สุขใจที่ได้คิดหุ่นยนต์ เพื่อช่วยเหลือผู้อื่น...

โดย...ดร.รัชนี กุลยานนท์ เรียบเรียง อณุสรา/วิภาคย์

เพราะประทับใจในตัวคุณพ่อซึ่งเป็นวิศวกร ที่ชอบประดิษฐ์ของใช้เองอยู่เรื่อย จึงเลือกเรียนวิศวกรรมเหมือนคุณพ่อ “เลือกเรียนวิศวะเพราะชอบเลข คุณพ่อชอบให้โจทย์ ท่านจบจากประเทศจีนก็เอาหนังสือจากเพื่อนมาให้ทำโจทย์สนุกๆ มาให้แก้โจทย์แบบเด็กๆ ตอนแรกอยากเป็นหมอ แต่พบว่าไม่ชอบเลือด จะเลือกสถาปัตย์ก็ไม่ค่อยมีหัวศิลป์ งั้นก็วิศวะ ผู้หญิงไม่ค่อยมีเรียนแต่สนุก ตอนเด็กๆ คุณพ่อก็เคยสอนทำ Battery ทำเองสนุกก็เลยติดใจ”

ได้ทุนไปเรียนปริญญาตรีจนถึงเอกก็เลือกวิศวกรรมตลอด รู้ว่าจบมาเราต้องมาใช้ทุนเป็นอาจารย์สอนหนังสือถึง 13 ปี แต่ก็ชอบงานสอน เพราะชอบพูดชอบเล่าชอบคุย การสอนเป็นงานที่มีเกียรติได้ให้ความรู้กับคนอื่น การมาทำงานตรงนี้ได้มีส่วนร่วมในการทำวิจัยใหม่ๆ หลายอย่างซึ่งมีประโยชน์กับคนอื่น

ล่าสุดท่านอธิการบดีมอบหมายให้ก็คือ โครงการคิดประดิษฐ์หุ่นยนต์เพื่อช่วยเหลือคนพิการ โดยเฉพาะคนตาบอด โดยใช้ชื่อหุ่นยนต์ไซร่า ปัจจุบันเทคโนโลยีต่างๆ ได้เข้ามามีบทบาทเป็นจำนวนมากในการใช้ชีวิตของมนุษย์ ช่วยให้การดำรงชีวิตต่างๆ มีความง่ายขึ้น ความก้าวหน้าทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีทำให้มีการพัฒนาคิดค้นสิ่งอำนวยความสะดวกสบายต่อการดำรงชีวิตเป็นอันมาก เทคโนโลยีได้เข้ามาเสริมปัจจัยพื้นฐานการดำรงชีวิตได้เป็นอย่างดี เพื่อตอบสนองความต้องการของมนุษย์มากขึ้น เพื่อช่วยเหลือและอำนวยความสะดวกให้แก่ผู้พิการได้

“เคยอยู่ที่อเมริกามา 10 กว่าปี ไปเดินพิพิธภัณฑ์แห่งหนึ่งเขาสมมติว่าให้คนที่ไปเดินชมเป็นคนตาบอด ทั้งพิพิธภัณฑ์ปิดไฟมืด ต้องใช้มือสัมผัสแทนตา เพียงเวลาแค่ 2 ชั่วโมงที่อยู่ในพิพิธภัณฑ์เรารู้เลยว่ามันยากลำบากเพียงใด แล้วตามถนน ตามรถสาธารณะ ในศูนย์การค้าที่นั่นเขาออกแบบหรือมีสิ่งอำนวยความสะดวกให้กับผู้พิการหลายอย่าง เพื่อให้ผู้พิการใช้ชีวิตได้สะดวกสบายมากขึ้น แต่บ้านเราแทบไม่มีสิ่งเหล่านี้เลย จึงอยากคิดหุ่นยนต์เพื่อเป็นตัวช่วยผู้พิการตาบอดให้เขามีความสะดวกสบายขึ้นบ้าง”

