พลอยศิริ รังคดิลก รัก(ปัก)หัวใจ

โดย...กองทรัพย์ ภาพ : เสกสรร โรจนเมธากุล

ยอมรับในช่วงแรกว่าเราสะดุดใจชื่อของพลอยสี ก่อนจะทำความรู้จักกับงานปักมือของเธอเสียอีก แต่เมื่อได้ทำความรู้จักกับเธอไปพร้อมกับผลงาน จึงไร้ข้อสงสัยว่าเพราะเหตุใดผลงานปักของสาวน้อย พลอยศิริรังคดิลก คนนี้จึงได้รับการพูดถึงอย่างกว้างขวางในโลกออนไลน์ นอกจากนี้แล้วเธอยังมีผลงานพ็อกเกตบุ๊กร่วมกับศิลปินนักวาดภาพประกอบ แป้ง-ภัทรีดา ประสานทอง โดยเธอทำหน้าที่ปักผ้าตามลายการ์ตูนในเล่มนี้

พลอยศิริเรียนจบจากคณะมัณฑนศิลป์ สาขาภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ก่อนหน้านี้เธอทำงานกราฟฟิกดีไซน์ ก่อนจะลาออกมาปักผ้าอย่างจริงจัง  “พลอยไม่รู้มาก่อนว่าตัวเองชอบปักผ้า จนกระทั่งได้ร่วมทำหนังสือรักปักใจกับสำนักพิมพ์ Pokadot ตอนนั้นอยู่ปีสาม พอได้เริ่มทำก็เลยชอบจึงปักผ้าเป็นงานอดิเรกมาตั้งแต่สมัยเรียน ทำเฟซบุ๊กแฟนเพจ ชื่อ พลอยสี (www.facebook.com/ployseepage) โดยลงรูปผลงานปักมืออย่างสม่ำเสมอ พอลาออกจากงานประจำก็กลับไปอยู่บ้าน 3 เดือน ระหว่างนั้นก็ลองเอางานปักที่เก็บไว้มาขายในอินสตาแกรม โดยปักบนเสื้อยืด ปักหมวก กระเป๋า ปลอกหมอน ซึ่งปัจจุบันก็มีทำงานปักบนเสื้อผ้าเป็นส่วนใหญ่”

พลอยบอกกับเราว่า เธอสนใจงานทำมือเกือบทุกประเภท ซึ่งงานปักผ้าถือเป็นแขนงหนึ่งที่เธอสามารถใช้เวลาอยู่กับงานนี้ได้นาน และสัมผัสได้ถึงเสน่ห์ของความไม่สมบูรณ์แบบ ชีวิตชีวา และสัมผัสได้ถึงหัวใจของคนปักผ้า “งานปักของพลอยค่อนข้างเน้นดีไซน์ เราจบภาพพิมพ์มาทำให้ได้เทคนิคจากงานนั้นพอสมควร งานของพลอยจึงแตกต่างจากคนอื่นที่ความร่วมสมัย มีความน่ารักแบบวัยรุ่น ขณะเดียวกันก็ไม่ได้หวานเจี๊ยบจนใส่ยาก อย่างผ้าที่เราปักก็มักจะใช้ผ้าลินินเสมอ เพราะว่าหนึ่งมันยับง่าย เพราะเป็นผ้าธรรมชาติ ใส่ไปแล้วมันจะไม่เนี้ยบ พอเป็นงานปักมือก็จะดูเข้ากันกับผ้าลินิน”

งานปักจะยากหรือง่ายหรือไม่นั้น เจ้าของเพจพลอยสีบอกว่า อยู่ที่ว่าคนทำชอบหรือไม่ชอบ ถ้าหากชอบก็จะทำได้นาน และถ้าหากไม่ชอบเสียแล้วก็ยากที่จะอยู่กับงานนี้ได้ เพราะงานฝีมือเป็นงานที่ต้องการความใจเย็น เพราะด้ายสามารถพันกันได้ทุกเมื่อ คนทำจะต้องคอยแกะปมที่พันกันออก ถ้าใจร้อนด้ายก็อาจจะขาด

“วิธีการปักผ้าของพลอยเริ่มจากนำผ้ามาก่อน และผ้าผืนนี้ก็เป็นเสมือนเฟรมผ้าใบ คือทำการวาดลงไปบนผ้าโดยไม่ดราฟต์ก่อนเพราะไม่ชอบความเหมือนกัน ผ้าแต่ละผืนจึงมีความไม่เหมือนกันอยู่แม้ว่าจะลายเดียวกัน พอวาดเสร็จก็จะขึงสะดึง แต่ก่อนหน้านั้นก็ต้องจับคู่สีของด้ายและผ้าที่ปักก่อน และจากนั้นก็ลงมือปัก แต่ระหว่างนั้นก็มีการเปลี่ยนแปลงได้ ก็มีลบมีแก้ ก็เหมือนเราวาดรูปแหละค่ะ แค่เปลี่ยนจากระบายสี มาเป็นด้ายปักลงไปแทน”

ศิลปินนักปักคนนี้บอกว่าเธอจะหมั่นเติมด้าย และอุปกรณ์เสมอไม่ให้ขาด เพราะเมื่อใดที่เธอนึกอยากปักก็จะสามารถลงมือทำงานได้ทันที “เราชอบเตรียมของให้ครบไว้ก่อน เพราะเราถูกสอนว่าถ้ายังนึกอะไรไม่ออกให้เอาของมาวางไว้ก่อน เมื่อเวลาที่นึกได้เราจะได้ลงมือทำทันที ถ้าคิดออกแล้วไม่มีอุปกรณ์ไฟเราก็จะหมด ส่วนลายก็มักจะได้แรงบันดาลใจจากสิ่งรอบตัว เช่น การปักลายมดไต่ เราก็ต้องรีเสิร์ชหาข้อมูลหน้าตามด ลักษณะการเดินของมดก่อน เพื่อให้งานของเราสมจริงและมีชีวิต ส่วนรูปอื่นๆ ก็จะออกเป็นการ์ตูนไป”

ปักผ้าด้วยมืออย่างจริงจังมา 5 ปี พัฒนาการงานของพลอยสีนอกจากจะปักเร็วขึ้น เธอบอกว่างานดีไซน์ของเธอก็เติบโตขึ้นตามวัย “เมื่อก่อนจะวางไปเรื่อยๆ ไม่ค่อยวางแผน เราต้องมีสมุดดินสอไว้ใกล้ตัวอยู่เสมอ เพราะแรงบันดาลใจเกิดขึ้นได้เสมองานปักมือเป็นงานแฮนด์เมดที่เรารู้สึกว่ามันเหมาะกับนิสัยเรา ซึ่งมันเห็นผลงานก็รู้สึกว่าเราทำออกมาได้เยอะมากขนาดนี้แล้วเหรอ คือทำแล้วไม่อยากหยุด อยากทำไปเรื่อยๆ อนาคตก็อยากมีโชว์รูมที่เต็มไปด้วยงานปัก และให้คนมาเวิร์กช็อปกัน เพราะว่าจริงๆ แล้วงานปักผ้าใครทำก็ได้ แค่ชอบหรือเปล่าเท่านั้นเอง”

ติดตามผลงานของสาวคนนี้เต็มๆ ได้ที่ Instagram : needanewneedle หรือ www.facebook.com/ployseepage