เราได้อะไรจากข่าวตบตี?

โดย...ตุลย์ จตุรภัทร ภาพ : คลังภาพโพสต์ทูเดย์

ว่ากันว่า คนจะตบตีกัน มันเป็นเรื่องที่ห้ามกันไม่ได้ เขาตบตีกัน เขาเจ็บตัว เราไม่ได้เจ็บตัว เขาเสียค่าปรับและมีประวัติ เราไม่ได้เสียค่าปรับและมีประวัติไปกับเขาด้วย แต่เมื่อคนดังมีข่าวตบตีกัน แถลงข่าวผ่านสื่อกันเป็นว่าเล่น “ราวกับในละคร” มันย่อมส่งผลกระทบต่อสังคม ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

เรื่องราวในละคร ไม่ว่าจะร้ายหรือดีย่อมสอนให้เราได้เรียนรู้ ถูก ผิด ดี ร้าย ขาว ดำ อย่างไรก็ตามแต่ คนผิด คนร้าย และมีชีวิตดั่งสีดำ ย่อมได้รับบทเรียนราคาแพงอยู่แล้ว และเราคนดูก็จะได้เกิดความสว่างทางปัญญา รู้ว่าทำอย่างนี้จะได้รับผลลัพธ์แบบนี้ และเราจะไม่ทำตัวแบบนั้น ไม่ทำอย่างนั้นโดยเด็ดขาด เพราะเราไม่อยากได้รับผลกรรมแบบนั้นนั่นเอง

นี่คือคุณค่าความสำคัญของละคร ที่สะท้อนคุณค่าความเป็นมนุษย์ให้คนดูได้ตระหนัก เรียนรู้ และน้อมนำสิ่งที่ดีมาสู่ชีวิตของตัวเอง

หากการตบตีกันของคนดังราวกับในละคร จะมอบคุณค่าให้กับคนเสพข่าว เหมือนที่คนดูละครได้รับจากในละคร นั่นย่อมเป็นสิ่งที่ดีใช่ไหม คำตอบคือ มันไม่ใช่สิ่งเลวร้าย ไม่ใช่สิ่งที่ทำให้สังคมเหลวแหลกเลวทรามแต่อย่างใด คนดังตบตีกันย่อมเป็นข่าวครึกโครมและดังชั่วข้ามคืน มันแหงอยู่แล้ว แถมยังจะออกงานอีเวนต์ ออกรายการทีวี สัมภาษณ์ผ่านสื่อสิ่งพิมพ์เป็นว่าเล่น มันแหงยิ่งกว่าแหง แต่เขาก็ได้รับบทเรียนสำคัญสำหรับชีวิตไปไม่ใช่น้อยเหมือนกัน ซึ่งเขาอาจได้รับการพิพากษาทั้งจากสังคม จากเจ้าหน้าที่ตำรวจ และจากผู้พิพากษา ถือว่าเป็นการแลกกันกับการที่ต้องตกเป็นข่าว

หากเรามีลูก จงสอนลูก หากเรามีหลาน จงสอนหลาน หรือจะเอาไว้ใช้สอนตัวเองด้วยก็ได้ ว่าเมื่อเกิดอารมณ์ไม่พอใจใคร หรือมีเรื่องบาดหมางกับใคร จงอย่าใช้การตบตีเป็นทางออกของปัญหา อย่าทำอะไรแบบที่คนดังเขาได้กระทำต่อกัน เพราะมันมีแต่ผลเสีย ไม่ใช่ผลดี

หากนี่คือสิ่งที่เราจะได้รับจากข่าวการตบตีของคนดัง มันก็ดีไม่ใช่น้อยใช่ไหม อย่างน้อยๆ ลูกหลานหรือแม้กระทั่งกับตัวเราเอง ก็ไม่อยากทำตัวแบบนั้นให้เป็นผลเสียกับตัวเอง ลองเป็นคนธรรมดาตบตีกันสิ เราอาจเมาท์กันสนุกปาก แต่ไม่ได้ตระหนักรู้อะไร แล้วก็หันไปทำมาหากินต่อ

บางที

เราอาจต้องนึกขอบคุณคนดังที่ลุกขึ้นมาตบตีกันก็ได้

แต่อย่างไรก็แล้วแต่ ขอให้ข่าวคนดังตบตีกัน

มันมีแต่เพียงเท่านี้ อย่าได้มีเพิ่มมากขึ้นกว่านี้อีกเลย

กลัวว่าจะเป็นข่าวคลิเช!!! (มุขเดิม)