
รอยยิ้มในวันฝันสลาย
ช่วงเวลาในการเรียนรู้สถานที่ใหม่ พร้อมๆ กับการรู้จักเพื่อนใหม่ในช่วงเวลาอันสั้น แต่ “รอยยิ้มแห่งมิตรภาพ” ดูเหมือนยาวนานเกินกว่าความเป็นจริง
ช่วงเวลาในการเรียนรู้สถานที่ใหม่ พร้อมๆ กับการรู้จักเพื่อนใหม่ในช่วงเวลาอันสั้น แต่ “รอยยิ้มแห่งมิตรภาพ” ดูเหมือนยาวนานเกินกว่าความเป็นจริง
โดย...พิเชษฐ์ ชูรักษ์
ห้าทุ่มสี่สิบห้า วันที่ 3 ก.ค. 2553 มีกำหนดเดินทางลัดฟ้าไปทำข่าวที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ช่วงเวลาที่เร่งรัดผนวกอาการอยากลุ้นแมตช์หยุดโลกระหว่างอาร์เจนตินากับเยอรมนี ทำให้จิตใจกระสับกระส่าย ละล้าละลัง
เพื่อนร่วมทางที่กำลังเข้าคิวทยอยผ่านด่าน ตม. อยู่ในสองอารมณ์ อารมณ์หนึ่งต่างดีอกดีใจเมื่อลูกกลมๆ วิ่งไปมุดตาข่ายเป็นครั้งแรกของเกม อีกฝ่ายบึ้งตึง แสดงออกถึงอาการเซ็ง อารมณ์หนึ่งเบิกบานออกนอกหน้า บ้างเผลอกระโดดตัวปลิว เมื่อลูกกลมๆ ลูกเดิมวิ่งพุ่งไปซุกอยู่หลังโกลอีกครั้ง
ชายสูงวัยชาวดอยซ์พร้อมสาวไทยผิวเข้ม ชูไม้ชูมือกระโดดโลดเต้น ไม่สนแม้แต่น้อยว่าสายตาความไม่พอใจจ้องจับมาอย่างเคืองแค้น
และแล้วนาที “ฝันสลาย” ก็มาถึง...ทีมฟ้า-ขาว อาร์เจนตินาพ่ายอินทรีเหล็ก-เยอรมนี หมดรูปสี่ต่อศูนย์ คาจอทีวี อาคารสนามบินสุวรรณภูมิ
พระเจ้า!!! ทำอะไรกับเท้าซ้ายของ ลิโอเนล เมสซี
เป็นฝันร้ายซ้ำสอง เพราะเพิ่งเสียน้ำตาให้บราซิล หลังอัศวินสีส้ม...ปั่นกังหันลมถล่มไปสองต่อหนึ่ง! มาหมาดๆ
การนั่งเก้าอี้ลอยอยู่บนฟ้ายาวนานร่วมกว่า 10 ชั่วโมง น่าเบื่อหน่ายอยู่แล้ว ยิ่งใบหน้า “โคลเซ” ลอยมาเยาะเย้ยซ้ำแล้วซ้ำเล่า ยิ่งน่าเบื่อเป็นไหนๆ
อากาศนอกสนามบินยามเช้าตอนหกโมงครึ่งที่แฟรงก์เฟิร์ตดูสดใส แสงแดดเริ่มจ้า ท้องฟ้าเบิกกว้างรับวันใหม่
แล้วค่ำคืนแห่งความผิดหวังก็ผ่านเลยไปอย่างไม่น่าเชื่อ
“สวัสดีค่ะ ชื่ออะไรกันบ้างค่ะ” เพื่อนร่วมคณะที่เพิ่งเดินทางมาสมทบทักทาย
เธอยิ้มแย้ม ร่าเริง สดใส ทำเอาผมลืมใบหน้าเหี่ยวๆ ของโคลเซไปสนิท
คณะเดินทางถึงโรงแรม Adlon Kempinski หันหน้าเข้าที่พัก แล้วมองไปด้านขวามือ...ใช่แล้ว หนึ่งในสัญลักษณ์แห่งชัยชนะ --- ประตู
บรานเดนบวร์ก (Brandenburger Tor) สถานที่ ซึ่งชาวเบอร์ลินเพิ่งออกมาฉลองชัยกันไปหยกๆ เมื่อค่ำคืนวันที่ 3 ก.ค.ที่ผ่านมา
ตารางการประชุมระหว่างประเทศค่อนข้างแน่น ทำให้สื่อมวลชนที่ร่วมคณะแทบไม่ได้กระดิกตัว การทำความรู้จักเมืองประวัติศาสตร์แห่งลุ่มน้ำสปรีและฮาเฟลทางตะวันออกเฉียงเหนือของเยอรมนี นครศูนย์รวมของปัจเจกชนและศิลปินหนุ่มสาวมากมายหลากหลายชาติจากทั่วโลก ด้วยวิถีชีวิตแบบเสรีและจิตวิญญาณแห่งกาลเวลาสมัยใหม่ (Modern Zeitgeist) --- จึงถูกเก็บงำ
หนึ่งในเป้าหมายการเดินทางสู่ร่องรอยประวัติศาสตร์สงครามโลกครั้งที่สอง ใครพลาดการเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์...เสมือนไปไม่ถึง
