เสียงหัวเราะและน้ำตา เจสส์ กลินน์

โดย...เพ็ญแข สร้อยทอง ภาพ : Atlantic Records

เมื่อบทเพลงของเธอฮิตระบาดไปทั่วโลก (ไม่ยกเว้นแม้ในบ้านเรา) และงานเพลงที่เธอมีส่วนร่วมขึ้นอันดับ 1 มากถึง 5 เพลง ผู้คนก็เริ่มถามถึง “เจสส์ กลินน์”

นักร้องนักแต่งเพลงวัย 25 ปี เจสส์ กลินน์ มีชื่อกลางว่า แฮนนาห์ แน่นอนไม่ได้ตั้งตาม แฮนนาห์ มอนทาน่า ซีรี่ส์เรื่องดังที่ ไมลีย์ ไซรัส นำแสดง เธอเกิดและเติบโตที่ลอนดอนในครอบครัวยิว พ่อของเธอเป็นนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ ส่วนแม่ทำงานฝ่ายคัดสรรและพัฒนาศิลปินในบริษัทดนตรี ซึ่งทำให้เจสส์ค่อนข้างจะใกล้ชิดกับแวดวงนี้มาตั้งแต่เด็ก เธอเคยถูกปฏิเสธจากรายการ ดิ เอ็กซ์แฟคเตอร์ แต่ก็ไม่เคยทิ้งดนตรี หลังจบมัธยมเธอเดินทางท่องเที่ยวไปทั่วโลก ทั้งเคยทำจ๊อบในค่ายเพลง ก่อนจะใช้เวลา 1 ปีเรียนดนตรีที่อีสต์ ลอนดอน คอลเลจ และได้เซ็นสัญญาเข้าค่ายแอตแลนติค เรคอร์ดส
ในปี 2013

เจสส์ กลินน์ เป็นเจ้าของเสียงร้องทรงพลังและเต็มไปด้วยอารมณ์ ซึ่งหลายคนอาจจะคุ้นเคยดีจาก Rather Be เพลงดังของวงคลีน แบนดิท ในปี 2014 ตามมาด้วย Real Love รวมทั้ง Hold My Hand จากอัลบั้มชุดแรกของเธอ I Cry When I Laugh

เพลงที่เธอร้อง ไม่ได้มีแค่งานของ คลีน แบนดิท ที่ขึ้นถึงอันดับ 1 ในชาร์ตเพลงอังกฤษ แต่ยังมีเพลง My Love ของ รูท 94 และซิงเกิ้ล Right Here และ Don’t Be So Hard On Yourself จากอัลบั้มเดี่ยวของเธอก็ขึ้นถึงอันดับ 1 ใน UK Chart เช่นกัน เธอกลายเป็นศิลปินหญิงคนที่ 2 นับจาก เชอริล โคล (เกิร์ลส อะราวน์ด) ที่มีซิงเกิ้ลอันดับ 1 ใน UK Singles Chart มากถึง 5 เพลง

สาวอังกฤษอย่าง เจสส์ กลินน์ เคยสัมผัสรางวัลแกรมมี่มาแล้วจากเพลง Rather Be ซึ่งโดดเด่นที่สุดในสาขา Best Dance Recording เพลงนี้ยังถูกเสนอชื่อเข้าชิง Song of the Year ใน BBC Music Awards นอกจากนี้ Rather Be และ My Love ถูกเสนอชื่อเข้าชิง BRIT Awards สาขา Best British Single ด้วย

ที่ผ่านมา เจสส์ กลินน์ ยังคัฟเวอร์เพลงของหลากหลายศิลปินไว้อย่างน่าสนใจ ไม่ว่าจะงานของ เคธี เพอร์รี หรือ เดอะ วีคเอนด์ หรือ อาร์.เคลลี หรือ แมรี่ เจ.ไบลจ์ เธอก็ทำได้อย่างแทบจะไร้ที่ติ

เพราะความทุ่มเทในการร้องเหมือนว่า (ทุก) เพลงนั้นเป็นเพลงสุดท้ายในชีวิต ผลที่ตามมาก็คือ เส้นเสียงที่เสียหายบาดเจ็บ ไม่ต่างกับ เมแกน เทรเนอร์ หรือ แซม สมิธ เมื่อกลางปี 2015 ที่ผ่านมา เจสส์ กลินน์ ต้องผ่านมีดหมอเพื่อทำให้กลับมาร้องเพลงได้เหมือนเดิม ว่ากันว่าเธอรักษากับหมอที่เคยดูแล แซม สมิธ มาก่อน

