บางกอกสวิง เต้นรำด้วยความสุข

โดย...เสน่ห์จันทน์-วิภาคย์ พูนพันธุ์ ภาพ Bangkok Swing / Anthony Cheung

ยังเป็นภาพบรรยากาศที่ตราตรึงใจอยู่ถึงตอนนี้ เมื่อผู้คนหลากหลายเชื้อชาติ ต่างวัย ต่างหน้าที่การงาน แต่ทุกคนดูสวยหล่อมีสง่ายืนอยู่ท่ามกลางปาร์ตี้แจ๊ซแดนซ์ Diga Diga Doo : A Roarin’ Night Out จัดขึ้นภายใต้คอนเซ็ปต์ 1930’s Night Out โดยจะจำลองฉากในภาพยนตร์คลาสสิกยุค 1930 มาไว้ในบอลรูมคลับ

ค่ำคืนอันแสนพิเศษ ทุกคนแต่งตัวเต็มยศ สาวๆ ใส่กระโปรงพลิ้ว หนุ่มๆ สวมสูทหวีผมเนี้ยบ ออกมาเต้นรำกันบนฟลอร์ไม้ มีวงดนตรีวงใหญ่บรรเลงดนตรีสวิงในจังหวะเร้าใจ ภาพนั้นเต็มไปด้วยความสุข รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และคนที่ทำให้ค่ำคืนนั้นพิเศษคือ “โอ๊ต-ชยะพงษ์ นะวิโรจน์” ผู้ก่อตั้งกลุ่ม “บางกอกสวิง” เป็นกลุ่มเดียวตอนนี้ในประเทศไทยที่รวมเหล่านักเต้นเท้าไฟ หลากอาชีพหลายเชื้อชาติ ที่รวมตัวกันด้วยความหลงใหลในเสน่ห์ความสนุกสนานของการเต้นสวิง

 

“การเต้นกับสวิง มิวสิค เริ่มต้นในประเทศสหรัฐอเมริกา เกือบจะร้อยปีครับ เปรียบเสมือนแฟชั่นทั่วไป มันก็จะมีวงจรของมัน มาแล้วก็ไป ซึ่งเป็นที่รู้จักมากคือ ลินดา ฮ็อป ซึ่งยังเต้นกันอยู่จนถึงปัจจุบัน เป็นการเต้นคู่กับใครก็ได้ ผมเริ่มเต้นตอนเรียนอยู่ที่สหรัฐอเมริกาครับ ตอนนั้นตอนปี 1 เห็นคนยืนแจกใบปลิวแล้วสนใจ เห็นรูปผู้ชายกำลังยกตัวผู้หญิงขึ้นรู้สึกเท่มาก ซึ่งก่อนหน้านั้นผมเต้นไม่เป็นเลย ไม่เคยสนใจ ไม่รู้จัก แต่เป็นคนชอบดนตรี ก็รู้สึกว่าอยากจะเต้น เลยคิดว่าจะเต้นยังไงให้ดูสนุกสนาน จึงไปเริ่มเรียนที่นั้น จากวันนั้นถึงวันนี้ก็ 7 ปีแล้วครับ ผมกลับจากสหรัฐอเมริกาปี 2011 ก็พยายามหาเพื่อนๆ ในเมืองไทยที่ชอบเหมือนกัน จนรวมกลุ่มกันขึ้นมา”

กลุ่มบางกอกสวิง คือกลุ่มคนจากหลากหลายเชื้อชาติ หลากหลายอาชีพ มารวมตัวกันด้วยความหลงใหลในเสน่ห์ของเพลงแจ๊ซ ความคลาสสิกของสไตล์วินเทจ และความสนุกสนานของการเต้นสวิง ไลฟ์สไตล์ของคนกลุ่มนี้คือการได้เต้นรำอย่างมีความสุขในสถานที่สวยๆ ดนตรีดีๆ ได้พบเจอผู้คนที่น่าสนใจ มีความชื่นชอบในสิ่งเดียวกัน และแบ่งปันความสุขจากการเต้นสวิงให้คนอื่นได้รู้จัก

 