คนตาบอดเวลาไปซื้อของเขาต้องไปซื้อร้านประจำเพื่อที่จะรู้ว่าอะไรอยู่ตรงไหน หากเปลี่ยนร้านหรือสินค้าย้ายที่เขาจะลำบากไม่รู้ว่าอะไรอยู่ตรงไหน เขาจะไม่คุ้นเคย หุ่นยนต์จะช่วยได้ เพียงรับคำสั่งจะพาเขาไปหยิบหรือให้ยืนรอแล้วหุ่นยนต์จะไปหยิบมาให้ ช่วยอำนวยความสะดวกและช่วยให้ประหยัดเวลาในการจับจ่าย

ผู้พิการจะใช้เวลาในการซื้อของนานกว่าคนปกติหรืออาจจะทำไม่ได้ จะไม่สามารถแยกแยะสินค้าที่มีการบรรจุกล่องลักษณะเหมือนๆ กันออกได้ ทำให้การใช้ชีวิตของผู้พิการลำบากขึ้น เหตุนี้เองจึงทำให้เกิดแรงจูงใจที่อยากจะช่วยให้ชีวิตของผู้พิการในการจับจ่ายใช้สอยหาซื้อของในซูเปอร์มาร์เก็ตใกล้บ้านด้วยตนเองสะดวกสบายและมีความสุขในชีวิตมากขึ้น

โครงการหุ่นยนต์ไซร่า 1 ได้ทุนจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง (สจล.) แต่หุ่นตัวแรกที่ทำออกมายังมีราคาสูง ก็คิดใหม่เป็นไซร่า 2 ให้ราคาถูกลง เพื่อที่จะให้ซูเปอร์มาร์เก็ตสามารถซื้อไปให้บริการแก่ลูกค้าได้ หรือแม้กระทั่งให้สามารถซื้อไปเป็นผู้ช่วยคนแก่ในบ้านได้

“ส่วนใหญ่จะหาพี่เลี้ยงไปช่วยคนแก่หายาก บางทีปล่อยให้คนแก่อยู่บ้านกับพี่เลี้ยงต่างด้าวก็อาจจะไม่สบายใจนัก หุ่นยนต์มีความซื่อสัตย์และไม่อันตราย เราจะคิดผลิตให้ราคาตัวละไม่เกิน 2 หมื่นบาท มีขนาดกะทัดรัดพับเก็บได้ เอาใส่ท้ายรถได้ เป็นผู้ช่วยคนพิการและคนแก่ได้อย่างปลอดภัย เราวิจัยมาเพื่อช่วย ไม่ได้ผลิตมาเพื่อขายทำกำไร ขายตามราคาต้นทุนเพื่อสนับสนุนให้นักศึกษามีงานวิจัยและผลิตงานที่ดีๆ ออกมา”

อนาคตคาดว่าทุกบ้านจะมีหุ่นยนต์ในบ้าน 1 ตัว เพื่อทำงานบ้านและเป็นเพื่อนดูแลคนในบ้าน ตัดฟังก์ชั่นที่แพงออกไป แต่ยังให้สามารถทำงานได้ รูปทรงก็อาจจะเปลี่ยนไปบ้าง น้ำหนักเบา ราคาย่อมเยา และทุกคนสามารถซื้อได้ เสมือนมีน้องแจ๋วของตนเอง และให้ภูมิใจว่าคนไทยก็ผลิตหุ่นยนต์ที่ดีราคาไม่แพงได้ ตอนนี้กระแสการพัฒนาหุ่นยนต์ที่กำลังให้ความสนใจและตื่นตัวเป็นอย่างมาก CIRA คือหุ่นยนต์ตัวแรกของคนไทย และจะมีงานวิศวกรรมเปลี่ยนแปลงโลกวันที่ 16-19 ก.ค.นี้ ที่ไบเทค บางนา มีงานนวัตกรรมดีๆ ให้ชมเพียบเลย ไปชมผลงานคนไทยกันได้