ปฐมพงศ์ สิรชัยรัตน์ ชีวิต...มอง(ให้)เห็นอีกด้านเสมอ

โดย...วันพรรษา อภิรัฐนานนท์ ภาพ : ประกฤษณ์ จันทะวงษ์ 

“ความลำบากทำให้ผมเห็นน้ำใจคน” ปฐมพงศ์ สิรชัยรัตน์ หรือบอย ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายปฏิบัติการ บริษัท โมโน เทคโนโลยี วัย 34 ปี เล่าให้ฟังถึงคราวที่เขาประสบอุบัติเหตุตกท่าน้ำในตลาดเมืองราชบุรี ถึงขั้นว่าเหล็กแหลมจากสิ่งก่อสร้างทิ่มทะลุโคนขาด้านใน ต้องนั่งรถเข็นและเข้าเฝือกอยู่นานหลายเดือน นี่เป็นหนึ่งในหลายๆ เหตุการณ์ที่สะท้อนความคิดและตัวตนของซีโอโอคนเก่ง ผู้มองเห็นอีกด้านของเหตุการณ์ในชีวิตเสมอ

เหตุการณ์ที่บอยให้คำจำกัดความว่า ลอยกระทงเลือด (ฮา) เกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน ชายหนุ่มไปเที่ยวที่ จ.ราชบุรี ทันทีที่เท้าเหยียบก้าวลงไป ท่าน้ำบุโรทั่งที่เต็มไปด้วยไม้ผุก็หล่นผลัวะ ขาข้างหนึ่งร่วงทะลุลงไปในแม่น้ำ โคนขาถูกเหล็กแหลมเกี่ยวเข้าสวบใหญ่ คาอยู่อย่างนั้น จนเลือดแดงฉานไปทั้งท่าน้ำ ท่ามกลางเสียงร้องกรีดตกใจของคนทั้งท่า บอยเกือบเป็นลม แต่โชคร้ายที่เขาไม่ได้เป็น

แม้ได้รับบาดเจ็บสาหัส ได้รับความทุกข์ยาก ชีวิตไม่เป็นปกติสุขไปช่วงหนึ่ง ขาต้องเข้าเฝือก ไปไหนต้องนั่งเก้าอี้เข็น แต่อีกด้านหนึ่งก็เป็นด้านที่ทำให้บอยได้เห็นน้ำจิตน้ำใจไมตรีของเพื่อนมนุษย์  จังหวะเดียวกับต้องขึ้นเวทีใหญ่ โมโนฯ ร่วมกับ แอลจี อีเลคทรอนิคส์ (ประเทศไทย) และเอ็มไทย แถลงเปิดตัวโครงการอินเทอร์เน็ตทีวี หรือ NetCast เชื่อมต่อคอนเทนต์ออนไลน์จากทุกมุมโลก

“นั่งรถเข็นจนนาทีสุดท้าย พอจะขึ้นเวทีก็กัดฟันค่อยๆ ลุกเดินขึ้นไป ก้าวขาแบบกะเผลกนิดๆ แต่เพราะทุกคนช่วยเต็มที่จึงผ่าน เป็นช่วงชีวิตที่ผ่านมาได้ด้วยเพื่อนร่วมงานที่ดี และบิซิเนสพาร์ตเนอร์ที่สุดยอด”

ก่อนจะมาเป็นซีโอโอของโมโนฯ บอยเล่าให้ฟังว่า สมัยเด็กถูกกล่อมมาตลอดว่าอาชีพแพทย์ดีที่สุด น่าทำที่สุด เท่ที่สุด จึงอยากสอบเข้าหมอเป็นอันดับหนึ่ง ไม่เคยคิดเป็นอื่นเลยจากสุดยอดอาชีพที่ใฝ่ฝัน กระทั่งวันหนึ่งได้มีโอกาสไปเข้าคอร์สฝึกการเรียนรู้วิชาชีพแพทย์ที่ศิริราช ได้รู้ตัวเองในตอนนั้นว่ากลัวเลือดอย่างแรง (ฮา) เห็นขาข้างหนึ่ง (ที่ไม่มีเจ้าของ) ขาของบอยก็ทรุดฮวบเอาดื้อๆ ต้องขอตัวลงไปรอเพื่อนที่ด้านล่างตึก ไม่เป็นแล้วหมอ

