เฮาส์เท็น เน้นอารมณ์ดิบ

โดย...โจ เกียรติอาจิณ ภาพ ภัทรชัย ปรีชาพานิช

ตามนั้นเลย เน้นแบบดิบๆ ไม่ดิบไม่ใช่ร้านนี้แน่นอน

ที่บอกอย่างนั้น ก็เพราะการออกแบบมันชัดจ๋า ดิบด้วยเหล็กดัดและไม้สีเข้ม ให้อารมณ์ประหนึ่งปราสาทยุโรปตอนกลาง เป็นแรงบันดาลใจและสุนทรียะที่เจ้าของร้านชื่นชอบ แล้วความดิบของที่นี่ก็ยังแฝงไว้ซึ่งความชิล น่านั่งไปหมด ไม่ว่าจะมุมไหน ดูเขาตั้งใจออกแบบ เพื่อให้ได้ตามแนวคิดที่ไม่ใช่แค่เก๋ แต่ประโยชน์ใช้สอยครบคุ้ม

อีกอารมณ์ยังได้ความเป็นวินเทจ สะท้อนจากเฟอร์นิเจอร์ชิ้นเก่าแต่แลดูขลังคลาสสิก โดนใจก็หลายชิ้น อยากหิ้วกลับบ้านจริงๆ ยิ่งเฉพาะโต๊ะกลางที่ทำจากไม้กับเก้าอี้สตูล ชวนนึกย้อนไปถึงร้านกาแฟสมัยเด็กๆ ลุงน้านั่งจิบกาแฟ ถกเถียงเรื่องปากท้องของตัวเอง เรื่อยถึงเรื่องคนข้างบ้านที่ไม่กินเส้นกัน

 

ป้ายร้านตัวเบ้อเร่อเบ้อร่า แปะอยู่เชิงบันไดทางขึ้น บ่งบอกว่ามาถูกที่ถูกทาง ถึงอย่างนั้น ด้วยความไม่คุ้นก็อาจทำเอาคนที่เพิ่งมาครั้งแรกงงๆ แต่คำว่าเฮาส์เท็น (House 10 มาจากเลขที่บ้าน) จะนำทุกคนเข้าสู่ร้านได้ง่ายขึ้น โดยไม่ต้องเคอะเขิน หรือทำตัวเกร็งกับการเข้ามาใช้บริการ สบายๆ ในแบบที่เป็นตัวคุณนั่นล่ะ

ร้านเปิดตั้งแต่ 11 โมง ไปช่วงนี้ก็จะได้ลิ้มรสเฉพาะเมนูมื้อเที่ยง จานด่วน จานไว เอาใจคนทำงานย่านนั้น เครื่องดื่มก็เบาๆ ตามเวลาที่เหมาะสม แต่พอหลัง 6 โมงเย็น โอ้!!! เต็มยศทุกสิ่งอย่าง ประเดิมด้วยอาหารไทย คนชอบอาหารไทยไม่ซ้ำใครมีให้อิ่มแปล้ จะว่าฟิวชั่นแบบไทยก็ไม่น่าใช่ เพราะเขาไม่ได้ฟิวชั่นเลย ก็แค่เอาของคุ้นลิ้นมาประยุกต์ใหม่ให้น่าสนใจและน่ากิน เห็นแล้วจะร้องอ๋อและไม่ยักเชื่อว่ามันจะเข้ากันได้

 

ประเภทอยากมานั่งแฮงอย่างเดียว ก็มีค็อกเทลให้จิบเพียบ โดยมีลูกเล่นเรื่องการนำเครื่องเทศสมุนไพรไทยมาเป็นส่วนผสม เช่น ขิง พริก ผักชี ฯลฯ ใครไม่จิบแอลกอฮอล์ เครื่องดื่มเรียกความสดชื่นก็น่าลองหลายแก้ว หนึ่งในนั้นคือ “มะม่วงกับเสาวรส” ไม่ซับซ้อน แต่อร่อยเวอร์ แค่มะม่วงกับเสาวรสปั่นรวมกัน ใครเล่าจะเชื่อว่ามันจะลงตัวได้ รสกลิ่นนี่ใช่เลย เกิดมาคู่กัน ยกเว้นคนที่ไม่ชอบกลิ่นมะม่วง หรือรสเฉพาะของเสาวรส ไม่จำเป็นต้องฝืนทนสั่งมาจิบ อย่างอื่นมีถมเถ

