ความสุขที่แตกต่าง
เฟซบุ๊ก สมพงษ์บ้านเรือนไทย
เฟซบุ๊ก สมพงษ์บ้านเรือนไทย
ความสุขที่แตกต่าง...
อาป๋อ เด็กชายชาวเขาเผ่าม้ง กำลังเรียนอยู่ชั้น ป.5 ในโรงเรียนประจำหมู่บ้าน เขารับอาสาเป็นไกด์ให้กับนักท่องเที่ยวบนภูชี้ฟ้า หลังจากที่ผมได้พูดคุย ทำให้ผมรู้ว่าอาป๋อเป็นเด็กฉลาด รู้จักพูดและตอบคำถามด้วยความฉะฉาน ระหว่างทางของการเป็นไกด์นำเที่ยวให้ผมนั้น เราได้มีการสนทนาพูดคุยกันไปตลอดทาง จึงทำให้ผมทราบประวัติครอบครัวของเขา อาป๋อเล่าให้ฟังว่า อาศัยอยู่กับแม่และน้องๆอีก 3 คน เมื่อผมถามว่า "แล้วพ่อไปไหน" อาป๋อจึงเล่าว่า "พ่อทิ้งไปตั้งแต่ผมอายุ 6 ขวบ โดยที่ปัจจุบันก็ยังไม้รู้ว่าอยู่ที่ไหน" ผมจึงถามต่ออีกว่า "เสียใจไหมที่พ่อทิ้งไป" อาป๋อตอบว่า "ตอนนั้นเสียใจมาก แต่ตอนนี้ไม่คิดอะไรแล้ว"
อาป๋อต้องช่วยแม่ทำงานหาเงินมาเลี้ยงน้องอีก 3 คน ดูท่าทางของอาป๋อแล้ว เขาเป็นเด็กดีมาก มีความรับผิดชอบและมีความคิดเป็นผู้ใหญ่เกินตัว จากคำบอกเล่าของอาป๋อ เขาไม่เคยมีของเล่นแบบเด็กในเมือง ไม่ค่อยได้กินขนม นานๆถึงจะได้กินบ้าง
อาป๋อมีหน้าที่ในการไปติดต่อนักท่องเที่ยวที่มาพักตามรีสอร์ทเพื่ออาสาเป็นไกด์นำเที่ยวให้ โดยรายได้ของอาป๋อนั้นขึ้นอยู่กับน้ำใจจากนักท่องเที่ยว ผมจึงแกล้งแซวว่า "พี่ให้ 1 บาท ได้ไหม" คำตอบที่ผมได้รับจากอาป๋อนั่นคือ "1 บาท ก็ถือเป็นน้ำใจแล้วครับ" อาป๋อดูเป็นเด็กน่ารักและกตัญญู เมื่อผมถามอีกว่า " ชีวิตมีความสุขหรือไม่" เขาตอบผมมาว่า "ชีวิตมีความสุขมากครับเพราะเป็นคนดีและได้อยู่กับธรรมชาติ" นั่นคือคำตอบจากอาป๋อ
...ที่ผมเล่ามาทั้งหมดนี้ เพียงเพื่อจะสื่อว่า ยังมีชีวิตอีกหลายชีวิตบนโลกใบนี้ที่เขายังมีความเป็นอยู่ที่แย่กว่าเรามากมาย สำหรับคนที่กำลังท้อแท้และสิ้นหวัง ขอให้สู้ต่อไปโดยมองมาที่เด็กคนนี้ ในขณะที่เขาไม่มีอะไรเลย แต่เขาสามารถใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุขตามอัตภาพ มันขึ้นอยู่กับมุมมองและทัศนคติในการดำเนินชีวิต หากเราไม่มีเหมือนอย่างใครเขา เราก็สามารถใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้
ก่อนจากลา อาป๋อยังให้ผมเล่นหวยเลข 670 เขาบอกว่าเป็นเลขผึบอก 555 ลองไปเสี่ยงโชคดูกันนะครับ เผื่อผีจะบอกตรง ผมจึงได้บอกกับอาป๋อว่าจะนำเลขนี้ไปเสี่ยงโชค หากมีโอกาสกลับมาที่นี่ ผมจะมาหาอาป๋ออีก และฝากให้อาป๋อตั้งใจเรียนและเป็นเด็กดี อาป๋อก็รีบตอบรับ จากนั้นผมจึงได้มอบเงินเพื่อเป็นทุนการศึกษาจำนวนหนึ่ง แม้มันไม่ได้มากมาย แต่มีค่าและมีความหมายกับเขามากครับ...หวังว่าผมคงจะได้มีโอกาสกลับมาหาอาป๋ออีกนะครับ ลาก่อนอาป๋อ ลาก่อนภูชี้ฟ้า
...ขอบคุณครับที่อุตส่าห์ทนอ่านมาตั้งนาน เผื่อเป็นแง่คิดดีดีให้กับคนที่กำลังท้อแท้หมดกำลังใจและสิ้นหวังอยู่ เพื่อให้ลุกขึ้นสู้ใหม่อีกครั้งครับ...ขอให้หัวใจเข้มแข็งและแข็งแกร่งเหมือนเด็กชายที่ชื่อว่า "อาป๋อ" นะครับ