“ตอนนั้นอายุประมาณ 17 ปีครับ อยู่ชั้น ม.5 พอรู้ตัวก็เบนเข็มทันที เบนเข็มมาทางบริหารธุรกิจ ผมสอบติดโควตา ได้บัญชีอินเตอร์ จุฬาฯ แต่ไม่เรียน”

 

บอยเลือกเรียนคณะที่ตัวเองเลือกไว้รองสุดท้าย คือ คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาคอมพิวเตอร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เนื่องจากบัญชีอินเตอร์ถ้าจะเรียนจริงจะต้องใช้ทุนมากกว่าวิศวกรรมศาสตร์คอมพิวเตอร์ถึง 5 เท่า ในเมื่อเป็นอะไรที่แพงกว่ากันเยอะ บอยก็เลือกเพื่อช่วยที่บ้านประหยัด ไม่อยากรบกวน

“วิศวะคอมพ์ไม่ใช่คณะที่อยากเรียนมากนัก  ผมหันไปทำกิจกรรมแหลกลาญ โดยเฉพาะกิจกรรมโต้วาที ปากคอเราะร้ายมากในตอนนั้น (ฮา)”

ทำกิจกรรมจนเกรดตก ปีหนึ่งได้เกรดเฉลี่ย 2.7 ปีสองขยับขึ้นมานิดหนึ่ง 2.9 จบปีสี่ด้วยเกรดเฉลี่ยใกล้ๆ 3 บอยบอกว่าเป็นโชคดีของชีวิต เพราะแม้เกรดจะไม่งดงามเท่าที่ควร แต่ ดร.โสรัชย์ อัศวะประภา รองประธานกรรมการ บริษัท โมโน เทคโนโลยี  ซึ่งได้เข้ารีครูดหรือคัดเลือกนิสิตที่ประสงค์จะร่วมงานกับโมโนฯ ในขณะนั้น ต้องการเด็กรุ่นใหม่ที่กล้าคิด กล้าทำอะไรใหม่ๆ

“ผมจำได้ที่ ดร.โสรัชย์พูดว่าโมโนฯ เป็นองค์กรใหม่ เราต้องการคนรุ่นใหม่ ผมใจเต้นแรง คิดในใจว่าใช่เลย! แค่เห็นสีส้มและสีเขียวสะท้อนแสงซึ่งเป็นสีขององค์กรในขณะนั้น ก็ท้าทายผมมาก อีกอย่างที่นี่มีรุ่นพี่จุฬาฯ เต็มไปหมด ถือว่าอบอุ่น” บอย เล่า 

ผู้ที่มองเห็นอีกด้านหนึ่ง ย่อมเห็นประโยชน์ในทุกสิ่ง แม้จะไม่ชอบนักในคณะที่สอบติดเข้าไปเรียน หากคณะวิศวกรรมศาสตร์ คอมพิวเตอร์ นี้เอง ที่เป็นก้าวแรกทำให้บอยได้มีโอกาสร่วมงานกับโมโนฯ เข้าทำงานในตำแหน่งแรกเป็นเจ้าหน้าที่ซอฟต์แวร์ เอ็นจีเนียร์ทำงาน 2 ปีครึ่ง ได้โปรโมท 3 ขั้น ว้าว ว้าว ว้าว! ที่นี่เน้นนโยบายเชิงรุก การทำงานเป็นอะไรที่ “บ้าบอ” แต่ก็เป็นสไตล์ของโมโนฯ ในการเข้าจัดการแบบตรงเป้า ตรงประเด็น เมื่อทุกคนรู้ว่าจะต้องวิ่งไปที่ไหนก็ไม่มีอะไรที่ยาก

 

“วิ่งไปให้ถึงจุดหมายให้เร็วที่สุด แต่อย่าล้มนะ ประเด็นคือเราวิ่ง เพราะเราอยากวิ่ง และเราวิ่งไปด้วยกัน ที่นี่คือการผสมผสานอย่างลงตัวระหว่างความบ้าบอและความมีประสิทธิภาพสูงสุด”

