‘2 ศ.’ กุญแจสำคัญ ของชีวิต

โดย...ว.แหวน ภาพ : Reuters

ถ้าถามถึงคำถามที่ใครหลายคนชอบถามตัวเอง คงหนีไม่พ้นเรื่องหลักๆ ไม่กี่เรื่อง อย่างเช่น “ทำอย่างไรจึงจะประสบความสำเร็จในชีวิต?” “ทำอย่างไรจึงจะรวย?” “ทำอย่างไรจึงจะมีความสุขในชีวิต?” หลายคนเลือกเสาะแสวงหาหนังสือประเภทฮาวทูต่างๆ มาอ่าน เพื่อหาแนวคิด วิธีการ ที่จะนำพาตัวเองไปยังจุดๆ นั้น ทำได้ไม่ได้ค่อยมาว่ากันอีกที ระดมทุกกรรมวิธีมาใส่ตัวเอง เรียกว่า “ไม่เลือก” มีอะไรเอามาก่อน อะไรทำได้ก็ทำไปเลย เห็นเขาทำ เราทำบ้าง ไม่ต้องดูล่ะว่าเราเป็นคนแบบไหน? เขาประสบความสำเร็จได้ เราก็น่าจะได้เหมือนกัน ความสุขของเขากับของเรา มันอันเดียวกันหรือเปล่า? จนลืมถามตัวเองก่อนว่า “นิยามความสำเร็จของเรากับของเขาเหมือนกันหรือไม่?” และ “ที่เราคิดว่าประสบความสำเร็จ เพราะเรามองจากคนอื่นหรือมองจากตัวเราเอง?” และเอาเข้าจริงๆ “เมื่อได้อย่างที่ได้แล้ว เรารู้สึกอย่างนั้นจริงๆ หรือเปล่า ว่าเราประสบความสำเร็จแล้ว?”

มีหลายคนเหมือนกันที่ยังตอบคำถามให้กับตัวเองไม่ได้ นั่นเป็นเพราะจริงๆ แล้ว ค่าความสำเร็จของคนเรานั้นต่างกัน แต่เราชอบไปวัดค่าให้เหมือนกัน โดยใช้เกณฑ์มาตรฐานของสังคม ซึ่งใครไม่รู้เป็นคนคิด ทั้งๆ ที่ชีวิตเราไม่มีใครดำเนินตามรูปแบบเดียวกันเป๊ะ หรือต่อให้คล้ายกัน ก็ไม่ได้หมายความว่าจะให้ผลลัพธ์ที่เหมือนกัน (ฉันมองเสมอว่า...นอกเหนือจากผลจากการกระทำแล้ว มันยังมีผลจากกรรมแฝงอยู่ด้วย)

ฉันจึงมีหลักคิดง่ายๆ ที่เรามองข้ามไป หลักที่จะทำให้ชีวิตเรามีความสุข เพราะ “ความสุข” คือสุดยอดของความสำเร็จในชีวิต ในความคิดฉัน ทุกๆ ความสำเร็จของชีวิตไม่ว่าจะเป็นเรื่องใด เราไม่มีวันพูดได้เต็มปากหรอกว่า “เราประสบความสำเร็จ” ถ้าเราได้มาโดยปราศจากความสุขอย่างแท้จริง

กุญแจความสุขง่ายๆ สำหรับฉัน ใช้เพียงแค่ “2 ศ.” คือ “ศิลปะและศีลธรรม”

จงใช้ชีวิตอย่างมีศิลปะควบคู่ไปกับดำรงตนอยู่ในศีลธรรม เพียงสองคำนี้เท่านั้น ไม่ว่านิยามของความสำเร็จของคุณเป็นเช่นไร ใช้แค่สองคำนี้ ฉันมั่นใจว่าเราประสบความสำเร็จในชีวิตได้ทุกคน

