สัมผัส ‘ณัฏฐ์ ทิวไผ่งาม’ ผ่านกันดัมการ์ตูนแห่งโลกจินตนาการ

โดย...วราภรณ์ ภาพ : วีรวงศ์ วงศ์ปรีดี

ผู้ชายถึงแม้จะเติบโตมาแค่ไหน แต่ก็ยังมีความเป็นเด็กซ่อนอยู่ในตัว ดังเช่น ศิลปินป๊อปขวัญใจแฟนคลับชาวไทย ณัฏฐ์ ทิวไผ่งาม เจ้าของผลงานเพลงล่าสุด Love Will Be OK หรือ รักแท้แค่มาช้า ซึ่งทำกับค่ายเพลงดัง CJ E&M ของเกาหลีใต้ เป็นเพลงเร็ว โดยมีชื่อภาษาไทยว่า รักแท้แค่มาช้า ปล่อยออกมาให้แฟนๆ ชาวไทย-เกาหลีได้ฟังและเต้นกันสนุกสนานแล้ว

มุมหนึ่งเรารู้จักณัฏฐ์ในฐานะศิลปินมืออาชีพ แต่อีกมุมหนึ่งเขา คือ ผู้ชายที่มีความลึกซึ้งและชื่นชอบที่สะท้อนออกมากับของสะสมโมเดลหุ่นยนต์ “กันดัม” การ์ตูนสุดฮิตขวัญใจเด็กๆ ทั้งไทยและญี่ปุ่น โดยเขามีกันดัมตัวโปรดที่รักมากๆ ได้แก่ อาร์เอกซ์ 78-2(RX-78-2), รุ่นอาร์เอกซ์-105, รุ่น MRX-009 Psycho Gundam และ RX-Q Unicorn Gundam ซึ่งล้วนเป็นตัวการ์ตูนที่เขาชื่นชอบในวันเด็ก แม้ย่างเข้าวัยผู้ใหญ่เขาก็ยังรักและชื่นชอบอยู่เช่นนั้น รวมทั้งหมดโมเดลกันดัมที่เขาเก็บสะสมไว้ราว 20 ตัว มีทั้งต่อเสร็จแล้ว และยังบรรจุในกล่องรอการชุบชีวิต

“บุคลิกของผมไม่ชอบการเปลี่ยนแปลง ชอบเสพอะไรซ้ำๆ เช่น ไปร้านอาหารก็ชอบไปร้านเดิมๆ หรือหนังสือก็เรื่องเดิมๆ และติดตามหมดทุกภาค ตั้งแต่วัยเด็กผมฝังใจกับการ์ตูนญี่ปุ่น โมเดลญี่ปุ่น เพราะผมชอบอาร์ตเวิร์กการ์ตูนญี่ปุ่น”

ชีวิตวัยเด็กณัฏฐ์เล่าว่า เขารู้สึกผูกพันกับการ์ตูนอยู่ 2 เรื่อง ได้แก่ แฟรี่เทล (ศึกจอมเวทอภินิหาร) และกันดัม แนวการ์ตูนสงครามแห่งการสู้รบระหว่างแม่มดและพ่อมด นอกจากการ์ตูนที่เป็นเล่มๆ แล้ว เขายังชอบเก็บสะสมโมเดลเยอะแยะมากมาย แต่โมเดลกันดัมเพิ่งมาชื่นชอบเมื่อโตเข้าสู่วัยรุ่นแล้ว เพราะเมื่อเริ่มโตเขาก็เริ่มเข้าใจเรื่องราวที่พยายามสอดแทรกลงไปในการ์ตูน จึงดูแล้วรู้สึกสนุก

“กันดัมเป็นการ์ตูนสงครามสู้กัน การวางแผนการรบ สอดแทรกเรื่องความรัก เมื่อชอบจึงเริ่มศึกษาอย่างจริงจัง พบว่ากันดัมเป็นโมเดลที่มีคาแรกเตอร์ที่มีเสน่ห์ มีความเท่ เพลงประกอบการ์ตูนก็ไพเราะ เนื้อหาของกันดัมยังสอดแทรกการเสียสละ การสูญเสียคนรัก และการทำเพื่อใครสักคน ดูแล้วรู้สึกลึกซึ้ง” นำพามาสู่การเก็บสะสมโมเดล ซึ่งตอนเด็กๆ ไม่มีสตางค์ที่จะซื้อเก็บสะสม แต่เมื่อโตขึ้นจึงเริ่มสะสมเป็นเจ้าของ และชื่นชมอย่างจริงจัง เมื่อวันเวลาผ่านแฟนคลับรู้ถึงความชอบ ก็เริ่มซื้อมามอบให้

