ปัณรสี ศะศินิล เพจหมวกขาวของสาวขี้อาย

โดย...กองทรัพย์ ภาพ : เสกสรร โรจนเมธากุล

เธอออกตัวว่าเธอพูดไม่เก่ง ขี้อายและออกจะประหม่าในการเริ่มต้นบทสนทนา แต่ทันทีที่วอร์มเครื่องได้ที่ เธอได้เล่าเรื่องในสิ่งที่ตัวเองถนัด ท่าทีที่เหมือนจะขี้อายในตอนแรกก็หายไปทันที “ปัณรสี ศะศินิล” หรือ ชะเอม เจ้าของแฟนเพจไวท์แฮต (Facebook.com/whitehat.art) ทำเราสะดุดตาในผลงานลายเส้นจากสีไม้ของเธอตั้งแต่เห็นครั้งแรก ในแฟนเพจนี้มีผลงานทั้งที่เป็นภาพอิลลัสเตรสบุคคลแนวเรียลลิสติก จึงเป็นที่มาของการมาทำความรู้จักกับเธอ

ชะเอม เริ่มต้นเล่าด้วยงานในปัจจุบันของตัวเองว่า ทันทีที่เรียนจบคณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ภาควิชาออกแบบเครื่องแต่งกาย เธอก็มุ่งทำงานที่เกี่ยวข้องกับสิ่งที่เรียนมา และมีงานวาดภาพเป็นงานอดิเรกโดยไม่คิดว่าจะสามารถสร้างรายได้หรือมีนิทรรศการของตัวเอง แต่ก็ได้เป็นส่วนหนึ่งใน Exhibition ชื่อว่า “Birth” ร่วมกับศิลปินหน้าใหม่อีก 4 คนเมื่อปลายปี 2557 ที่ผ่านมา

“ตั้งแต่ตอนเด็กๆ ชอบวาดภาพระบายสี ไม่ชอบเล่นของเล่นอื่นๆ เท่าไหร่ พอมัธยมต้นก็เริ่มรู้จักศิลปินคนหนึ่งชื่อ อิโสะ (Yiso) เป็นศิลปินอิลลัสเตรสชาวเกาหลี ที่วาดปกนิยายของสำนักพิมพ์แจ่มใส เราอ่านนิยายและเกิดความรู้สึกอยากวาดภาพ ตั้งแต่นั้นเอมก็เริ่มวาดภาพใส่แฟ้มมาเรื่อยๆ ฝึกทุกวัน พอเข้ามหาวิทยาลัย ก็ได้เรียนศิลปะและหล่อหลอมให้เรามีสไตล์ของตัวเอง ส่วนที่มาของการตั้งแฟนเพจ Whitehat คือเมื่อปี 2556 มีช่วงเวลาว่างก็ขีดๆ เขียนๆ วาดรูปบนหน้าคอมพิวเตอร์ ในสมุดสเกตช์ แล้วก็ทยอยนำผลงานที่วาดเสร็จแล้วมาโพสต์ไว้ในเพจ โพสต์มาเรื่อยๆ ก็เริ่มมีคนมาติดตามผลงานเรามากขึ้น จากนั้นก็เริ่มมีงานวาดภาพประกอบจากนิตยสารต่างๆ ติดต่อเข้ามาบ้าง ส่วนที่มาของชื่อไวท์แฮตเพราะว่าเอมชอบใส่หมวกสีขาวทุกวัน เวลาเราวาดรูปก็เห็นหมวก ก็เลยตั้งชื่อเพจตามสิ่งที่คุ้นเคย”

