วรภพ คล้ายสังข์ ‘เมื่อผมได้รับโอกาส’

โดย...ป้าปอย ภาพ กฤษณ์ พรหมสาขา ณ สกลนคร/ทวีชัย ธวัชปกรณ์

อนาคตเปลี่ยนได้ไปเสมอสำหรับคนวัยหนุ่ม กำลังค้นหา “บอม” วรภพ คล้ายสังข์ บอกเคยฝันเป็นหนุ่มแบงก์ ตอนศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 4 คณะบริหารธุรกิจ สาขาการตลาด มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย แต่เมื่อโอกาสเข้ามาโดยผู้ใหญ่หยิบยื่นให้ได้ขึ้นเวทีประกวดมิสเตอร์อินเตอร์เนชั่นแนล เมื่อปี 2013 แล้วได้ตำแหน่งเป็นตัวแทนประเทศไทยไปประกวดเวทีระดับสากลที่จาการ์ตา ชีวิตที่เคยคิดว่าจะอยู่กับตัวเลขก็เปลี่ยนแปลงไป

“ผมเป็นพวกไม่ซีเรียสด้วยครับ (คอนเฟิร์มด้วยรอยยิ้ม) ก็เลยคิดว่าดีแล้วที่เราไม่ต้องทำงานนั่งโต๊ะอยู่กับตัวเลข ผู้ใหญ่ก็ยังหยิบยื่นโอกาสให้เสมอๆ ผมได้ทำอะไรหลายๆ อย่างในวงการบันเทิง ตั้งแต่นายแบบ แสดงละคร ราวปีหน้าก็จะได้เห็นบอมในละคร เรื่อง สงครามเพลง ของ ‘พี่กอล์ฟ’ กัญจน์ ภักดีวิจิตร เป็นผู้จัดผู้จัดละครเรื่องนี้ครับ

การได้รับหน้าที่เราก็ต้องทำให้เต็มที่ ดีที่สุด วิธีการทำงานของบอม คือใส่ให้เต็มที่เลยครับ ถ้ามากไปหรือน้อยไป ผู้ใหญ่ก็จะสอนบอก พี่ต่อ-ผู้กำกับก็จะคอยตัดคอยเพิ่มให้เราอีกทีครับ เรื่องนี้เป็นละครบู๊ ได้รับบทเป็น ‘ผู้กองวิน’ คาแรกเตอร์เคร่งขรึม ซีเรียส แล้วมีบทที่ต้องปะทะคารมกับ พี่เต๋า-สมชาย เข็มกลัด ซึ่งแตกต่างจากตัวจริงบอมเลยครับ บอมเป็นคนตลก เฮฮาบ้าบอ เจอเพื่อนๆ ต้องเล่นต้องฮาพูดคุยหัวเราะเสียงดัง (หัวเราะ) งานวงการบันเทิงคือการทำงานที่ไม่ใช่ตัวเรา โดยสวมบทบาทที่เราได้รับให้ดีที่สุด

บอมก็ชอบนะครับ ซึ่งไม่ต่างจากงานที่เราวาดอนาคตไว้ตอนเรียนการตลาดนะครับ งานบันเทิงต้องปรับบุคลิกการเข้าสังคม การพูดจามารยาทในการเขาหาผู้หลักผู้ใหญ่ ข้อนี้ผมว่า ถ้าผมทำงานธนาคาร หรือเป็นนักการตลาด สังคมตรงนี้เราก็ต้องปรับตัวเช่นกัน แล้วการถ่ายละครคือการทำงานแข่งกับเวลาอย่างเห็นชัดเจนที่สุดงานหนึ่ง กองถ่ายละครบู๊ต้องอยู่กลางแจ้ง อยู่กับดินฟ้าอากาศ การทำงานก็ต้องแข่งกับสภาพอากาศอีกด้วย

สิ่งสำคัญของงานนี้อีกอย่างคือ บุคลิก หน้าตา หุ่น ตั้งแต่ผมขึ้นเวทีประกวดตอนเรียนปี 3 อายุ 20 ปี ผมก็เริ่มเล่นเวทอย่างจริงจัง จากแต่ก่อนที่เล่นหนัก-เบาไปตามเรื่องอยู่กับบ้าน ก็เริ่มเรียนกับเทรนเนอร์ ที่สอนเราอย่างเข้มงวด บอมเป็นคนขี้เกียจตัวเป็นขนเลยครับ (บอกพร้อมเสียงหัวเราะร่วนแล้วยกแขนที่มีไรขนอย่างหนุ่มเข้มให้ดู) พี่เทรนเนอร์ต้องคอยเข้มงวด คอยโทรศัพท์ตามตัวตลอดครับ อาทิตย์ละ 4 วัน จะต้องเห็นหน้ากันฟิตเนส วันละ 1 ชั่วโมงครึ่ง

ร่างกายเปลี่ยนไปชัดครับ พอเราออกกำลังกายได้อย่างถูกจุด ผมชอบช่วงหน้าอกที่สุดครับ (ยิ้ม) เพราะเห็นเป็นลูกขึ้นมาชัดเจน จากที่แต่ก่อนยกลูกเหล็ก 30 กก. ในท่านอน ราว 10 ครั้ง บางวันหนักไปเบาไปก็ไม่รู้เลย แล้วไม่ได้โฟกัสให้ถูกจุด มัดกล้ามไม่สวยไปลงช่วงหลัง แขนไม่ได้ส่วน แต่การมีเทรนเนอร์เขาจะบอกเราให้ใช้วิธีที่เรียกว่า สะกดจิต หรือโฟกัสไปในส่วนที่เราอยากเพิ่มให้กล้ามเนื้อเราชัดเจนขึ้น แล้วพี่เทรนเนอร์ก็จะคอยบอกเราอีกด้วยครับว่า วันนี้เราเล่นหนักไปน้อยไป หรือจากยกได้ 10 ครั้ง พี่เทรนเนอร์ก็จะช่วยเซฟให้เราได้ถึง 12 ครั้ง โดยเราไม่บาดเจ็บ ยกได้เยอะขึ้นแล้วดีกับร่างกายด้วย ใส้เสื้อผ้าก็ได้สวยขึ้น

เวย์โปรตีนต้องกินครับสำหรับคนเล่นกล้าม เพราะการเล่นจะทำให้กล้ามเนื้อบาดเจ็บได้ง่าย การกินเวย์จะไป ช่วยซ่อมแซมร่างกายได้เร็วขึ้นด้วย”