
บางกอกเรนโบว์ รวมพลคนสีรุ้ง
ได้ยินชื่อมานาน “บางกอกเรนโบว์” อยู่ที่ไหนหว่า
โดย...โจนาเตเชีย ภาพ : วีรวงศ์ วงศ์ปรีดี-บางกอกเรนโบว์
ได้ยินชื่อมานาน “บางกอกเรนโบว์” อยู่ที่ไหนหว่า เมื่อลองคลิกเข้าไปเว็บไซต์ www.bangkokrainbow.org (โทร. 02-618-5168, 08-9662-1112) จึงรู้ว่าสำนักงานตั้งอยู่ถนนประดิพัทธ์ ซอย 18 (หน้าหมู่บ้านแหลมทอง-ตึกแถวขวามือรองสุดท้าย) เออ! ว่าแต่เขาทำอะไร แจกถุงยางพร้อมเจลหล่อลื่นตามสถานบันเทิงเกย์ แต่งตัวประหลาดเดินตามท้องถนน ฯลฯ
ใครเล่าจะมาบอกเล่าได้ดี หากไม่ใช่ผู้อำนวยการคนใหม่บางกอกเรนโบว์ บ่ายวันเสาร์เรานัดเจอ “อาร์ท-พงศ์ธสรณ์ อนันทวรรณ” ที่เพิ่งเข้ามานั่งเก้าอี้ได้ราว 6 เดือน เขายอมรับท้าทายกับการทำหน้าที่และยังคงจะสานภารกิจหลักขององค์กรต่อ ไม่ว่าจะรณรงค์การมีเซ็กซ์ที่ปลอดภัย ด้วยการใช้ถุงยางอนามัยทุกครั้ง “รักตัวเอง เซฟเซ็กซ์ ทุกครั้ง ทุกคน” ล่าสุดกับโปรเจกต์ “ซาวน่าสีขาว” รณรงค์การมีเซ็กซ์ที่ปลอดภัยในที่เที่ยว
กระทั่ง การลดอคติ ลดการแบ่งแยก ตลอดจนลดการตีตราและเลือกปฏิบัติทางเพศให้น้อยลง ก็เป็นกิจกรรมที่ยังต้องรณรงค์และสร้างความเข้าใจอย่างต่อเนื่อง ที่จบไปกิจกรรม “วันสากลยุติความเกลียดกลัวคนรักเพศเดียวกัน คนข้ามเพศ และคนนักสองเพศ” (International Day Againt Homophobia Transphobia & Biphobi หรือ IDAHOT)
ขาดไม่ได้ ก็การกระตุ้นเตือนให้คนกลุ่มนี้ตระหนักถึงการตรวจสุขภาพฟรี 20 รายการ ย้ำว่าฟรี และตรวจหาเชื้อเอชไอวีตามแนวคิด “เอชไอวี รู้ไว รักษาได้ ใช้ชีวิตปกติ” แต่การตรวจสุขภาพและตรวจหาเอชไอวี ไม่ต้องยกโขยงไปที่บางกอกเรนโบว์ (นะจ๊ะ) เพราะเขาเป็นเพียงตัวกลางในฐานะผู้ให้ความรู้เบื้องต้น ตรวจยังไง ตรวจที่ไหน
“เรื่องการตรวจเลือดนี่คนไทยยังไม่ค่อยรู้สิทธิของตัวเองเท่าไหร่นะครับ ทุกคนสามารถเข้ารับการตรวจฟรีได้ที่โรงพยาบาลรัฐและสาธารณสุขทุกแห่ง บางกอกเรนโบว์เป็นเพียงองค์กรที่ให้ความรู้เบื้องต้นเท่านั้น แต่ไม่มีหน้าที่ตรวจให้ผู้ที่เข้ามารับบริการ เรื่องการตรวจเลือด หรือตรวจสุขภาพเป็นสิ่งที่มีความจำเป็นมากๆ และควรทำเป็นปกติ ไม่ใช่ว่าต้องเป็นกลุ่มชายรักชายเท่านั้นถึงจะตรวจ คนทั่วไปก็ต้องตรวจ เพราะอย่างน้อยก็เป็นดูแลสุขภาพตัวเองเบื้องต้น เป็นอะไรจะได้รักษาทัน ไม่ใช่ให้ป่วยหนักแล้วค่อยไปตรวจ”
