลายเป็นงานอดิเรกของเธอไปเลย

“ลูกพี่ลูกน้องของเอมเป็นแอร์โฮสเตสอยู่สายการบินฝั่งตะวันออกกลาง ทำให้เอมรู้สึกประทับใจกับอาชีพนี้ เพราะเป็นอาชีพที่สนุก ได้ประสบการณ์ ได้พบปะผู้คนมากมาย ได้ท่องเที่ยว ได้ใช้และฝึกทักษะด้านภาษา เอมคิดว่าภาษาเป็นสิ่งสำคัญ โดยเฉพาะภาษาอังกฤษเพราะใช้กันทั่วโลก สมัยก่อนเอมจะเรียนภาษาอังกฤษแต่ในตำรา พอโตขึ้นก็ได้ใช้จริงๆ เดิมทีเอมไม่ใช่คนพูดภาษาอังกฤษเก่ง ติดขี้อายเสียด้วยซ้ำ แต่พอโตขึ้นได้เรียนในโรงเรียนสอนภาษา ก็ยิ่งต้องกล้าพูด กล้าคุยมากขึ้น” หลักการพูดภาษาอังกฤษให้ได้ดี อัจจิมา แนะว่าต้องมีความมั่นใจและตั้งใจจริง ต้องกล้าพูด แล้วจะพูดได้ แต่อัจจิมาให้ความเห็นว่าเด็กไทยมักติดอยู่ที่แกรมมา แต่เธอแสดงทัศนคติว่าแกรมมาไม่ใช่สิ่งสำคัญ ใช้เฉพาะตอนสอบ แต่การพูดเป็นทักษะที่ยากที่สุด เพราะเราไม่ใช่เจ้าของภาษา

“ขณะที่เราฟังฝรั่งพูดอังกฤษก็ฟังยาก เพราะสำเนียงแตกต่างกัน จึงต้องฝึกฟังเยอะๆ เมื่อก่อนเอมไม่กล้าพูดเลย แต่พอโตขึ้นเริ่มรู้ความต้องการของตัวเอง คืออยากเป็นแอร์โฮสเตส ดังนั้นภาษาอังกฤษสำคัญ ประกอบกับคุณแม่ส่งเสริม ให้กำลังใจ สนับสนุนให้เรียนพิเศษภาษาอังกฤษเยอะๆ ขนาดคุณแม่ส่งเสริมให้เอมไปเวิร์ก แอนด์ ทราเวล ที่สหรัฐอเมริกานานถึง 3 เดือน ในช่วงปิดภาคฤดูร้อน ก็ยิ่งทำให้เอมคุ้นชินและกล้าพูดภาษาอังกฤษมากขึ้น โดยเอมไปทำงานที่ร้านแมคโดนัลด์ ที่โคโลราโด ไอดาโฮ ซึ่งสำเนียงอเมริกันจะแปลกๆ ฟังยากมาก แรกๆ รู้สึกกดดัน แต่ก็ได้เพื่อนๆ ที่เป็นชาวอเมริกันคอยช่วย ทำให้เรารู้จักการทำงานและใช้ไหวพริบในการอยู่รอดมากขึ้น อีกทั้งได้ฝึกทักษะการฟังมาเยอะมาก นับเป็นประสบการณ์ที่ดีและมีค่ามาก”

อัจจิมา ฝากทิ้งท้ายว่า ภาษาอังกฤษสำคัญมากในยุคสมัยนี้ พูดได้เพียง 1-2 ภาษา ไม่พอ ต้องได้มากถึง 3 ภาษา

“ถ้าพูดภาษาอังกฤษได้จะได้เปรียบเวลาสมัครงานหรือศึกษาต่อ เอมจึงอยากให้เพื่อนๆ ตั้งใจเรียนเพื่อความก้าวหน้า เพื่อเราจะได้มีโอกาสมากกว่าคนอื่น” สาวน้อยแก้มป่อง กล่าวทิ้งท้าย