อัลบั้ม I Cry When I Laugh ซึ่งวางขายที่อังกฤษในเดือน ส.ค. เป็นผลงานเพลงที่ เจสส์ กลินน์ ทำงานกับนักแต่งเพลงหลายคน เป็นเพลงป็อปแดนซ์ ที่มีเพลงโซล อาร์แอนด์บี หรือแม้แต่ฮิปฮอปผสมผสาน เธอได้รับอิทธิพลทางดนตรีและแรงบันดาลใจมาจากหลากหลายศิลปิน มี พรินซ์ เป็นไอดอล รวมถึงรุ่นพี่ เอมี ไวน์เฮาส์ ผู้ให้ความกล้าที่จะทำงานเพลงกับเธอ ส่วนสไตล์การเขียนเพลงนั้นเธอมีแร็ปเปอร์หลายคนเป็นแบบอย่าง และอัลบั้ม The Miseducation of Lauryn Hill ของ ลอรีน ฮิลล์ ทำให้เธอเริ่มต้นเขียนเพลงของตัวเอง

Hold My Hand เป็นเพลงเร็วที่ร้องตามได้ “I’m ready for this so DARLING HOLD MY HAND!” แดนซ์ตามก็ดี เสียงร้องของเจสส์นั้นเป็นองค์ประกอบที่โดดเด่น เป็นเสียงร้องแบบ “smoky” เพลง Saddest Vanilla มีรุ่นพี่คือ เอมิลี แซนเด มาร่วมร้อง อัลบั้มนี้รวมเพลง Real Love และ Rather Be ที่เธอร้องกับคลีน รวมทั้ง Not Letting Go ซึ่งเป็น
ซิงเกิ้ลของแร็ปเปอร์-ไทนี เท็มปาห์

อัลบั้มนี้น่าสนใจส่วนหนึ่งมาจากสิ่งที่ เจสส์ กลินน์ เป็น “ฉันเป็นหนึ่งในหลายๆ ศิลปินหญิงอังกฤษที่ออกผลงานมาในปีนี้ แต่ฉันมั่นใจในสิ่งที่ฉันเป็น สิ่งที่ทำให้ฉันแตกต่างคือ ประสบการณ์ บุคลิก เพลงที่ฉันแต่ง ตัวฉันมีประสบการณ์ชีวิตที่แตกต่างเช่นเดียวกับที่ทุกคนมี และทั้งหมดทั้งมวลทำให้ฉันเป็นฉัน”

เจสส์ กลินน์ ถ่ายทอดประสบการณ์ความเจ็บปวด อกหัก รักสลายออกมาในบทเพลง โดยไม่ละทิ้งสิ่งที่เรียกว่า “ความหวัง” และ “การมองโลกในแง่ดี” อย่างเพลง Don’t Be So Hard On Yourself นั้นเป็นตัวอย่างที่ชัดเจน ตอนที่เธอเข้ารับการผ่าตัดเส้นเสียง เจสส์ รู้สึกแย่ เพราะกลัวจะกลับมาร้องเพลงอีกครั้งไม่ได้ เพลงนี้ช่วยเธอได้มาก “มันเป็นเพลงที่ให้ความหวัง ทำให้ฉันรู้สึกดี”

บทเพลงของเธอมีทั้งรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และน้ำตา หลายเพลงในอัลบั้มแต่งขึ้นหลังจากที่เธอเลิกร้างกับ “แฟนสาว” แต่ เจสส์ กลินน์ ไม่อยากให้สนใจสิ่งที่เธอเป็น เพศ ความชอบ หรือรสนิยมมากไปกว่าผลงาน

“เราไม่จำเป็นต้องจำแนกแบ่งประเภทผู้คน-ความรักก็คือ ความรัก” นักร้องสาวเคยบอกไว้อย่างนั้น

และเราก็เชื่อว่า “เราไม่จำเป็นต้องจำแนกแบ่งประเภทผู้สร้างสรรค์ผลงาน-ดนตรีก็คือ ดนตรี”