ตลอด 16 ปีที่บางกอกเรนโบว์ก่อตั้งเป็นหนึ่งองค์กรที่ประกาศตัวชัดว่าเป็น “ชุมชนชายรักชาย” แนะนำ ให้คำปรึกษา หาทางออก ให้แก่คนกลุ่มนี้เป็นหลัก ขณะเดียวกันก็ยังแบ่งปันความรู้เรื่องการมีเพศสัมพันธ์ที่ปลอดภัยและความเข้าใจในความหลากหลายทางเพศสู่ประชาชนทั่วไป แน่นอน ทุกกิจกรรมเกิดขึ้นได้ไม่ใช่เรื่องง่าย
“ความยากลำบากของคนทำงานคือ ส่วนใหญ่จะมีแต่นักกิจกรรมที่รณรงค์ ซึ่งก็คืออาสาสมัครขององค์กร แต่สิ่งที่ขาดคือ คนที่พร้อมจะเปิดใจเข้าร่วมทำกิจกรรมกับองค์กรจริงๆ เป็นเกย์แท้ๆ ก็ยังไม่สนใจเลยนะ ทั้งๆ ที่องค์กรก็เปิดโอกาสให้แสดงความคิดเห็น ให้แสดงตัวตน ให้พื้นที่แสดงออก แต่ก็ยังมีไม่มาก การรับรู้และเข้าถึงข่าวสารก็ยังเป็นปัญหาใหญ่ เพราะประชาชนหรือกลุ่มเป้าหมายไม่เปิดรับข่าวสาร และบางทีก็ใช้สื่อไม่ถูกทางด้วย
จากประสบการณ์ที่ลงพื้นที่ส่วนใหญ่คนจะเฉยๆ กับกิจกรรมองค์กรรณรงค์ เช่น การใช้ถุงยางอนามัย คงคิดว่าใช้เป็นแล้วและไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อะไร บางคนก็รู้สึกตื่นเต้นกับการรณรงค์นะ แต่หลังจากนั้นก็ไม่รู้เขานำไปปฏิบัติจริงเป็นรูปธรรมหรือเปล่า ผลสถิติก็มีการเก็บไว้ แต่สุดท้ายก็เป็นเพียงแค่ตัวเลข เพราะตราบใดที่คนที่เป็นกลุ่มเป้าหมายยังไม่ตระหนักรู้และเข้าใจว่ามันสำคัญจริงๆ มันก็ไม่ได้ช่วยให้การรณรงค์ประสบความสำเร็จหรอกครับ”
เป้าหมายที่บางกอกเรนโบว์ ไม่ใช่เพื่อใครคนใดคนหนึ่ง แต่เพื่อความก้าวหน้าของสังคมชายรักชายในประเทศไทย ปลอดภัย ปลอดเอดส์ สุขสันต์ในการใช้ชีวิต ในฐานะแกนนำพงศ์ธสรณ์ยังต้องทำงานหนักต่อไป มุ่งมั่นกับภารกิจสำคัญให้สัมฤทธิผล การสร้างความตระหนักรู้และความเข้าใจต่อชาวสีรุ้ง นั่นละคือธงที่ปักไว้
แผนเอดส์แห่งชาติ โดยคณะกรรมการแห่งชาติว่าด้วยการป้องกันและแก้ไขเอดส์แห่งชาติ ตั้งเป้าไว้ว่าปี 2559 95% ของผู้ติดเชื้อต้องได้รับยาต้านไวรัสอย่างต่อเนื่อง 95% ของเกย์ไทยต้องใช้ถุงยางอนนามัยขณะมีเพศสัมพันธ์ 75% ของเกย์ไทยต้องรู้จริงเรื่องการป้องกันเอชไอวี 90% ของเกย์ไทยต้องได้รับการตรวจเอชไอวีและรู้ผลทุกปีอัตราการติดเชื้อเอชไอวี เฉพาะกรุงเทพฯ มีผู้ติดเชื้อและผู้ป่วยเอดส์ ราว 162,336 ราย และยังมีชีวิตอยู่ 61,600 ราย ผู้ติดเชื้อรายใหม่ 1,824 ราย เฉลี่ยวันละ 5 คน กว่า 70% ติดเชื้อจากการมีเพศสัมพันธ์โดยไม่ได้ป้องกันและอยู่ในกลุ่มชายรักชาย 3 ใน 5 คนของผู้ติดเชื้อ