สไตล์งานของไวท์แฮตเป็นภาพวาดอิลลัสเตรสค่อนข้างเรียลลิสต์ เราใช้อารมณ์และความรู้สึกสื่อออกมาในรูปแบบการใช้เทคนิควาดมือ “เอมชอบงานมือและลงสีไม้เป็นส่วนใหญ่ เพราะให้ความรู้สึกที่ค่อนข้างละมุนและมีความคลุมเครือ และมีการสื่อของอารมณ์หลายอย่างปะปนกัน และทุกภาพจะได้กลิ่นความเหงานิดๆ เพราะเราไม่ใช้สีเดียวแต่จะใช้หลายๆ สีมาระบายทับกันให้มันนัวๆ เหมือนคนหนึ่งคนมีหลากหลายอารมณ์ในนั้น นอกจากนี้ก็ดึงเอกลักษณ์ เช่น ตา หู จมูก ปาก จะดึงออกมา แล้วก็ใช้สีใช้เส้นในแบบของเรา ตอนแรกก็ยังไม่มีสไตล์แค่รู้สึกว่าชอบสีไม้ เพราะเรารู้สึกว่าเป็นสีที่ควบคุมและพกพาง่าย ทำมาเรื่อยๆ ก็จะเป็นตัวของเราเอง”

การสร้างสรรค์งานของดีไซเนอร์จะมีโจทย์ ถูกกำหนดด้วยคอนเซ็ปต์ แพตเทิร์น สี เนื้อผ้า แต่ถ้าเป็นงานอิลลัสเตรสจะเป็นงานที่สามารถใส่ตัวตนลงไปในเนื้องานได้เต็มที่ “เอมเป็นคนชอบงานมือ มีดีเทลเยอะ ดังนั้นงานของเอมจึงค่อนข้างละเอียด ชอบวาดผู้หญิง เพราะรู้สึกเข้าใจอารมณ์ของแบบได้มากกว่า โดยเฉพาะเส้นผมเพราะเราจะค่อยๆ ลาก ทำให้สุดๆ ไปเลย เอมมองว่าตัวเองสกิลไม่สูงมากแต่ค่อนข้างขยันก็เลยได้งานละเอียดและมีลายเส้นที่แตกต่างจากคนอื่น

“เอมว่าสัดส่วนเป็นเรื่องสำคัญมากเวลาวาดรูป ตอนแรกก็วาดผิดสัดส่วนเหมือนกันค่ะ แต่พอเราวาดบ่อยๆ จะทำให้เราคล่องขึ้น วาดไวขึ้น และสัดส่วนไม่เพี้ยน บางคนที่วาดแล้วไม่เหมือนก็เลิกเลย สำหรับเอมจะไม่เลิก แค่หยุดพักแล้วไปทำอย่างอื่น พอสบายใจก็กลับมาทำใหม่ ส่วนวิธีการทำงานของเอมจะเริ่มต้นจากการหาแรงบันดาลใจก่อน เป็นคนชอบเล่นอินเทอร์เน็ตค้นหารูปสวยๆ แล้วก็เก็บไว้ ถ้าเป็นวาดของอย่างอื่นที่ไม่ใช่คนก็ชอบวาดจากของจริง เช่น ต้นไม้ ดอกไม้ เห็นอะไรแล้วอยากวาดก็จะวาด

เรื่องบรรยากาศเอมว่าสำคัญเหมือนกัน ถ้าเป็นที่บ้านวัตถุดิบจะพร้อมทั้งคอมพิวเตอร์ อาหาร และความสะดวกสบาย ก็จะได้งานเยอะ แต่ออกมาข้างนอกก็ได้งานเหมือนกันถึงจะได้น้อยกว่าแต่ได้เห็นผู้คน ได้บรรยากาศและได้วัตถุดิบในการวาดได้”

ชะเอม ทิ้งท้ายว่า ตอนนี้เธอพยายามหาเทคนิคใหม่ๆ ในการวาดภาพคนให้ใช้เวลาวาดน้อยลง แต่ให้งานออกมาสวย และพยายามรวบรวมผลงานให้ได้มากพอ เพื่อต่อยอดหรือจัดเป็นนิทรรศการของตัวเองอีกสักครั้ง