ศิวกร รุ่งศิริทิพย์ ครูสอนลีดเดอร์ขวัญใจมัธยม

โดย...กองทรัพย์ 

เมื่อถึงฤดูกาลกีฬาสีของนักเรียนมัธยม นอกจากโรงเรียนต่างๆ จะประชันกันเรื่องความโดดเด่นด้านกีฬาแล้ว สีสันหนึ่งในสนามต้องหนีไม่พ้นกองทัพเชียร์ลีดเดอร์ที่โชว์ความพร้อมเพรียงสวยงาม แต่รู้หรือไม่ว่าการแข่งขันเชียร์ลีดเดอร์นั้นมีความดุเดือดอยู่ ดังนั้นแต่ละโรงเรียนจึงพยายามหาสารพัดวิธีเพื่อที่จะทำให้ได้รับถ้วยรางวัลมาครอง

อาชีพหนึ่งจึงเป็นที่กล่าวถึงในหมู่เด็กมัธยม คือ “ครูสอนเชียร์ลีดเดอร์” และเราได้เจอกับครูสอนเชียร์ฯ ที่โค้ชทีมไหนก็กวาดรางวัลมาแทบทุกงาน ทำให้งานวิ่งเข้าหาเธอมากที่สุดคนหนึ่งในตอนนี้ เธอคือ “ศิวกรรุ่งศิริทิพย์” หรือกาฟิว ที่ชื่อเสียงไม่เพียงแต่จะดังในกรุงเทพฯ และปริมณฑลเท่านั้น ตอนนี้เธอยังเดินสายสอนเชียร์ลีดเดอร์ในภาคอีสานด้วย

กาฟิวเริ่มต้นจากการเต้นเชียร์ลีดเดอร์ตอนอยู่มัธยมต้น แต่ครอบครัวไม่อนุญาตให้เต้น กาฟิวในตอนนั้นจึงทำได้แค่แอบดูแอบจำท่าทางมาและแอบฝึกเต้นเงียบๆ ในห้องน้ำ จนเริ่มปล่อยของในช่วงมัธยมปลาย และเธอก็เจิดจรัสเมื่อเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี เมื่อสไตล์การทำโชว์ในงานเชียร์ของเธอถูกกล่าวถึงในหมู่นักเรียนมัธยมและมีคนมาขอให้เธอไปสอน จึงเป็นที่มาของการเริ่มต้นอาชีพครูสอนเชียร์ลีดเดอร์ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

“กาฟิวเริ่มทำงานตั้งแต่เรียนปี 2 น้องๆ มัธยมรู้จักเราจากการเข้ามาดูกีฬาของรุ่นพี่ ประกอบกับเรามีเฟซบุ๊ก (www.facebook.com/sangdaw.cheerhot) เขาก็บอกต่อกันไป จากนั้นก็เริ่มมีงานเข้ามาเรื่อยๆ จนกระทั่งตอนนี้เรียนจบมา 2 ปีแล้วก็ยังทำงานสอนเชียร์ลีดเดอร์อยู่เป็นงานหลัก ซึ่งแรกๆ งานจะเยอะช่วงเดือน ก.ค.-ธ.ค. เพราะเป็นฤดูกาลแข่งกีฬาของเด็กมัธยมในกรุงเทพฯ แต่ระยะหลังงานเต็มทุกเดือน เพราะมีโรงเรียนในต่างจังหวัดติดต่อขอให้ไปสอนด้วย ซึ่งเขาจะแข่งกันคนละช่วงเวลา”

เมื่อถามถึงการโชว์ที่มีครูกาฟิวเป็นคนตัดสายสะดือเชียร์ลีดเดอร์รุ่นใหม่ เธอตอบยิ้มๆ ว่า เอกลักษณ์คือท่วงท่าการเต้นแบบไทยประยุกต์ แต่มีความแข็งแรง ท่าเต้นไม่ซ้ำ และเต้นคมชัด ส่วนรูปแบบการโชว์จะต้องฉากสวย ชุดสวย และเต้นพร้อมเพรียง โดยวิธีการทำงานของเธอหนึ่งแมตช์จะเริ่มตั้งแต่การคัดเลือกเด็กที่จะมาเป็นเชียร์ลีดเดอร์ คุยคอนเซ็ปต์การโชว์ให้ชัดเจน จากนั้นก็แบ่งสเต็ปการเต้นและปรับให้เข้ากับเด็กที่เรียน จากนั้นก็ค่อยๆ ปล่อยท่าจากเพลงง่ายไปหาเพลงยาก

