นักแสดงไม่เหมาะ...ใครกำหนด

โดย...นกขุนทอง 

เป็นเรื่องเป็นราวขึ้นมาอีกกับประเด็นการคัดเลือกนักแสดงมารับบทที่ไม่เหมาะ หลังจากการบวงสรวงเปิดกล้องละคร “นางทาส” บทประพันธ์ “วรรณสิริ” ที่นำมารีเมกใหม่ จะออกอากาศทางช่อง 3 โดยค่ายทีวีซีน ของ “ปิ่น-ณัฏฐนันท์ ฉวีวงษ์” เวอร์ชั่นนี้ตัวพระนางที่มาเชือดเฉือนอารมณ์ แก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกัน มี ป๋อ-ณัฐวุฒิ สะกิดใจ (พระยาสีหโยธิน) แยม-มทิรา ตันติประสุต (อีเย็น) วุ้นเส้น-วิริฒิพา ภักดีประสงค์ (คุณหญิงแย้ม) หยาด-หยาดทิพย์ ราชปาล (สาลี่) และนางแบบที่ก้าวสู่นักแสดงใหม่ซิง โยเกิร์ต-รวีวรรณ บุญประชม (บุญมี)

ตั้งแต่แว่วมาว่าช่อง 3 จะนำนางทาสมาทำใหม่ เหล่าผู้ชมหน้าคีย์บอร์ดก็คาดหวัง จินตนาการกันไปว่า นักแสดงคนใดจะมาเล่นเป็นตัวนั้นตัวนี้ โดยอ้างอิงจากคาแรกเตอร์ความสามารถและอิงจากบทเดิมจากเวอร์ชั่นก่อนๆ ซึ่งลางเนื้อชอบลางยา การจะเลือกนักแสดงให้ถูกใจผู้ชมไปเสียหมดนั้นเป็นเรื่องยากอยู่แล้ว ผู้จัดมือฉมังจึงมีภูมิคุ้มกันตรงนี้ได้ดี เพราะการเลือกนักแสดงมารับบทสักบทไม่ได้จิ้มเอาๆ อย่างเลือกปลาในตลาด หากมีข้อแม้ต่างๆ

นอกจากคัดเลือกจากความเหมาะสม ความสามารถที่จะสวมบทบาทนั้นได้แล้ว นักแสดงบางคนที่อยากได้มาร่วมงาน ก็ติดปัญหาร้อยแปด ยิ่งตัวดังคิวไม่ว่าง ว่างโน้นปีหน้า หรืออย่างไว 6 เดือน และเมื่อละครต้องเดินหน้าจะมารอนักแสดงที่ต้องการไม่ได้แล้ว ตัวนี้ช่องส่งมาก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ขัดไม่ได้ แม้ผู้จัดเองจะเห็นว่าไม่เหมาะ ผู้ชมก่นด่าก็ต้องเอาลงจอ อีกส่วนหนึ่งการสร้างเด็กใหม่ ซึ่งนอกจากช่องต้องการแล้ว ทางค่ายต่างๆ ก็จำเป็นต้องสร้างเด็กใหม่ไว้ใช้งานเองด้วย ไม่เช่นนั้นเวลาอยากได้ตัวดีตัวดังคิวก็ยาวเป็นหางว่าว บทประพันธ์ไม่ดังไม่แซบ ค่ายไม่ใหญ่ การที่จะได้นักแสดง
แม่เหล็กมาก็ต่อแถวรอไกลหน่อย

เงื่อนไขมีหลายเหตุ แต่เมื่อมาลงตัวที่นักแสดงแล้ว ถ้าจะวิจารณ์กันจากประสบการณ์เดิม เช่น นักแสดงคนนี้เล่นแต่บทใสๆ จะมาเล่นดราม่า ร้ายลึกได้หรือ อย่าลืมว่าองค์ประกอบของละครไม่ได้มีแค่นักแสดง จริงอยู่ว่านักแสดงคือหน้าฉาก คือแม่เหล็ก แต่ถ้าเปิดใจดูละครจะเห็นว่านักแสดงที่เก่งมากๆ แต่ดูแล้วเหนื่อย เพราะเขาต้องแบกรับละครทั้งเรื่อง จากบทง่อย นักแสดงคนอื่นปล่อยออกจอได้ประหนึ่งตัวประกอบ ดังนั้นหากละครสักเรื่องหนึ่ง บทดี ผู้กำกับเคี่ยว (รวมถึงทีมงานที่ดีด้วย) การจะปล่อยให้นักแสดงผ่านฉากๆ นั้น จากนักแสดงที่ไม่เคยเล่นมาก่อน หรือเล่นบทนี้ไม่ได้ แต่ถ้าคั้นกันมาดีก่อนปล่อย ก็อาจได้หัวกะทิ

ข้าบดินทร์ เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งที่ถูกโจมตีอย่างหนัก นักแสดงหน้าฝรั่ง หน้าตี๋ มารับบทคนไทยโบราณ หากแต่การแสดงของพวกเขาก็สามารถพิสูจน์แล้วว่า อินเนอร์ที่ปล่อยมานั้นทำให้หน้าตาฝรั่ง หน้าตี๋ตาตี่แบบนี้แหละที่คนดูหลงรักและอินตามตัวละครไปได้

ไม่ได้บอกว่า นักแสดงจากนางทาสจะทำได้เหมือนข้าบดินทร์ เพราะถึงไม่ใช่น้องใหม่อย่างโยเกิร์ตมารับบท บุญมี ที่ร้ายลึก ให้เป็นนักแสดงที่มีผลงานมาแล้วหลายเรื่อง เล่นได้ดีมาก่อน ก็ใช่ว่าจะเล่นได้ผ่าน ดังนั้นการที่นักแสดงคนหนึ่งจะเหมาะกับบทไหม ในการแคสติ้งกัน ซึ่งเชื่อเถอะว่า กว่าจะลงตัวที่ใครสักคน เขาเลือกกันแล้วเลือกกันอีก ไม่ได้จิ้มเอามาวันสองวัน อยากให้ลองให้โอกาส ติชมกันพอหอมปากหอมคอก่อน

อย่างไรก็ตาม เสียงติถึงการแคสติ้งนักแสดงไม่เหมาะสมกับตัวละคร ก็มีผลดีที่ไปกดดัน ทีมงาน ผู้กำกับ นักแสดง ผู้เกี่ยวข้อง ให้ทำออกมาให้ดีที่สุด โดยเฉพาะนักแสดง เมื่อเขาว่าคุณไม่เหมาะ คุณต้องพยายามอย่างยิ่งยวด ต้องพิสูจน์ตัวเองให้ได้ เพราะเสียงด่าสามารถกลายเป็นเสียงชมได้ อย่าทำให้เสียงด่าดังกว่าเดิมก็แล้วกัน

สุดท้ายก็แอบเป็นห่วง “อีเย็น” ไม่ได้