สโลว์ไลฟ์คือแบบไหน

โดย...เสน่ห์จันทน์

ตอนนี้หลายคนให้ความนิยามสโลว์ไลฟ์ในแบบของตัวเอง บางคนบอกว่านั่งรถเมล์ไปทำงานไม่รีบ แบบนี้สโลว์ไลฟ์ บางคนใช้เงินมัธยัสถ์ ไม่กินทิ้งขวาง ก็บอกฉันเป็นสโลว์ไลฟ์ บางคนบอกฉันไม่รีบนั่งห้อยเท้ากระดิกนิดๆ จิบกาแฟชิลๆ นี่แหละเก๋กู๊ด ชีวิตดี๊ดี ชีวิตสโลว์ไลฟ์

สโลว์ไลฟ์แบบไหน ใช้ชีวิตแล้วสุขก็ว่ากันไป ทว่าเกียร์ เบอร์เธลเซ่น ชาวอเมริกัน ที่เริ่มศึกษาและใช้ชีวิตแบบสโลว์ไลฟ์ ตั้งแต่ปี 2542 จนถึงขั้นก่อตั้ง The World Institute of Slowness สถาบันให้ความรู้ในการชีวิตให้ช้าลง ตอนนี้เขาเป็นนักพูดสร้างแรงบันดาลใจ ถ่ายทอดแนวคิดการใช้ชีวิตแบบสโลว์ไลฟ์

เกียร์ให้ความเห็นว่าพื้นฐานของการเป็นผู้บริโภค ที่ต้องการมากขึ้น เร็วขึ้น และผลลัพธ์ที่เกิดตามมาในยุคสังคมโพสต์โมเดิร์นก็คือ การมักนำไปเปรียบกับการแข่งขันของหนู “พวกเราไม่ใช่หนู และชีวิตไม่ใช่การแข่งขัน” 

ถ้าใช้ชีวิตให้ช้าลงก็จะเห็นความงามรอบตัวมากขึ้น ช้าไม่ได้หมายถึงเนิบช้า หากแต่หมายถึงการทำทุกสิ่งในระยะเวลาที่เหมาะสม ใช้ทุกช่วงเวลานาทีให้คุ้มค่ามากกว่าที่จะมานั่งจับเวลาว่าใช้ไปเท่าไหร่

“ทำทุกสิ่งให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่ใช่เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้”

นี่เป็นหลักการการเน้น “คุณภาพ” ไม่ใช่ปริมาณ ตั้งแต่การทำงาน อาหารการกิน ตลอดจนถึงการใช้ชีวิต

จะว่าไปแล้ว “การดำเนินชีวิตแบบเศรษฐกิจพอเพียง” อยู่กับธรรมชาติ  สิ่งนี้ก็นับเป็นการใช้ชีวิตแบบสโลว์ไลฟ์ ไม่วิ่งตามกระแสแฟชั่น ไม่ยึดติดความคิดเร็วกว่าย่อมดีกว่า แต่สามารถใช้ชีวิตชะลอตัวให้เหมาะสอดคล้องในแต่ละช่วงจังหวะชีวิตของตัวเอง