รักเหนียวแน่น 19 ปี ‘บีบี’ กับ ‘หลุยส์ สก๊อต’

โดย...แจนยูอารี ภาพ : บีบี

อัลบั้มแรก Raptor (2537) ศิลปินดูโอแห่งยุค “แร็พเตอร์” สร้างความประทับใจให้นักเรียนชั้นประถม “บีบี-วัสยนวรรณ วิริยะกิรติการ” มิรู้คลาย จนกลายเป็นความชื่นชอบอย่างมากต่อ “หลุยส์ สก๊อต”

“ส่วนใหญ่คนตามดาราก็จะกรี๊ด แต่เราจะไม่เคยทำแบบนั้นนะคะ เมื่อก่อนหนักสุดคือวิ่งไปส่งหลุยส์เพื่อจะบ๊ายบายแค่นั้น (หัวเราะร่วน) แค่นั้นก็ฟินแล้วค่ะ ไปรอตอน 1 ทุ่ม หลุยส์นั่งรถผ่านมา ไม่ได้เข้าไปใกล้ๆ เลย แต่แค่นั้นก็ฟินแล้วค่ะ”

เสน่ห์ร้ายของหลุยส์ที่ทำให้บีบีละลายคาตัก ก็เห็นจะเป็น “รอยยิ้ม” เธอว่าทุกครั้งที่หลุยส์ยิ้ม โลกทั้งใบก็มีแต่ความสดใส มองได้ทั้งวัน ไม่รู้เบื่อไม่รู้หน่าย

“เมื่อก่อนหลุยส์ไม่ค่อยแคร์ใครนะคะ หลบได้หลบ หนีได้หนี แต่เราก็ยังชอบ ชอบหลุยส์ตรงที่เวลาเขายิ้ม โลกมันจะสดใสขึ้นมาทันทีเลย มันเป็นรอยยิ้มที่มีเสน่ห์มากกกก แล้วก็ประทับใจที่เขามักจะบอกเราว่า กลับบ้านดีๆ นะ มันเหมือนเป็นความห่วงใยที่เขามีให้เรา สมัยก่อนเราจะไม่เรียกตัวเองว่าแฟนคลับหรอกค่ะ เราว่าเราเป็นแฟนเพลงมากกว่า เป็นแฟนเพลงแร็พเตอร์ตัวเล็กๆ คนหนึ่งที่ชื่นชอบผลงานและตัวหลุยส์ เพราะส่วนตัวเราจะไปคนเดียว ไม่ได้ไปเป็นกลุ่ม เราว่าแฟนคลับมันดูยิ่งใหญ่ ก็เลยไม่อยากเรียกว่าเป็นแฟนคลับ

ตอนที่ไปรอหลุยส์ที่ตึกอาร์เอส เราก็จะมีน้ำไปฝากหลุยส์ทุกครั้งเลยค่ะ เพราะเรารู้ว่าหลุยส์ชอบกินชามะนาว เราก็จะซื้อไปฝาก วิธีของเราคือซื้อน้ำแข็ง 3 บาท ใส่ถุงหิ้วแช่กระป๋องชามะนาว หลุยส์มาก็จะได้กินชามะนาวเย็นๆ ไม่เย็นเดี๋ยวไม่ชื่นใจ เราให้หลุยส์ก็รับทุกครั้งและรู้ว่าเป็นชามะนาวของเรา ตอนนี้หลุยส์ก็เปลี่ยนมากินฟูจิฝาเขียว เราก็ต้องไปหาซื้อมาให้ ห่อหนังสือพิมพ์แล้วเข้าช่องฟรีซ เก็บความเย็นดีมากๆ หลุยส์มาก็ส่งให้ ก็จะได้กินชาเขียวเย็นเจี๊ยบ”

ช่างยาวนานจริงๆ ระยะเวลา 19 ปี กับการเป็นแฟนคลับ จากความชอบส่วนตัวนำไปสู่ความผูกพัน ในวัย 30 บีบียอมรับว่าแม้ปัจจุบันเธอจะไม่ได้ตามไปทุกแห่งหนที่มีหลุยส์ แต่ความผูกพันระหว่างเธอกับศิลปินคนโปรดยังคงเหนียวแน่น

