บอลจบพอลไม่จบ
....พอล ฟันเฟร์ม
สวัสดีอีกครั้งนะฮะ (ยกหนวดทั้ง 8 ขึ้นไหว้งามๆ) นี่เป็นครั้งที่ 2 แล้วฮะที่ผมได้แวะมาทักทายคุณผู้อ่านโพสต์ทูเดย์ด้วยตัวเอง
ครั้งแรกเป็นในเซ็กชันแซ่ดฮะ ตอนนั้นผมกำลังดังแซ่ดเข้ากระแสฟุตบอลโลกสุดๆ ส่วนตอนนี้บอลโลกจบไปแล้ว ผมเลยย้ายหนวดมาขอพื้นที่ในคอลัมน์ไทม์เอาต์แทนพี่สไปเดอร์แมวเมี้ยว เมี้ยว
ศึกเวิลด์คัพจบลงไป 4 วันแล้วฮะ แต่กลิ่นหมึกย่าง เอ้ย...กลิ่นควันหลงยังลอยมาเตะตุ่มหนวดของผมอยู่เรื่อย ผมดูภาพการเฉลิมฉลองของทีมชาติสเปนอย่างตื้นตัน (แหม...ปลาหมึกอย่างผมอ่อนไหวจะตาย) เห็นพี่นักเตะกระทิงวาดรูปของผมนำขึ้นขบวนแห่และพกตุ๊กตาหมึกพอลตัวเล็กๆ ไปโชว์ตัวบนเวทีฉลองแชมป์โลกด้วย
จริงๆ ผมอยากจะไปร่วมวงกับพี่ๆ ด้วยตัวเองฮะ แต่ช่วงนี้งานเข้าชุกเหลือเกินสำหรับเซเลบอย่างผม ทั้งที่ผมเพิ่งประกาศแขวนหนวดยุติการทำนายผลฟุตบอลนะเนี่ย
ล่าสุดผมได้รับคำเชิญจาก คาร์ลอส มอนเตส ท่านนายกเทศมนตรีเมืองโอคาร์บายิโน เป็นหนที่ 2 (หนแรกกลุ่มนักธุรกิจในเมืองนี้ต้องการซื้อตัวผมในราคาตั้งเกิน 1 ล้านบาท ลุงมอนเตสอยากให้ผมไปช่วยโปรโมตการท่องเที่ยวของเมืองนี้ฮะ)
ครั้งนี้ลุงมอนเตสเชิญผมไปร่วมงานเทศกาลปลาหมึกประจำปี ในวันที่ 8 ส.ค. ในฐานะ
“แขกกิตติมศักดิ์” ประจำปีนี้ ซึ่งหวังว่าจะมีแต่หมึกตัวเป็นๆ นะฮะนอกจากนี้ ในขณะที่กำลังถกเถียงเรื่องเชื้อชาติของผมกันอยู่ว่าจริงๆ แล้วผมเป็นหมึกอังกฤษหรือหมึกอิตาเลียนกันแน่ (เอากล่อง 2 ใบใส่หอยลงไปแล้วก็ติดธงชาติให้ผมทำนายสิฮะ) แต่ว่าคาร์บายิโนมอบตำแหน่ง
“พลเมืองกิตติมศักดิ์” แห่งนี้ให้ผมไปเรียบร้อยแล้วหลังการรีไทร์ ผมไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้กลับมาพูดคุยกับแฟนคลับผ่านหน้าหนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์อีกหรือไม่ ยังไงอย่าเพิ่งลืมพอลกันไปเสียก่อน รักพอลน้อยๆ แต่รักนานๆ พอลรักทุกคนฮะ จ๊วบจ๊วบ
