ปฏิบัติธรรมใต้ควง พระศรีมหาโพธิ์เพื่ออุทิศบุญ แก่ชาวเนปาล-อินเดีย!!

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส

เจริญพรสาธุชนผู้มีศรัทธามั่นคงในพระพุทธศาสนา เมื่อวันที่ ๑๗-๑๘ มิ.ย.ที่ผ่านมา อาตมาได้มีโอกาสเดินทางไปประกอบศาสนกิจที่อินเดีย ณ สังเวชนียสถานที่ตรัสรู้ ควงพระศรีมหาโพธิ์ พุทธคยา และ ณ พระคันธกุฎี บนภูเขาคิชฌกูฎ... พระมหาธรรมเจดีย์โอวาทปาติโมกข์ เวฬุวันมหาวิหาร แห่งพระนครราชคฤห์ แคว้นมคธในอดีต ปัจจุบันอยู่ในรัฐพิหาร/อินเดีย

การเดินทางไปครั้งนี้ ในฐานะพระวิปัสสนาจารย์ถวายธรรมปฏิบัติตามหลักสติปัฏฐาน ๔ ที่ปรากฏในอานาปานสติ ๑๖ ขั้น แก่บุคคลระดับสูงของประเทศ...

การได้เจริญอานาปานสติ ที่เป็นไปอย่างมีขั้นตอนครบทั้ง ๔ หมวดสติปัฏฐาน ๑๖ ขั้นของ อานาปานสติ เป็นเรื่องที่สำคัญอย่างยิ่ง โดยเฉพาะการได้มาปฏิบัติถึงถิ่นฐานเดิมของอานาปานสติ ๑๖ ขั้น ณ พระศรีมหาโพธิ์ พุทธคยา อินเดีย แห่งนี้

ในเย็นวันที่ ๑๗ มิ.ย. ๒๕๕๘ ชาวอินเดียจึงได้เห็นพระบารมีของบุคคลระดับสูงจากประเทศไทย แวดล้อมด้วยบริวารและบุคคลระดับผู้บริหารบ้านเมืองของทางรัฐบาล แห่งรัฐพิหาร ไม่ว่าจะเป็น ประธานรัฐสภา รัฐมนตรี เจ้าหน้าที่ระดับสูงหลายฝ่าย มาถวายการต้อนรับอย่างสมฐานะ ... สมเกียรติ

การนั่งสดับการพรรณนาธรรมปฏิบัติจากจิตที่นำสู่การกำหนดรู้ไปตามลำดับอย่างเป็นขั้นเป็นตอน ที่เนื่องอยู่ด้วยลมหายใจเข้า-ออก จึงดำเนินไปอย่างสงบ มั่นคง และเข้มแข็ง

อากาศก็พอเหมาะ ไม่ร้อนเกินไปอย่างที่คิด... ไอร้อนจากแผ่นหินจึงไม่รบกวนการนั่งเจริญภาวนา เมื่อความศรัทธาสมบูรณ์พร้อมในจิตที่มั่นคงต่อหลักธรรมคำสั่งสอนในพระพุทธศาสนา จึงขับเคลื่อนไปอย่างมีพลัง สู่การประกอบความเพียรชอบ ประกอบความกำหนดระลึกรู้ชอบ จนจิตเกิดความตั้งมั่นชอบ และให้เกิดความรู้ชอบถูกต้องตรงตามธรรมขึ้น ด้วยอำนาจวิริยะ สติ สมาธิ... ที่ก่อให้เกิดปัญญา ที่จะกลับมาอบรมศรัทธาให้มั่นคง ไม่หวั่นไหวต่อความเชื่อมั่นในธรรมตรัสรู้ของพระพุทธองค์ ที่เรียกว่า ตถาคตโพธิสัทธา...

ในวันนั้น จึงได้เห็นอำนาจแห่งศรัทธาในธรรมที่ตรัสรู้โดยพระพุทธองค์ จึงเกิดขึ้นในดวงจิตของผู้ปฏิบัติที่แสดงออกในด้านวิริยะ สติ สมาธิ อยู่ในทุกการกำหนดรู้ลมหายใจเข้า-ออก อันเป็นไปตามลำดับขั้นใน ๔ หมวดสติปัฏฐาน เมื่อสิ้นสุดการปฏิบัติธรรมภายใต้ควงพระศรีมหาโพธิ์เรียบร้อยแล้ว จึงได้เข้าสู่มหาโพธิมหาวิหาร ที่ประดิษฐานใต้ควงพระศรีมหาโพธิ์ทางด้านทิศตะวันออก โดยมีพระพุทธปฏิมาหินทราย ที่ชาวไทยกล่าวบูชาว่า “พระพุทธเมตตา” เป็นประธานอยู่ในมหาวิหาร เปรียบดุจพระพุทธองค์ทรงประทับอยู่

เข้าสู่การสักการบูชาพระผู้มีพระภาคเจ้าเป็นคำรบสอง พร้อมถวายเครื่องบูชา ว่าด้วยดอกไม้ ธูป เทียน และผ้าแพร เป็นเครื่องทรง ...ความศักดิ์สิทธิ์ด้วยอานุภาพแห่งพระสัพพัญญุตญาณ ที่ยังคงดำรงอยู่ ได้แผ่ไปทั่วในปริมณฑล และกว้างขวางไปทั่วทิศานุทิศอย่างน่าอัศจรรย์ยิ่ง นับเป็นอีกครั้งหนึ่งที่ได้สัมผัสพลังความสุขที่ก่อเกิดขึ้นแต่ภายใน ด้วยอำนาจแห่งพระธรรมที่บริสุทธิ์ อันคงสถิตอยู่ในทุกอณูของพุทธภาวะ

การนำเจริญพระพุทธมนต์ กระทำสัตยาธิษฐาน ในวันนั้น จึงมีคุณค่ายิ่งอย่างไม่มีประมาณ โดยเฉพาะเมื่อกล่าวพลีบุญอุทิศให้กับประชาชนชาวเนปาลและอินเดีย ที่ล้มตายจากภัยพิบัติแผ่นดินไหวและวิกฤตโลกร้อน

ก่อนเราเดินทางขึ้นเครื่องบินจากสนามบินดอนเมืองไปสู่สนามบินคยา รัฐพิหาร/อินเดีย อาตมาได้มีโอกาสพบกับท่านเอกอัครราชทูตเนปาลและอินเดีย ประจำประเทศไทย ก่อนเครื่องบินเที่ยวพิเศษของกองทัพอากาศจะนำทุกชีวิตเหินฟ้าข้ามน้ำข้ามทะเลสู่ชมพูทวีป เพื่อลงแตะแผ่นดินที่สนามบินนานาชาติ คยา แห่งรัฐพิหาร/อินเดีย ...มีสาระสำคัญจากการได้พูดคุยสันถวไมตรีต่อกันอยู่หลายประการ โดยเฉพาะประเด็นที่ว่า ชาวอินเดียตามแนวตะเข็บชายแดนที่ติดกับเนปาล ล้มตายจากกรณีโศกนาฏกรรมแผ่นดินไหวไปหลายพันคน...

จึงขอนำเรื่องราวการประกอบศาสนกิจในวาระพิเศษมาให้สาธุการร่วมกัน...

เจริญพร