“ทุกๆ คอนเสิร์ตที่เราไปดู เราจะเตรียมดอกไม้ไปให้ทุกครั้งค่ะ ไม่มีดอกไม้ไม่ได้ แรกๆ ก็ 50 ดอก ก็ขยับมาเป็น 100 ดอก 200 ดอก คอนเสิร์ตครั้งล่าสุด เราจัดไป 1,000 ดอก ของขวัญนี่ก็แล้วแต่โอกาสค่ะ วันเกิดจะเป็นเค้ก ไม่มีของ ตอนที่ยังเป็นนักเรียนส่วนใหญ่จะให้ของที่เราทำเอง ประมาณว่าดีไอวาย เคยทำกรอบรูปที่รวมรูปหลุยส์ตั้งแต่เด็กจนโต นอกนั้นก็ไม่มี แต่ที่ยังให้สม่ำเสมอคือชาเขียว

ต้องดูทุกคอนเสิร์ตและต้องดูทุกรอบค่ะ เลือกโซนที่เหมาะกับการถ่ายรูปและให้ดอกไม้ เรื่องเงินเราก็ไม่ให้พ่อแม่เดือดร้อนนะคะ ซื้อดอกไม้ หรือซื้อบัตรคอนเสิร์ต ก็เป็นเงินที่เราเก็บเอง เพราะเราคิดว่าถ้าไม่มีเงินก็ไม่ต้องซื้อ เหมือนเป็นความสุขอย่างหนึ่งที่เราสามารถทำให้ศิลปินโดยที่เราไม่เดือดร้อนและคนอื่นๆ ก็ต้องไม่เดือดร้อนด้วย”

เจอหลุยส์แบบตัวเป็นๆ ใกล้ชิดในงานตรุษจีนที่ตึกอาร์เอส ถือเป็นครั้งแรกที่บีบีได้ถ่ายรูปคู่กับหลุยส์ ความรู้สึก
วันนั้น เธอว่าทั้งตื่นเต้นทั้งดีใจ

“เป็นรูปแรกในชีวิต เรียนอยู่ ม.3 มั้งคะ เราก็เดินเข้าไปหาหลุยส์เลย ฝ่าดงแฟนคลับคนอื่นๆ แบบว่าใจกล้ามากกกกกค่ะ ไม่ได้พูดอะไรมากกว่าขอถ่ายรูปคู่ มีกล้องป๊อกแป๊กอันหนึ่ง ถ่ายเสร็จก็แยกย้ายกัน”

ล่วงผ่านมาหลายปี ทว่าความประทับใจยังไม่จาง บีบีเล่าด้วยแววตาเป็นประกาย สีหน้าเธอบ่งบอกถึงความสุขอันเปี่ยมล้น ทั้งยอมรับว่าการเป็นแฟนคลับของเธอเดินทางมาถึงจุดอิ่มตัวแล้ว ถ้ามีโอกาสและว่างจากงานประจำ (เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) เธอก็พร้อมจะไปให้กำลังใจศิลปินคนโปรด

“เครียดๆ พอได้ดูรูปเก่าๆ หลุยส์ หายเลยนะคะ (หัวเราะร่วน) ตอนนี้พอเราแต่งงานแล้ว ของสะสมที่เก็บไว้ก็ไม่ขนมาด้วย ยังอยู่ที่บ้านพ่อแม่ เราเก็บทุกอย่าง จนหลังๆ มานี่เวลาสื่อจะเอารูปเก่าๆ ของหลุยส์ หลุยส์ก็จะให้โทรมาขอที่เรา เหมือนเราเป็นคลังข้อมูลของหลุยส์ไปแล้ว ซึ่งเราก็ยินดีนะ เพราะอย่างน้อยก็ได้แบ่งปันเรื่องราวดีๆ ของหลุยส์ให้คนอื่นได้รับรู้”