Active citizen

เฟซบุ๊ก Pornchai Ace Maranet

เมื่อปี 50 ก่อนลงประชามติรับร่างรับรับธรรมนูญ มีการแจกร่าง รธน.ไปยังบ้านทุกบ้าน ตอนนั้นผมเองสอนวิชาสัมนาสำหรับ นศ.ปี 4 แม้วิชาที่สอนจะไม่เกี่ยวกับการเมือง การปกครอง รัฐสาสตร์ หรือนิติศาสตร์ แต่ผมก็สั่งงานให้ นศ.ไปอ่าน รธนใหม่และให้นำมาพูดคุยกันก่อนลงประชามติ ..

เป็นไปตามคาด ไม่มีใครอ่านจนจบซักคน คนที่อ่านน้อยกว่าคนที่ไม่อ่าน การเรียนการสอนในวันนั้น เจื่อน เอื่อย จืด เพราะ นศ.ไม่สนใจ คงคิดว่าไม่เกี่ยวกับสาขาที่ตนเรียน หรือคิดว่า รธน.เป็นเรื่อไกลตัว

โรคคลั่ง รธน.ของไทยมีมานาน เป็นหนักเมื่อปลายทศวรรษที่ 2530 เราคลั่ง รธน.โดยเชื่อและแอบหวังว่าหากเรานำทุกอย่างที่คิดว่าดี ว่าควร มาใส่ลง รธน.ให้หมด มันคงลดความฉ้อฉลทางการเมืองลงได้ นักการเมืองที่เข้ามาก็ไม่ต้องมัวแต่เล่นการเมือง เอาสมองไปคิดวิธีแบบศรีธะนญชัยว่าจะแถ จะแหลแบบไหนถึงจะมีอำนาจอยู่กับตัว

รธน.40 ทำให้คุณทักษิณเป็น strong Prime Minister แต่สิ่งที่พลาดคือระบบตรวจสอบ และถ่วงดุลอำนาจนายกฯ ที่โดนเตะถ่วงกฏหมายลูกหลายๆตัว เราเลยไม่มีโอกาสทดลองวิธีการตรวจสอบตามอำนาจที่ รธน.ให้ไว้ รธน.ปี 50 ออกแบบระบบถ่วงดุลโดยยึดพื้นฐานจาก รธน 40

แต่สุดท้ายทุกรัฐธรรมนูญก็ไปไม่ถึงฝั่งฝันเสียที เหล่าศรีธนญชัยทางการเมืองก็ยังพยายามหาบาลีพิเสาเลี่ยงการทำงานอย่างตรงไปตรงมาตามที่รธน.กำหนด

ใครที่อ่านงานเขียนของผมคงคุ้นกับคำว่า Active citizen และผมเองพยายามอธิบายหลักประชาธิปไตยแบบไตร่ตรอง และมีส่วนร่วม deliberative participatory democracy มาโดยตลอด เรื่องเหล่านี้ถูกนำมาพูดและเขียนถึงใน รธน.58 ซึ่งผมไม่สามารถมีความเห็นได้ว่าสิ่งเหล่านี้จะถูกนำไปปฏิบัติได้จริงหรือไม่

อย่างไรก็ตาม การออกแบบ รธน.ก็เป็นหน้าที่ของคนที่ต้องการเห็นการเปลี่ยนแปลงในประเทศให้เป็นไปในทางที่ดีกว่าที่เป็นอยู่

การอ้างว่าประชาชนไม่สนใจอ่านหรือศึกษา รธน.เพราะยังมีปัญหาปากท้องต้องคิดต้องแก้ เลยอย่าไปใส่ใจกับรัฐธรรนูญ มีหรือไม่มีรอได้ ถือเป็นความคิดที่ผิด เป็นความคิดโง่ๆของละอ่อนการเมืองที่จบวิชามโนศาสตร์ อวดดีทั้งที่ไม่มีความรู้อะไรให้อวด ดูถูกชาวบ้านและประชาชน ไม่เคยทำการศึกษาพิสูจน์สมมุติฐานตนเอง คิดเองเออเอง ดักดาน ....

รธน.ไม่มีไม่ได้ ต้องมี การอยู่ร่วมกันต้องมีกติกาฉันใด ประเทศก็ต้องมี รธน.ฉันนั้น

ย้อนกลับไปวันที่ผมให้ นศ มานั่งคุยเรื่อง รธน.ใหม่ ผมโกรธที่น.ศ.เหล่านั้นไม่สนใจกติกาของประเทศ แต่ผมทำอะไรไม่ได้ ผมได้แต่จับประเด็นที่น่าสนใจน รธน.ใหม่มาชวนคุย และให้แสดงความเห็น

น.ศ.ของผมก็คงเหมือนคนส่วนใหญ่ของประเทศ ที่ไม่สนใจกลไกการทำงานของระบบต่างๆ ขอแค่ให้ได้ผลตามที่ต้องการก็พอ ประชาชน และนักศึกษา ของผมอาจไม่สนว่าระบบของศาลรัฐธรรมนูญมีที่มาที่ไปอย่างไร แต่ผมเชื่อว่าพวกเค้าสนว่านักการเมืองที่โกงประเทศจะโดนศาลนี้ตัดสินได้หรือไม่

Active citizen หรือประชาชนที่ตื่นรู้คือพลังสำคัญที่มาตรวจสอบกลไกการทำงานของกติกาประเทศ เพื่อให้ประชาชนที่เหลือ ได้รับผลตามที่เค้าต้องการ

คนที่สนใจแต่เรื่องตนเองไม่ผิด ตราบใดที่ยังมีคนที่สนใจเรื่องของคนอื่น และเรื่องส่วนรวม คอยทำงานให้

ผมเองนั้นเดาว่า รธน.คงไม่ผ่าน สนช.เพราะผู้มีอำนาจไม่ชอบกติกา ชอบที่จะคิดแบบศรีธนญชัย ทำอะไรก้ได้ตามใจตน ซึ่งขัดกับภาพลักษณ์วิชาชีพของท่านผู้นำที่ต้องเคารพระเบียบ วินับ และกติกา

กระบวนการต่อไป คือการลากยาวของคุณตู่ ซึ่งผมเองวิเคราะห์ว่านั่นคงจุดชนวนความขัดแย้งใน คสช.ต่อไป

แต่สำหรับเรื่อง รธน.นั้นผมยืนยัน ขอแค่เรามี Active citizen ซัก 10%ของประชากรชาติ ก็อาจจะเพียงพอให้ ชาวบ้านทั้งหลายคิดแต่เรื่องตนเอง โดยที่มีกติกาบ้านเมืองี่เอื้อให้ทุกคนอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข

ที่มา https://www.facebook.com/ace.pornchai/posts/10207079402201770