ในช่วงเวลาที่ผ่านมา โมโนฯ เติบโตอย่างรวดเร็ว ยกตัวอย่างฝ่ายไอทีจากที่เคยมีลูกน้อง 3 คน เพิ่มเป็น 13 คน และเพิ่มเป็น 40 คน กระทั่งเพิ่มเป็น 70 คน เมื่อเร็วๆ นี้ ล่าสุดบริษัทต้องการผู้บริหารไอทีที่รู้เข้าใจในศาสตร์ด้านบริหารการเงิน เป็นสาเหตุที่ซีโอโอคนนี้ต้องเข้าเทกคอร์สเอ็มบีเอ จุฬาลงกรณ์ อย่างเต็มใจในเวลาต่อมา

“ผมเคยนั่งๆ สอบอยู่ บริษัทโทรมาตามตัวให้ออกไปแก้ระบบงาน อาจารย์ที่คุมสอบบอก เอ๊ะ! ไม่ได้นะ มันผิดหลักการอย่างแรง คุณอาจถูกตั้งข้อสงสัยว่าโกงข้อสอบอย่างนั้นอย่างนี้ แต่มันไม่ได้ มันต้องไปครับ สำหรับมีเดียแพลตฟอร์มอย่างโมโนฯ ความผิดพลาดเกิดขึ้นไม่ได้เลย ผมต้องออกจากห้องสอบไปครึ่งชั่วโมง แก้ระบบ แล้วกลับเข้ามานั่งทำข้อสอบต่อจนเสร็จ ผมท็อปวิชานี้อีกต่างหาก” บอย เล่า

โมโนฯ คือผู้ผลิตและให้บริการด้านมีเดียแพลตฟอร์ม คอนเทนต์และความบันเทิงครบวงจร กลยุทธ์คือความสอดคล้องที่สอดล้อไปกับไลฟ์สไตล์ทันสมัยของกลุ่มผู้บริโภคยุคดิจิทัล โดยให้บริการผ่านสื่อมัลติมีเดีย เช่น อินเทอร์เน็ต โทรศัพท์เคลื่อนที่ สิ่งพิมพ์ วิทยุ และทีวี ทั้ง Digital TV, Satellite TV และ Cable TV

สำหรับหลักการทำงาน บอยบอกว่า เขาให้ความสำคัญกับการพัฒนาทักษะและทีมงานที่ต้องเดินไปด้วยกัน เงินเป็นเรื่องใหญ่ แต่ไม่ใช่เรื่องใหญ่ที่สุด ความสุขสำคัญกว่า สำหรับเขาแล้วความสุขคือการพัฒนาความสามารถของทีม หนึ่งปีผ่านไป ผม...คุณ...ต้องพัฒนาขึ้น เราต้องพัฒนาต่อไปเรื่อยๆ ความสุขของคนรอบตัวนี่แหละสำคัญที่สุด ถ้าคุณพัฒนาขึ้น คุณจะมีความสุขขึ้น

“เราคือไอที เราหยุดไม่ได้ ซึ่งสกิลหรือทักษะฝีมือต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นทักษะการทำงาน การประสานงาน การคุย คุยให้รู้เรื่อง” บอย เล่า

เป้าหมายชีวิตส่วนตัว คือความสุข อยากแต่งงานแล้ว ไม่ได้ตั้งเงื่อนเวลาแต่อย่าให้เกิน 40 ก็แล้วกัน อายุถึงหลักสี่เมื่อไหร่คงต้องแต่งงานเสียที โดยส่วนตัวชอบติดตามความเป็นไปของโลก ชอบท่องเที่ยว ชอบความสมูทของเหตุและผล บอยรีบพูดว่านี่ไม่ใช่ “สเปกสาว” นะ แต่ถ้าคิดเหมือนกัน ชอบเหมือนกันก็ดี ต้องอยู่ในแวดวงไอทีมั้ย? ไม่ต้องอยู่ในแวดวงไอที แต่ต้องเข้าใจคนไอที