ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

โดย...เสน่ห์จันทน์

ที่ผ่านมาได้ดูละครเรื่อง “เลื่อมสลับลาย” ดูแล้วอดใจไม่ไหวที่อยากจะนำมาเล่าสู่กันฟัง น่าเสียดายที่นำเรื่องนี้มาคุยกันช้าไป เหลืออีกเพียง 1 วันเท่านั้นเรื่องนี้ก็จะลาจอช่อง 7 สีไปแล้ว (ในวันที่ 27 ส.ค.) แต่คิดๆ อีกมุม เดี๋ยวนี้ผู้ชมสามารถหาชมย้อนหลังกันได้สะดวก หากชอบสนใจก็หาชมกันได้และตัวผู้เขียนเองก็จะได้มั่นใจว่าเรื่องที่อยากบอกต่อนั้น จะไม่มีการหักเหหักมุมไปเพราะได้บอกก่อนละครดำเนินมาถึงช่วงท้าย

สำหรับผู้ชมที่เคยได้อ่านบทประพันธ์จากน้ำหมึกของ “กฤษณา อโศกสิน” หรือเคยดูในเวอร์ชั่นที่ผ่านๆ มา เชื่อได้ว่าก็ยังได้แง่คิดไปเต็มๆ กับละครดราม่าน้ำดี เลื่อมสลับลาย ว่าด้วยผู้หญิง 2 คน ที่ชีวิตเริ่มต้นต่างกัน “พาไล” (แซมมี่ เคาวเวลล์) หญิงสาวที่ชีวิตเสียหลัก เป็นเมียน้อย แท้งลูก ผ่านผู้ชายมาหลายคน แต่สุดท้ายกลับตัวกลับใจ หากแต่มีรอยแผลเป็นขนาดใหญ่ตามชีวิตอันโชกโชนที่ติดตัวประจานเธอนั้นยากที่ใครจะมองข้ามได้ง่าย อีกคน “ปิ่นปัก” (รถเมล์-คะนึงนิจ จักรสมิทธานนท์) พัฒนาจากสาวเจ้าระเบียบหยิ่งในศักดิ์ศรีพอผิดหวังกับชีวิตคู่บ้านแตก ประชดฉีกกฎเหล็กเป็นสาวเปรี้ยวเที่ยวกลางคืน

2 ตัวละครหลักที่เน้นคำว่า “เลื่อมสลับ” ได้อย่างชัดเจน

ละครดราม่าแต่ครบรส ดึงผู้ชมไว้ด้วยพ่อแง่แม่งอน รักกุ๊กกิ๊ก ไม่ให้หนักเกินไปสำหรับคนดูที่ชอบแนวคอมเมดี้ ดูละครแล้วได้อะไร ละครเรื่องนี้ไม่ต้องสอนกันโต้งๆ หรอก แต่หลายคนที่ดูจะสามารถรับสารได้ง่าย ข้อดีของละครยุคนี้ก็คือ “ตัวละครกลม” ที่ให้เห็นความเป็นมนุษย์จริงๆ มีทั้งด้านดีเลว มีทั้งจิตใต้สำนึกอยากทำความเลวแต่ความดีงามถูกต้องสั่งให้สยบมันไว้ หรือบางคนพ่ายแพ้ท้อถอยต่อการทำความดีเพียงเพราะจิตใจอ่อนแอ

เลื่อมสลับสลายเวอร์ชั่นนี้ถ่ายทอดเนื้อเรื่องยึดบนหลักความจริงของชีวิตมนุษย์ สิ่งที่เห็นในจอแก้ว หลายเหตุการณ์ หลายพฤติกรรมตัวละครที่เราพบพานในชีวิตจริง อีกหนึ่งพัฒนาการของละครไทยก็คือ
“นักแสดง” สามารถเล่นได้หลายบทบาท นางเอกเป็นนางร้าย (แต่ที่ยังเห็นน้อยนางร้ายมาเป็นนางเอก) คนดูแยกแยะออกว่านั้นคือการแสดงและสามารถเชื่อในสิ่งที่ตัวละครกระทำ

มีประโยคหนึ่งถอดความมาเอง ได้ใจความว่า “ผู้หญิงคนหนึ่งใช้ชีวิตจนถูกนินทา ผู้หญิงอีกคนวางตัวดีเพื่อให้ไร้ข้อติฉินนินทา แต่ผู้หญิงทั้งสองก็ไม่วายถูกนินทาเหมือนกัน ดังนั้น การวางตัวอย่างไรไม่ให้คนนินทา ไม่สำคัญเท่ากับการวางตัวอย่างไรเมื่อถูกคนนินทา”

ดูละครแล้วย้อนดูตัว ละครไม่สะท้อนเรื่องจริงก็มุมใดก็มุมหนึ่ง หลายครั้งที่เห็นผู้ชมหัวเราะเยาะละครไทยผ่านทางหน้าจอ แต่หารู้หรือไม่นั้นคือเสน่ห์และอิทธิพลของละครไทย ที่ทำให้ผู้ชมหลงชม ด่า น้ำตาคลอ ซาบซึ้งใจไปบทบาทของตัวละคร