ทำใหม่ (ต้อง) โดนใจ

โดย...แจนยูอารี ภาพ : ซีเนเรโอ

กลายเป็นสูตร “ละครไทย” (กระทั่งภาพยนตร์ไทย) ไปแล้ว ที่ “ผู้จัด “ หรือ “ผู้สร้าง” มักจับผลงานเก่า ซึ่งครั้งหนึ่งเคยประสบความสำเร็จมา “ทำใหม่” หรือที่เรียกว่า “รีเมก”

กำลังฮิตติดลมต้องยกให้ “บัลลังก์เมฆ” (ช่อง One) แทบไม่เชื่อ (สายตาตัวเอง) ว่า “อ้อม-พิยดา” กับบท “ปานรุ้ง” จะแซบจะแรง และน่าหมั่นไส้ได้ขนาดนี้ ขณะที่ตัวละครอื่นก็ “ส่งเสริม” และ “เล่นดี” แม้นั่นจะรู้เรื่องย่อและวาระสุดท้ายของเธอก็เถอะ แต่แฟนๆ ก็ยังตามติดแบบไม่พลาดสักตอน

ที่ฮิตและเปรี้ยงได้ ก็เพราะ “บท” (บทดั้งเดิม วาณิช จรุงกิจอนันต์ กับ ยุทธนา มุกดาสนิท) ครบรสแบบละครไทย ช่วงชิง มากรัก หักหลัง ด่าทอ ตบตี กอบโกย แสดงถึงด้านมืดอย่างตรงไปตรงมา ขณะเดียวกัน ความเป็นมนุษย์ก็ค่อยๆ แทรกซึมและเผยให้เห็นว่ามนุษย์นั้นก็มีด้านสว่างขนานกับด้านมืดเสมอ

หนึ่งปัจจัยคือนักแสดง แคสได้เหมาะเจาะลงตัว แม้ภาพแรกที่รู้ข่าวว่า ปานรุ้งคือพิยดา ก็อดหวั่นใจอยู่ไม่น้อย เธอจะรับมือไหวเหรอกับบทใหญ่ๆ แบบนี้ ถึงตรงนี้เธอสอบผ่านได้สบายๆ และทำให้ลืมปานรุ้งเวอร์ชั่นก่อนๆ “ครูเล็ก-ภัทราวดี” กับ “นก-สินจัย” (เวอร์ชั่นละครเวที) ไปเลย

อีกเรื่อง “เพื่อน-แพง” (ช่อง 7) แม้จะมาคนละแนว แต่ความเปรี้ยงก็ยังสู้กันได้ ด้วยกลิ่นอายท้องทุ่งชนบทย้อนยุค เนื้อเรื่องเข้มข้น ซึ่งไม่หนีห่างรสละครไทย แถมตัวละครก็มีความเป็นไทยและบ้านๆ “พี่ลอ” โชว์กล้ามแน่นทั้งเรื่อง หรือการแย่งชิงฟาดฟันระหว่าง “อีเพื่อน” กับ “อีแพง” ไม่ยากที่จะมัดใจแฟนๆ ผู้ถวิลหาอารมณ์ละครแนวโศกนาฏกรรม 

ช่องทางออกอากาศแทบไม่เป็นปัญหา ถ้าวัดกันเรื่องต่อเรื่อง ละครดี ละครสนุก ร้อยทั้งร้อย ก็ต้องมีคนกดรีโมทมาดู ประเภทที่อ้างว่าละครไม่ได้ออกอากาศช่อง 3, 5, 7 ละครก็เลยแป้ก เรตติ้งไม่พุ่ง ฟังไม่ขึ้น เพราะที่ผ่านมาละครรีเมกช่องเหล่านี้ก็ดับสนิทมานักต่อนัก

“คู่กรรม” เวอร์ชั่น “หนุ่ม­-ศรราม” ปะทะ “เบนซ์-พรชิตา” ก็หมดความหมายรักกลางสมรภูมิรบ “ทวิภพ” ก็แป๊ก “แพนเค้ก-เขมนิจ” รับบท “มณีจันทร์” หมวยสวยทันสมัยก็ช่วยอะไรไม่ได้ “ป้อง-ณวัฒน์” กับ “แนท-เอวิตรา” ก็พร้อมใจตายหมู่ “รักในรอยแค้น”

ส่วนที่ออกอากาศช่องดิจิทัลก็ใช่ว่าจะเปรี้ยงทุกเรื่อง “อรุณสวัสดิ์” (ช่องโมโน) โดยผู้จัดการดารา “เอ-ศุภชัย” ก็ดับสนิท กระแสเงียบจนอดคิดไม่ได้ว่าผู้จัดการดารากับผู้จัดละครคงไม่เหมือนกันแน่ๆ อีกเรื่อง “แหวนทองเหลือง” (ช่อง 8) ของค่ายศรีคำรุ้ง ก็ไม่เปรี้ยงเท่าคำโปรโมท

ฉะนั้น “บัลลังก์เมฆ” จึงถือเป็นตัวอย่างของละครเก่าที่นำมาทำใหม่แล้วเปรี้ยง จะว่าไปก่อนหน้าก็เคยมีละครหลายเรื่องเข้าตำราเดียวกัน “ขมิ้นกับปูน” “แรงเงา” “สามีตีตรา” “ทองเนื้อเก้า” “สุสานคนเป็น” “เมียหลวง” “สวรรค์เบี่ยง” ฯลฯ ทุกเรื่องล้วนเป็นละครที่สร้างจากบทประพันธ์ดั้งเดิมและเคยได้รับความนิยมเมื่อครั้งอดีต   

ล่าสุด ก็มีหลายค่ายและหลายช่องผุดไอเดียนำละครเก่ากลับมาทำใหม่ เฉพาะปีนี้ก็เตรียมจ่อลงจอมากมาย “คุณยายวรนาฏ” กับลีลาปล่อยตะขาบ “ทายาทอสูร” “ท่านชายพจน์” แห่ง “ปริศนา” “อีเย็น” แห่ง “นางทาส” ละครผีๆ “ภูตพิศวาส” ละครดราม่าบีบคั้นหัวใจ “คนละโลก” รวมทั้งอมตะตัวละคร “พจมาน” เป็นอีกวาระที่เธอจะกลับมาเยือน “บ้านทรายทอง” และการช่วงชิงความเป็นใหญ่ในเพศแม่ “เพลิงพระนาง”

คงต้องรอพิสูจน์วันที่ได้ฤกษ์ออกอากาศ ละครจะเปรี้ยงหรือจะแป้กล้วนมีปัจจัย แต่นั่นอาจไม่สำคัญเท่า “ความใส่ใจ” ตั้งแต่บท การคัดเลือกนักแสดง ตลอดจนขั้นตอนการผลิต ถ้า “ผู้จัด“ หรือ “ผู้สร้าง” ละเลย ก็เดาไม่ยากหรอกว่าผลลัพธ์จะลงเอยเช่นไร

ต่อให้ไม่ใช่ละครรีเมก ก็ตายอย่างอนาถได้แน่นอน