ซิงเกิ้ล

โดย...ใบไม้ ภาพ อีพีเอ

‘โสดอีกครั้ง!’

ฟังดูเท่ ฟังดูดี ขึ้นมาทันที หลังจากร้องไห้หนักมากวันละสอง-สามรอบก่อนนอนและหลังตื่นนอน เพราะถูกแฟนทิ้ง ภาพเก่าๆ ของความสัมพันธ์ยังวนเวียน มันฉายซ้ำฉายซากในความคิด บ่อยครั้งเสียกว่าละครตอนบ่ายของทีวีช่องน้อยไปจนถึงหลายสี และกว่าจะตัดใจจากความเก่าซ้ำซากนั้นได้ เวลาก็ผ่านเลยไปเสียนาน สองร้อย หรือสามร้อยกว่าวันกับความหดหู่เศร้าหมอง พอกันที

กว่าจะคิดได้ว่าการเป็นโสดอีกครั้งมันดีอย่างไร ต้องใช้เวลาอีกพักใหญ่ ความเคยชินกับความสัมพันธ์ที่นานเกินมันทำให้ความมีชีวิตชีวาค่อยๆ เหือดหายไป ทั้งๆ ที่บางครั้งก็รู้ก็เฉลียวใจว่ามันไม่ใช่ รักกันทำไมหากว่าไม่ได้รักกันจริงๆ คบกันอยู่ด้วยกันเพียงเพราะเขาอยากใช้เราไปเติมในส่วนที่เขาขาด เขาเต็มแล้วเขาหลับสบาย แต่เราขาด เขาไม่เติม เขาไม่สนใจด้วยซ้ำว่าเราขาดอะไร

“เรา” คือเพื่อนเกย์สูงวัยคนหนึ่งของผม มานั่งเล่าให้ผมฟังถึงตำนานรักอายุเก้าปีของนางกับหนุ่มวัยอ่อนกว่าสิบปีเศษที่ปิดฉากไป และเล่าถึงตำนานรักบทใหม่ๆ กับหนุ่มคนใหม่ๆ ที่กำลังสดใสซาบซ่า

ความจริงแล้วมันน่าเศร้าจนทุเรศ นางบอก เมื่อเฉลยว่านางมีเซ็กซ์ครั้งสุดท้ายเมื่อช่วงเวลาที่กลุ่มพันธมิตรลุกฮือขึ้นประท้วงขับไล่ทักษิณ หรือพูดให้ชัดๆ ตรงๆ ก็วันที่มีข่าวคาร์บ๊อง ซึ่งนั่นเป็นแค่ช่วงปีแรกของความสัมพันธ์ของนาง หลังจากนั้นชีวิตคู่ของคนสองคนก็สวนทางกันไปมา คล้ายเพื่อน หรือคนที่อยู่ใต้หลังคาบ้านเดียวกันและในบางเวลา กระทั่งวันหนึ่งเขาก็บอกเลิก เหมือนขอตัวจะไปทำธุระอะไรสักอย่าง

ประเด็นเลิกราก็ตรงตามสูตรที่ใครต่อใครไปสำรวจมา นั่นคือเรื่องเงินทองและเรื่องชู้สาว ส่วนประเด็นการบอกเลิก ที่เขาพูดตรงๆ ให้ได้ยินทั้งสองหู พร้อมสีหน้าแบบคนไม่มีเยื่อใยต่อกันนั้น ผิดแผกไปจากที่ใครต่อใครประเมินว่า การบอกเลิกมีแนวโน้มในการใช้เครื่องมือสื่อสาร ทั้งอีเมลและไลน์ แทนการบอกต่อหน้ามากขึ้น 68% 

ช่วงปรับตัวเป็นโสดไม่ใช่เรื่องง่าย เพื่อนเกย์สูงวัยของผมบอก ประชากรโสดชาวไทยวัยทำงาน แม้จะมีอยู่ 40% หรือราว 17 ล้านคนก็จริง แต่หักลบสัดส่วนของชะนีและชายแท้ที่เข้าข่ายโฮโมโฟเบียออกแล้ว คงเหลือเก้งกวางหรือชงที่เออออแจกห่อหมกเกย์อีกเพียงแค่หยิบมือ แต่ชีวิตยังต้องเดินต่อไป นางว่า เป็นโสดแล้ว หัวใจว่างแล้ว ก็ต้องหากันต่อไป