ของพกติดตัว

กระเป๋าสตางค์ : ใบนี้ยี่ห้อโคช เอมชอบกระเป๋าใบเล็ก พกสะดวก หลักการใช้เงินของเอม คือ ใช้เงินอย่างรู้ค่าที่สุด คือคุณแม่จะให้เอมบริหารการใช้สตางค์เอง เช่น อาจจะให้เงินเดือนเดือนละหมื่นบาท เอมก็ต้องบริหารเอง แบ่งเป็นค่าเช่าหอ ค่าน้ำ ค่าไฟ แล้วเก็บบางส่วนประมาณ 1,500 บาท ฝากประจำทุกเดือน เก็บเงินเกือบ 2 ปีแล้ว เพื่อจะนำเงินก้อนนี้ไปใช้หลังจากเรียนจบ จะได้สำรองไว้ตอนหางานทำ ส่วนใหญ่เอมจะช็อปปิ้งกระเป๋า รองเท้า หรือนาฬิกาที่ดีๆ หน่อย เพราะของเหล่านี้เก็บไว้ใช้ได้นาน ส่วนเสื้อผ้าไม่เน้นของมียี่ห้อแพงๆ

โทรศัพท์มือถือ : ปัจจุบันใช้โทรศัพท์มือถือ 2 เครื่อง โอโฟน และแบล็คเบอร์รี่ ตอนแรกใช้โทรศัพท์ธรรมดาและไอโฟน ที่เลือกไอโฟนเพราะมีแอพพลิเคชันให้เล่นเยอะ ตอนหลังเพื่อนๆ ใช้แบล็คเบอร์รี่กันเยอะ เอมก็เลยซื้อเพื่อเอาไว้เมสเซจติดต่อสื่อสารกับเพื่อน แชตแล้วประหยัดกว่าโทร. คิดว่าคุ้มกว่า อย่างไอโฟนก็ใช้แอพพลิเคชันดิกชันนารีไว้แปลภาษาอังกฤษ นับว่าสะดวกมาก

ไดอะรี : สมุดไดอะรีเป็นสิ่งที่ติดตัวเอมเพื่อใช้จดตารางเรียน วันนี้ไปไหน ต้องทำอะไร ชีวิตจะได้มีระเบียบ ไม่ลืมสิ่งที่ต้องทำ ส่วนใหญ่ใช้ปีละเล่ม

กระเป๋าสะพาย : ชอบกระเป๋าลองชอม มีทั้งหมด 4 ใบ ส่วนใหญ่เป็นสีเอิร์ทโทน เพราะเข้ากับเสื้อผ้าได้ง่าย ที่สำคัญใช้ทน ส่วนใหญ่ใช้กับคุณแม่ เอมไม่ซื้อกระเป๋าบ่อย ใช้ทีก็ใช้ให้คุ้ม เวลาซื้อก็คำนึงถึงประโยชน์ใช้สอยมาเป็นอันดับหนึ่ง กระเป๋าอีกแบรนด์หนึ่งที่ชอบ ร้านอยู่ที่สยามสแควร์ นิยมในหมู่วัยรุ่นมากๆ สไตล์เรียบๆ สีๆ ตัดเย็บจากหนัง

พาสปอร์ตและผ้าพันคอ : เอมต้องเรียนภาษาอังกฤษทุกสัปดาห์ ดังนั้นพาสปอร์ตของสถาบันสอนภาษา ซึ่งด้านในจะมีรายละเอียดคาบเรียนของเรา และวิชาที่เราต้องไปพบอาจารย์เพื่อฝึกฟัง ฝึกพูด คือที่โรงเรียนจะมีโปรแกรมภาคปฏิบัติให้เราได้พูดคุยกับเจ้าของภาษาจริงๆ เราก็ต้องจดตารางนัดว่าสัปดาห์นี้เราจะต้องเข้าไปคุยกับคุณครูท่านใด ส่วนผ้าพันคอ เวลาที่ต้องใส่ชุดนักศึกษา เช่น ตอนสอบ เอมต้องมีผ้าพันคอคลุมไว้ เพราะอากาศในห้องเรียนหนาว ผ้าพันคอชิ้นโปรดแบรนด์โครเซท ชอบลวดลายของผ้ามาก รู้สึกว่ามันเก๋และเท่มากๆ