เบอร์ลินเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ 153 แห่ง โดยเฉพาะกลุ่มพิพิธภัณฑ์บนเกาะได้รับการยกให้เป็นมรดกโลกของยูเนสโก ในเขตดาห์เลม มีพิพิธภัณฑ์อยู่จำนวนหนึ่งที่เกี่ยวกับศิลปวัฒนธรรมโลก
เช่น พิพิธภัณฑ์ศิลปะอินเดีย พิพิธภัณฑ์ศิลปะเอเชียตะวันออก พิพิธภัณฑ์ชาติพันธุ์วิทยา พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมยุโรป พิพิธภัณฑ์ฝ่ายพันธมิตร (พิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับสงครามเย็น) พิพิธภัณฑ์บรึคเค่อ ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะในลิชเทนแบร์ก พิพิธภัณฑ์สตาซี จุดตรวจเช็กพอยต์ชาร์ลี และพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับหนึ่งในจุดข้ามแดนหลายแห่งในกำแพงเบอร์ลิน โดยเฉพาะพิพิธภัณฑ์แสดงวัตถุที่เกี่ยวกับผู้คนที่พยายามวางแผนต่างๆ เพื่อหลบหนีออกจากฝั่งตะวันออก Beate Uhse Erotic Museum ใกล้กับสถานีรถไฟ Berlin Zoologischer Garten ซึ่งถูกอ้างว่าเป็นพิพิธภัณฑ์อีโรติกที่ใหญ่ที่สุดในโลก ฯลฯ
ผมรับรู้เรื่องราวเหล่านี้ผ่านการอ่านและได้มีโอกาสเฉียดเข้าใกล้บางสถานที่ตามที่เธอซึ่งเลือกมาปักหลักชีวิตอยู่ในดินแดนตะวันตกแห่งนี้คอยอธิบายระหว่างทางผ่าน
เธอเล่าว่า ไม่เคยคิดจะมาอยู่เยอรมนี แต่หนุ่มเมืองเบียร์ที่มัดใจกันตั้งแต่เรียนโทที่อเมริกา รับสภาพความเป็นจริงในการดำรงชีพในเมืองไทยไม่ไหว นั่นหมายถึงหลังเรียนจบเธอและคนรักตัดสินใจมาอยู่เมืองไทย แต่สุดท้ายต้องอพยพไปทำมาหากินที่แฟรงก์เฟิร์ต เพื่อชีวิตที่ดีกว่า...โดยเธอเองยังคงทำหน้าที่สื่อมวลชนที่ตัวเองรัก หาโอกาสแปลหนังสือบ้าง ช่วยงานสถานทูตบ้างเป็นครั้งคราว พร้อมๆ กับการเรียนรู้โลกใบใหม่ ซึ่งเธอยอมรับว่าคงใช้เวลาอีกนานกว่าจะเข้าใจมันจริงๆ
ผมไม่ค่อยเห็นคนอาชีพเดียวกันจะคอยใส่ใจคนอาชีพเดียวกันเท่าไหร่ [อาจเพราะต่างคนต่าง (อวด) รู้ดี] จึงรู้สึกแปลกใจที่เพื่อนใหม่ในต่างแดนคนนี้เต็มใจคอยแนะโน่นชี้นี่ด้วยอารมณ์ดี ปล่อยมุขปลุกอารมณ์ขันเป็นระยะๆ
ช่วงเวลาในการเรียนรู้สถานที่ใหม่ พร้อมๆ กับการรู้จักเพื่อนใหม่ในช่วงเวลาอันสั้น แต่ “รอยยิ้มแห่งมิตรภาพ” ดูเหมือนยาวนานเกินกว่าความเป็นจริง
“ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้งนะคะ” เธอยกมือไหว้บอกลา ก่อนจะแยกย้ายกันที่สนามบินแฟรงก์เฟิร์ต
ผมนึกภาพย้อนไปยังวันเก่าๆ วันที่ต้องเดินทางคนเดียว ไปอยู่ต่างบ้านเมืองนานๆ ผ่านพบมิตรภาพจากนักเดินทางมาหลากหลาย
แต่ไม่ค่อยเจออย่างเธอบ่อยนัก
กลับถึงกรุงเทพฯ --- ผมส่งเมสเซจผ่านเฟซบุ๊ก “ขอบคุณมิตรภาพ” ในเบอร์ลิน --- เธอช่วยสร้างรอยยิ้มดับฝันสลาย...ระหว่างการเดินทาง