แต่กว่าจะลุถึงช่วงเวลาฟู่ฟ่าประสาคนโสดอีกครั้ง นางเคยจ่อมจมอยู่กับช่วงวันที่สับสน ต้องถามตัวเองซ้ำๆ ว่านางผิดปกติอะไรไหม นางอ้วนเกินไป หรือนางมีกลิ่นตัวกลิ่นปาก หรือนางไม่สวย ผู้ชายอาจไม่สนใจมอง นางหันมาพิจารณาตัวเอง และเริ่มใส่ใจดูแลตัวเอง ออกกำลังกายพอประมาณ กินอาหารอย่างระมัดระวัง บำรุงทั้งหน้าและเนื้อตัว ก่อนออกไปเผชิญกับโลกข้างนอก เรียกความมั่นใจกลับมาให้ตัวเอง

นางคุยและคบผู้ชายแต่ละคนไม่ได้หมายจะเอามาเป็นแฟน ทว่าปล่อยใจและปล่อยตัว ถ้าใช่ หรือได้ก็ไม่ปฏิเสธ นางสนทนาแบบเปิดใจทั้งกับหนุ่มวัยไล่เลี่ย หรือเด็กกว่าตามสถานที่เที่ยว ตามร้านกาแฟ รวมทั้งกับคนแปลกหน้าที่แอดเข้ามาเป็นเพื่อนในเฟซบุ๊ก

เวลาเจอคนที่ใช่ ใจเราจะรู้สึกเหมือนกลับไปเป็นเด็กวัยรุ่นอีกหน นางว่า มันเต็มไปด้วยความสุข ความตื่นเต้น ไปจนถึงความกลัว

แต่การกลับมามีเซ็กซ์อีกรอบไม่ใช่เรื่องวิเศษสำหรับคนสูงวัย นางบอก บางครั้งก็ดี บางครั้งก็ห่วยแตก ต้องใช้อารมณ์ขันเข้าช่วย ช่วงหลังนางเจอมาหลายคน ถึงเข้าใจได้ว่า หนุ่มๆ ที่ขึ้นเตียงกับนางน่ะ บางทีก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องเซ็กซ์ที่เมามันอย่างเดียว แต่พวกเขาคิดอะไรล่ะ ระหว่างที่สัมผัสรัดกอดร่างที่ผิวกายไม่เต่งตึงนักของนาง สาระน่ารู้จากประสบการณ์ผ่านวัย หรือมุขตลกที่พวกเขาฟังแล้วว่า “พี่แม่งโคตรขำเลยอะ” หรือเรื่องเงินๆ ทองๆ

เราไม่ใช่เกย์บ้านๆ ที่ใช้เงินซื้อความสุขหรอกนะ นางยืนยัน หลุดเข้าประเด็นเรื่องเงินเมื่อไหร่ ต่อให้เป็นหนุ่มรูปร่างหน้าตาดี หรือเซ็กซ์เข้าเป้าแค่ไหน ก็จะถูกเขี่ยตกลิสต์ไปง่ายๆ เหมือนกัน พาไปเลี้ยงหนังเลี้ยงข้าวเลี้ยงดื่มเป็นบางครั้ง ไม่เป็นไร แต่ถึงขนาดเลี้ยงดูคงไม่ไหว อันนี้ชัดเจน

ช่วงหลังๆ เพื่อนเกย์สูงวัยของผมนิยมไปเที่ยวสีลมแถวซอยเลขคู่ นัยว่าเป็นแหล่งเกย์หนุ่มนิยมเกย์สูงวัย อ้อ...เกย์หนุ่มที่ว่า บางครั้งก็ออกจริตสาว แต่เวลาจะจีบเกย์สูงวัยมักเสียงแข็ง “แมนครัช” “เป็นรุกครัช” เกย์หนุ่มประเภทนี้มีเข้ามาจีบนางเหมือนกัน อย่างที่บอก นางปล่อยใจและปล่อยตัวกับบางคนไปบ้าง แต่นางยืนยันอีกทีว่าตัวเองไม่นิยมคบใครแบบ “ชั่วคืน”

“แต่ฉันก็ยังอยากจะเป็นโสดอยู่นะ” นางว่า “ฉันยังอยากเป็นไก่ให้พวกนั้นหยอกเล่น”