ศิลปะ...คือการสร้างสมดุลต่อการจัดวางชีวิต การผ่อนปรนให้อิสระกับชีวิตตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องใดก็ตาม การยืดหยุ่น การปรับเปลี่ยน การผ่อนคลาย และเลือกทำชีวิตให้สมดุลระหว่าง “เรื่องไร้สาระกับความมีสาระ” (เพื่อจะบอกว่าทุกจังหวะของเรา ไม่ต้องมีสาระบ้างก็ได้ หรือถ้าไร้สาระมากไปแล้ว ก็เติมสาระบ้างก็ได้) การสร้างสมดุลระหว่าง “เหตุผลกับอารมณ์” “ความจำเป็นกับความต้องการ” “สิ่งที่ต้องทำกับสิ่งที่อยากทำ” “ตามใจตัวเองกับขัดใจตัวเอง” การลองใช้คำว่า “แล้วแต่” “ไม่ต้องก็ได้มั้ง” “ลองดูก็ได้นะ” เพื่อเติมสีสันให้ชีวิตบ้าง รวมไปถึงการสโลว์ไลฟ์ ใส่ใจกับเรื่องบางเรื่อง ให้เวลากับบางสิ่งบางอย่างมากขึ้น ใครที่วางชีวิตไว้เป็นแบบแผนมากเกินไป ก็หัดปล่อยปละละเลยบ้าง หรือใครที่เหลวไหลไม่ได้ความ ก็ลองทำชีวิตให้งดงามขึ้น ถ้าเราจัดการเรื่องเหล่านี้ได้อย่างลงตัว ฉันถือว่ามันคือการใช้ชีวิตอย่างมีศิลปะ เมื่อไหร่ที่เราวางตัวเองให้เป็นงานศิลปะชิ้นหนึ่ง ชีวิตเราจะน่ามองขึ้น และตัวเราเองก็รู้สึกได้ว่า “ชีวิตกูนี่ดูๆ ไปก็เพลินดีนะ” และไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ เราจะมองว่ามันคือส่วนหนึ่งของความงดงามในชีวิตเรา

ศีลธรรม...ง่ายๆ สั้นๆ คือไม่ว่าจะทำอะไร หรือแสวงหาความสำเร็จด้วยวิธีการใด จัดวางชีวิตตัวเองเป็นแบบไหน ทุกจังหวะของชีวิต ให้มีศีลธรรมเป็นที่ตั้ง ทำทุกอย่างด้วยวิธีที่ถูกต้อง ดีงาม ไม่เบียดเบียน ไม่ก่อทุกข์ให้ผู้อื่น ไม่ทำร้ายทำลายชีวิต จะทำอะไรก็แล้วแต่ ถ้าผ่านด่านศีลธรรมไปได้ ล้วนแล้วแต่นำความเจริญมาสู่ตัวเองทั้งสิ้น (อย่างน้อยๆ ฉันว่าผู้ที่ดำรงตนอยู่ในศีลธรรม ก็จะไม่มี “กรรม” มาเป็นอุปสรรคนะ)

ลองดู! ง่ายๆ แค่สองคำ ไม่ต้องไปจำมาจากหนังสือเล่มไหน แล้วเชื่อเถอะว่า...ชีวิตเราจะรื่นรมย์ ร่มเย็นขึ้น หลายคนประสบความสำเร็จในชีวิตด้วยเหตุผลที่คนภายนอกมองเห็นว่า “รวย” แต่หากชีวิตปราศจากความสุข ลองถามเขาดูใหม่ว่า “เขาคิดว่าตัวเองประสบความสำเร็จในชีวิตจริงหรือเปล่า?” เลิกใช้ชีวิตอย่างเอาเป็นเอาตาย...เพื่อรวย เพื่อยิ่งใหญ่ ทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองขึ้นไปสู่จุดสูงสุด แม้ต้องเหยียบหัวใครขึ้นไปก็จะทำ เพราะพอไปยืนอยู่ตรงนั้นจริงๆ เราอาจต้องตั้งคำถามกับตัวเองใหม่ว่า “นี่คือความสำเร็จหรือความล้มเหลว?”

ขอเพียงใช้ชีวิตอย่างรื่นรมย์ และมีเป้าหมาย ใช้ชีวิตลั้นลา...อย่างมีสติ นั่นจะทำให้เราไปถึงจุดหมายได้โดยไม่รู้ตัว ผ่านทุกเส้นทางไปด้วยรอยยิ้มทั้งที่มอบให้ตัวเอง และผู้อื่นมอบให้ แล้วเมื่อถึงวันนั้นเราจะรู้ความหมายของ “การประสบความสำเร็จ” อย่างแท้จริง

ถ้าวันนี้เรายังไม่รู้สึก เชื่อเถอะว่าวันหนึ่งเราจะรู้คำตอบได้เองว่า “จุดหมายของความสำเร็จที่แท้จริง” อยู่ที่คำว่า “ความสุข” คำเดียวเท่านั้น!

เข้าไปพูดคุย หรืออ่านมุมมองความคิดของ ว.แหวน ได้ที่ www.facebook.com/Worwaenfanpage