ในห้องนั้น

โดย...นายใจดี

ทำกับข้าวก็ต้องปิดห้องให้มิดชิด ประตูระเบียงก็ต้องปิด เพื่อไม่ให้กลิ่นอาหารไปรบกวนห้องข้างเคียง นี่คือกฎของคอนโดที่นิติบุคคลติดป้ายประกาศชัดเจน

เมื่อปฏิบัติตามกฎ ห้องก็กลายเป็นที่สะสมกลิ่นทั้งกระเทียม กะเพรา พริก ปลา กลิ่นน้ำมัน นมเนย กว่าจะขจัดกลิ่นออกไปได้ ทั้งดูดทั้งฟอกอากาศ เผลอฉีดสเปรย์ปรับอากาศให้ฟุ้งไปอีก กลิ่นชวนมึนเพิ่มเสียนี่ แต่ทำยังไงได้เมื่อกฎต้องเป็นกฎ การที่จะเปิดประตูทำอาหารให้คนอื่นเดินผ่านไปมาสอดส่องสายตามาสำรวจห้องก็ยิ่งจะได้อายกว่าการทนรับกลิ่นไปเต็มๆ เพียงผู้เดียว และการอยู่ปะปนกับคนแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จักมักจี่กันมาก่อน ความระแวงก็ย่อมมีเป็นธรรมดา จะเปิดประตูไว้ยามทำกิจกรรมใดๆ ก็ตาม ดูจะเป็นเหตุอันไม่น่าเสี่ยง

แต่แล้ววันหนึ่งก็นึกครึ้มอยากลองเปิดประตูหน้าและประตูหลังบริเวณระเบียงดูบ้าง ก็ได้ยินเขาที่ไหนไม่รู้บอกไว้ว่า เปิดประตูหน้าหลังไว้ลมผ่านดี เย็นสบาย พอเปิดไปปุ๊บเย็นขึ้นปั๊บ จริงๆ นะ แต่นอกจากได้สัมผัสอากาศที่ถ่ายเทดีขึ้น ก็ได้พบกับห้องตรงข้ามที่ทำอย่างเดียวกับเราอยู่ เอาล่ะสิ ได้เห็นทุกการเคลื่อนไหว กะจะไม่มองแต่เสียงก็เรียกความสนใจ คาดเดาจากชุดนักเรียนที่นุ่งอยู่ คนพี่ผู้หญิงน่าจะวัยมัธยมปลาย ผู้ชายคงยังเป็นเด็กชายอยู่ และมีความดื้อรั้นพอตัว เพราะไม่ว่าพี่สาวจะสั่งจะพูดอะไรคนน้องสวนกลับได้อย่างทันควัน บอกให้ปิดทีวี-ก็ดูอยู่ (แต่ตาจ้องโทรศัพท์) บอกให้ล้างจาน-เดี๋ยวล้างมีไม่กี่ใบ เปิดพัดลมในห้องนอนไว้ทำไม-ก็จะเข้าไปนอน (แต่ยังนั่งกินขนมอยู่ห้องนั่งเล่น) เสียงนั้นไม่ก่อให้เกิดความรำคาญใดๆ แต่ระคนเอ็นดูในความสัมพันธ์ของพี่น้อง

นึกๆ ไปถึงพ่อแม่ของเด็ก แต่หลายวันที่ได้เปิดประตูแล้วเจอสองพี่น้อง พอคะเนได้ว่า อยู่กันตามลำพังปราศจากผู้ปกครอง มิน่าเล่าผู้พี่ถึงต้องออกคำสั่งกับน้องชายราวกับแม่นายใจดีออกคำสั่ง บางวันห้องเงียบสนิทแอบส่องสายตาเข้าไป เห็นพี่น้องนั่งคนละมุมทำการบ้าน อ่านหนังสือบ้าง ไม่ได้ยินเสียงใครสั่งใคร บ่งบอกได้ถึงความรับผิดชอบที่เด็กสองคนมี จะเป็นเหตุผลหนึ่งไหมหนอที่พ่อแม่ไว้วางใจ มั่นใจว่าลูกสองคนจะอยู่ได้โดยที่เขาไม่ต้องใกล้ชิดดูแล

ในบางครั้งห้องสี่เหลี่ยมนี้ก็สร้างบรรยากาศชวนเหงาได้มากโข แล้วเด็กสองคนที่ต้องตื่นเช้ารีบไปโรงเรียน กลับมาดูแลรับผิดชอบตัวเอง จะมีเวลาได้เหงาไหม แล้วเวลาเหงา เขาสองคนจะปลอบกันเช่นใด เรื่องนี้ไม่อาจรู้ได้ แต่สิ่งหนึ่งที่ได้เห็นผ่านประตูไปในห้องนั้น คือ ความผูกพันของพี่น้องคู่หนึ่ง ซึ่งไม่ว่าจะเงียบ จะมีปากเสียงกัน แต่ในห้องนั้นมีความรักแน่นอน