“เราจะคิดท่าเก็บไว้เป็นซีซั่นเลยค่ะ แล้วก็มีเพลงเยอะมาก การคิดโชว์หนึ่งโชว์เหมือนเราหยิบจับจิ๊กซอว์ที่กระจัดกระจายมาผสมกันให้เป็นภาพตามที่เรานึก ที่เหลือก็ให้น้องๆ ซ้อมตามคอนเซ็ปต์ที่คุยกัน ซึ่งการเชียร์หนึ่งแมตช์จะมีเพลงที่เข้าคอนเซ็ปต์ประมาณ 40% ส่วนอีก 60% ก็เป็นเพลงเชียร์ เพลงประจำโรงเรียน แต่ทั้งหมดก็ต้องทำให้สวยและพร้อมกัน ดังนั้นการซ้อมจึงสำคัญมากเหมือนกัน”

นอกจากท่าเต้นที่แข็งแรง ความพร้อมเพรียง และทีมเวิร์กที่ดี หน้าที่ของครูสอนเชียร์ฯ อีกอย่างหนึ่งที่กาฟิวบอกกับเราคือ การให้คำแนะนำในเรื่องทั่วๆ ไปของวัยรุ่นที่กำลังสับสนในชีวิต “เราไม่ได้สอนให้เขาเต้นอย่างเดียว เนื่องจากวัยเราใกล้เคียงกัน น้องๆ จะมาปรึกษาเรื่องเรียน เรื่องความรัก เรื่องไม่สบายใจอยู่บ้าง ดังนั้นหน้าที่ของเราจึงเพิ่มขึ้นเรื่องการให้คำแนะนำเกี่ยวกับการใช้ชีวิตประจำวันด้วย บางทีน้องๆ เขาก็กดดันว่าจะต้องชนะเลิศเท่านั้น แต่เราในฐานะครูก็ต้องให้กำลังใจเขาว่าการแข่งขันก็ต้องมีพลาดบ้าง แค่เราทำให้ดีที่สุดเหมือนที่ซ้อมมา ต่อให้ไม่ได้ที่หนึ่งก็ถือว่าประสบความสำเร็จแล้ว เพราะเลขลำดับนั้นคนอื่นเป็นคนมอบให้เรา แต่ความภาคภูมิใจเรามอบให้ตัวเอง แต่ส่วนใหญ่ถ้าเขาทำอย่างที่เราสอน ก็ไม่ค่อยพลาดที่ 1-3 นะคะ” กาฟิวการันตี

ครูสอนเชียร์ลีดเดอร์มือรางวัลบอกว่า ความสุขของการทำงานนี้คือการได้สอนเด็กๆ และได้เห็นภาพที่เธอวาดไว้ในจินตนาการออกมาเป็นงานโชว์ที่มีชีวิต เป็นภาพที่มีความสุข แม้ว่าบางครั้งจะพลาดแชมป์แต่เธอไม่เสียใจเลยเมื่อลูกศิษย์ทำให้ผู้ชมปรบมือดังก้อง

ตลอดเส้นทาง 6 ปีของอาชีพนี้ แน่นอนว่ามีเด็กใหม่ๆ เริ่มเข้ามาในแวดวงนี้มากขึ้น แต่สิ่งที่รุ่นพี่อยากจะฝากถึงครูน้องใหม่ คือ “อย่าคิดว่าการสอนเชียร์ลีดเดอร์เป็นงานง่าย เมื่อเรามีหน้าที่สอนก็เปรียบได้เสมือนครู อย่าเห็นแก่เงินจนเบียดเบียนเด็กๆ อย่าทอดทิ้งพวกเขา อย่ากลัวเหนื่อย และให้เกียรติซึ่งกันและกันด้วยการไม่ลอกงานคนอื่น”

สำหรับกาฟิวแล้ว เธอบอกว่า อาชีพครูสอนเชียร์ลีดเดอร์อาจจะเลี้ยงชีพได้ในตอนนี้ เพราะมีแรงมีกำลัง อาจจะทำให้สบายในตอนนี้แต่ก็ยังไม่พอ เพราะว่าวันหนึ่งคลื่นลูกใหม่ก็อาจเกิดขึ้น เธอจึงวางแผนและต่อยอดงานของตัวเองออกไป ในเร็ววันนี้เราอาจจะเห็นร้านเช่าชุดและฉากสำหรับเชียร์ลีดเดอร์ในชื่อของกาฟิวก็ได้