“ผมอยากเผยแพร่การเต้นนี้ให้กับคนไทย เพราะประเทศไทยยังไม่มีการเต้นแบบนี้ จึงคิดจะเป็นอาจารย์สอนเต้นเองเลยครับ ไม่เคยมีช่วงที่หยุดเต้น มีแต่ช่วงไหนเต้นบ่อยมาก กับเต้นน้อย จริงๆ ช่วงที่เรียนจบแล้วไม่ได้เต้นแล้วรู้สึกแปลกๆ เลยอยากจะสอน จะได้เต้นเยอะๆ เลยเริ่มจากการเช่าสตูดิโอ ชื่อ The Hop ที่สีลม ค่าเรียนไม่แพงครับ เพราะตั้งใจที่จะทำให้คนอื่นมีความสุข อย่างแรกเลยคนที่มาเรียนต้องมีความสุขกับการเต้น เพราะถ้าผู้เรียนชอบหรือมีความสุขกับอะไรแล้ว ความพยายามของผู้เรียนก็จะมีเพิ่มมากขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ผมเองก็จะมีพลังสอนสูง”

ตอนนี้เริ่มมีคนที่สนใจมารวมกลุ่มเพิ่มขึ้น และทุกคนไม่เคยเต้นมาก่อน เขาจะบอกเสมอว่า การเต้นสวิงไม่ได้จบลงแค่ในห้องเรียน จะมีการไปเจอกัน หรือเรียกว่า Social Dancing

“ตอนนี้ผมมองว่าสังคมไทยเราขาดการกอด การจับมือกัน ทุกคนลืมความรู้สึกตอนนั้นไป เพราะตอนนี้สังคมก้มหน้าดูจออย่างเดียว ถึงจุดหนึ่งการที่เราเห็นคนกดไลค์เฟซบุ๊กมันไม่ใช่ความรู้สึกมีความสุขจริงๆ ของมนุษย์ เราก็ต้องมาหากิจกรรมที่เราได้เข้าถึงคนผ่านเสียงดนตรี อนาคตผมมองว่าจะมีคนมาร่วมเยอะขึ้นครับ และหวังว่าจะมีคนมาช่วยเผยแพร่ต่อไป”

การรวมกลุ่มแล้วแดนซ์มอบความสุขให้กับคนอื่นๆ อย่างแรก คือ ได้พบเจอกับผู้คนมากมายที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน มาจากต่างที่ต่างแดน แต่รักและมีพลังที่จะทำในสิ่งที่รักเหมือนกัน อย่างที่สอง คือ ได้พลังให้ตัวเอง ในเวลาที่ไปทำงานในแต่ละวัน เพราะแค่เต้นก็รู้สึกว่าตนเองก็มีความสุขแล้ว

“ถ้าใครเต้นกับผม ก็จะเกิดพลังในตัวขึ้นมากมาย กลับไปจะมีความสุขมาก อาจจะนอนไม่หลับเลย ปัจจุบันผมเป็นนักธุรกิจด้านการเกษตรครับ ซึ่งไม่เกี่ยวอะไรกับการเต้นนี้เลย อีกคนหนึ่งเป็นนักวิจัย อีกคนเป็นครูสอนภาษาอังกฤษ เป็นเรื่องแปลกครับ ที่คนหลายคนที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกันมารวมตัวกันเป็นกลุ่มเดียวกันได้ นำพาทุกคนมาเจอกัน และโชคดีที่เจอหลายๆ คน เต้นมาด้วยกัน 3-4 ปี”

สำหรับคนที่สนใจอยากจะชาร์จพลังให้กับตัวเอง มารวมกลุ่มกับบางกอกสวิง สร้างความสุขให้ตัวเองและส่งต่อให้คนอื่นๆ เรียกว่าเป็น Social Night มีค่าเข้า 200 บาท นำไปแลกเครื่องดื่มได้ สอนให้ฟรีครึ่งชั่วโมง มาร่วมสนุกกันได้ทุกวันเสาร์ ณ สตูดิโอ The Hop ระหว่างซอยสีลม 18 กับ 20 (โทร. 08-8008-1135 หรือ http://thehopbangkok.com) และวันอังคารที่สุขุมวิท ซอย 11 (บริเวณร้านอาหารแซ็ค)

ไปเต้นรำเพื่อความสุขกัน