นักวิจัยมองข้ามความสุขในที่ทำงาน

โดย...มิยาโตะ

ในผลวิจัยที่เกี่ยวเนื่องกับการทำงานทั้งหลาย มักมุ่งประเด็นไปที่การเพิ่มผลผลิต หรือการเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงาน ทว่าน้อยชิ้นนักที่จะพูดถึงความสุขในสถานที่ทำงาน ทั้งๆ ที่หลายคนเชื่อว่า เรื่องนี้จะช่วยพัฒนาสุขภาพจิตใจของพนักงาน รวมทั้งส่งผลให้สร้างงานได้เพิ่มขึ้น อีกทั้งมีประสิทธิภาพและทำให้เขาสามารถเลื่อนตำแหน่งได้สูงๆขึ้นไปอีกด้วย

นักวิจัยในสหราชอาณาจักรเห็นว่านับตั้งแต่ทศวรรษที่ 1920 เป็นต้นมา ที่อังกฤษเปลี่ยนเป็นประเทศอุตสาหกรรมเต็มรูปแบบ ก็มักจะมีผลวิจัยต่างๆ ที่ออกมาเพื่อมุ่งเน้นไปที่การเพิ่มประสิทธิภาพและเพิ่มผลผลิตสินค้าในอุตสาหกรรมเป็นหลัก แต่กลับไม่มีผลวิจัยที่เข้ามาศึกษาเรื่องความสุขของคนในที่ทำงานเลย

ดาร์ริน เอ็ม. แมคมาฮอน ผู้เขียน Happiness : A History บอกว่า อาจเป็นเพราะความสุขยากจะหามาตรมาวัดได้ นักวิจัยจึงไม่นิยมที่จะทำเรื่องนี้กันสักเท่าไหร่ ขณะที่ วิล เดวีส์ เขียนในหนังสือThe Happiness Industry เห็นต่างว่ามาตรวัดอารมณ์ความรู้สึก สามารถดูได้จากพฤติกรรมและความตั้งใจในการทำงานแต่อย่างไรก็ตามหลังจากที่เขาได้ทำการวิจัยในเรื่องนี้ พบว่า ความสุขไม่เกี่ยวกับจำนวนผลผลิตที่จะออกมาเลย ทว่าผลผลิตแปรผันตามความพอใจในงานที่พนักงานได้รับมากกว่า ซึ่งไม่เกี่ยวกับความสุขส่วนตัว หรือความสุขในสถานที่ทำงานเลย

ผลวิจัยในอังกฤษชิ้นหนึ่ง ออกมาเป็นผลไม่ดีต่อพนักงานอย่างมาก นั่นคือ ยิ่งพนักงานไม่มีความสุขมากเท่าไหร่ พวกเขายิ่งทำผลงานออกมาได้มากเท่านั้น คือแม้เขามีจิตใจที่ไม่เป็นสุข แต่เขายังพึงพอใจในงานที่เขาทำ เขาก็จะก้มหน้าก้มตาทำงานมากขึ้น เพื่อที่จะลืมความทุกข์นั่นเอง