“ชาลิ้นจี่มะนาว” กับ “สตรอเบอร์รี่เลมอนเนดโซดา” อย่าคิดว่าง่ายๆ โง่ๆ บางร้านก็ทำไม่อร่อย เพราะมือและสูตรไม่เสถียร ไม่หวานไปก็เปรี้ยวไป หรือไม่ก็จืดสนิท เพราะมัวแต่ขี้เหนียวส่วนผสม ทำให้เครื่องดื่มเติมน้ำแข็งกลายเป็นน้ำเปล่าใส่น้ำแข็งซะงั้น แต่ร้านนี้โอเค ไม่ได้อวย เพื่ออยากจะได้โล่ เมื่อเขาทำอร่อย ก็ต้องชม

 

เช่นเดียวกับค็อกเทล หลายๆ แก้วของที่นี่ ลำพังให้เราบอกว่านั่นนี่นู่นน่าจิบ ก็เปล่าประโยชน์ เพราะตราบใดที่คุณไม่ใช่คอค็อกเทล หรือแม้แต่เราเอง ยอมรับไม่ถนัดค็อกเทล ก็คงไม่กล้าแนะนำ ฉะนั้นเรื่องเครื่องดื่มอยู่กับความชอบ ชอบแบบไหน เชิญสั่งตามใจปรารถนา

แม้แต่อาหาร อย่างที่เราบอกไป ที่นี่เสิร์ฟอาหารไทย ก็ไม่หมายความว่าต้องไทยจ๋า หรือเป็นสูตรโฮมมีบ้านคุณ สูตรใครก็สูตรใคร แต่อย่างน้อยมาถึงที่นี่แล้ว ก็อยากให้สั่ง “หมูกรอบบู๊ลิ้ม” จานเด็ดในฐานะกับแกล้ม หรือจะกินกับข้าวสวยร้อนก็อร่อยนักแล

 

หมูกรอบชิ้นจิ๋วผัดกับพริกกระเทียม เข้าท่าดีไม่เบา รสชาติไม่ต้องประดิดประดอยอะไรมาก รู้เลยว่านี่ล่ะรสชาติไทย มีความเผ็ดร้อน หอมพริกกระเทียม ส่วนความกรอบก็กรอบตามสไตล์หมูกรอบ หนังกรอบแต่เนื้อไม่ได้กรอบนะเออ ถ้าชอบเค็ม หรือเปรี้ยว ก็เติมด้วยผงพะโล้กับมะนาวฝาน เสิร์ฟมาข้างจาน

จานนี้เหมาะแกล้มเครื่องดื่มเย็นๆ มากกก คอนเฟิร์ม!!! เพราะมันใช่ทั้งรสชาติและเทกซ์เจอร์ของหมูกรอบ ไม่แน่ว่าลิ้มลองจานนี้แล้วก็อาจจะลืมขาหมูสูตรเยอรมันไปเลย เหมือนกับที่สั่ง “แกงส้มกุ้งไข่เจียวดอกโสน” กินแล้วก็จะลืม แกงส้มไข่เจียวชะอม ไปชั่วขณะ กระทั่ง “ต้มยำไข่เจียว” หรือ “กุ้งครีมสลัด” ก็เป็นจานประยุกต์ที่อร่อยทีเดียว

 

แต่เหนืออื่นใด เด็ดสุดและจี๊ดสุด คงต้องยกให้เสียงเพลงที่ขับกล่อมระหว่างการดื่มกิน รู้มั้ยเพลงยุคไหนและแนวไหน ก็เพลงไทยยุคที่หลายคนยังเป็นเด็กน้อย 80-90 สมัยใส่ขาสั้นคอซอง ฟังปุ๊บรู้ปั๊บ เพลงใคร เพลงอะไร ฮัมได้ ร้องได้ ใช่เลย มันคือเพลงยุคของเรานี่หน่า (555) ถ้ามาวันพุธ-วันอาทิตย์มีไลฟ์แบนด์เล่นกันสดๆ ส่วนวันอื่นฟังจากแผ่น ฟังกันยาวๆ จนร้านปิดนู่น

เฮาส์เท็น ชั้นใต้ดิน ตึกเอท ทองหล่อ เปิดบริการเวลา 11.00-01.00 น. โทร.08-1837-1133