 “กันดัมตัวแรกที่ผมเก็บสะสมหายไปแล้ว เป็นของขวัญที่คุณพ่อซื้อให้ในเทศกาลคริสต์มาสตอนเรียนมัธยมต้น ซีรี่ส์วิงส์ รู้สึกดีใจมาก เพราะพ่อรู้ว่าผมชอบ พอหายไปรู้สึกเสียดายมากๆ พอเรียนมหาวิทยาลัยก็เริ่มเก็บสะสมจริงจังตัวที่สอง ที่สาม ได้แก่ สไตรค์ ฟรีดอม เก็บตัวนี้เพราะเป็นตัวเอกของภาคที่ชอบที่สุด เนื้อหาสนุกเข้มข้น จริงๆ กันดัมทุกตัวผมหวงหมด รักทุกตัว เพราะชอบจึงซื้อ มันจึงเกิดเป็นความสุขที่เกิดจากเมื่อเรามีของสะสม เราได้มองสิ่งที่ชอบ มองแล้วมันตอบสนองบางอย่าง เช่น ความฝันวัยเด็ก เพราะการ์ตูนคือโลกแห่งความฝันสำหรับคนที่ชอบการ์ตูน” นอก
จากนี้ณัฏฐ์ยังรู้สึกทึ่งกับนักออกแบบการ์ตูนที่เก่ง สามารถดึงตัวตนจริงๆ มาใส่ไว้ในตัวการ์ตูนได้

“ความสุขเมื่อมองของสะสมของผมคือการนั่งดูแล้วรู้สึกผ่อนคลาย มองแล้วมีความสุข นั่งชื่นชม ถ้าผมมีเวลาว่างผมจะมานั่งต่อโมเดล ซึ่งทำให้ผมมีสมาธิ แม้ไม่มีเวลา ก็หาเวลาต่อในวันที่ผมรู้สึกว่าอยากพักผ่อนจริงๆ แม้อายุเข้า 25 แล้วผมก็ยังสะสมอยู่ ตัวไหนทำใหม่ออกมาผมก็ยังมองหาและซื้ออยู่”

นอกจากกันดัมแล้ว ตัวละครจากการ์ตูนสุดโปรดอย่าง แฟรี่เทล ณัฏฐ์ก็เก็บโมเดลเพราะชื่นชอบใน “ลูซี่” ตัวละครผู้หญิงที่ใช้กุญแจหลากรูปแบบ เพราะเธอมีเวทมนตร์ในการใช้กุญแจนักษัตร เปิดประตูแห่งดวงดาว เพื่อนำพาเทพลงมาช่วยสู้รบกับคนไม่ดี และซื้อตัวการ์ตูนจากแฟรี่เทลเก็บไว้ราวๆ 50 ตัว การชื่นชอบในโมเดลการ์ตูนไม่ใช่สิ่งไร้สาระ เพราะณัฏฐ์สามารถนำมาสร้างงานเพลง เขามองว่าการ์ตูนไม่ใช่เรื่องไร้สาระ แต่การ์ตูนกลับให้แง่คิดมากมาย เช่น สอนเรื่องความจริงใจต่อเพื่อนและพวกพ้อง สอนเรื่องความสามัคคี บางเรื่องสอดแทรก ทำความฝันให้เป็นจริง สอนให้สู้ไม่ถอย และให้ความสำคัญกับคนรอบข้างหากมองลึกลงไปในเรื่องราวของการ์ตูน

“อย่างการ์ตูนเรื่อง เลิฟ มีตัวละครชื่อ ฮินะ เป็นเด็กคนหนึ่งโดนตีกรอบตั้งแต่เด็กให้ตั้งใจเรียน แต่ชีวิตไม่มีความสุข วันหนึ่งเจอเพื่อนในหอพัก ทุกคนมีความสุขใช้ชีวิตอย่างบ้าบอ แต่เขามีความสุข ทำให้ฮินะเริ่มมองหาความสุข ในฉากจบเป็นลูกศรชี้ไปซ้าย แต่ฮินะเลือกไปทางขวา สะท้อนว่าเธอเริ่มทำอะไรนอกกรอบเสียบ้าง สุดท้ายผมอยากฝากว่าการเก็บสะสมของถือเป็นพื้นที่เล็กๆ ที่เราได้เป็นตัวเราเอง ช่วงเวลาที่เราได้นั่งต่อโมเดล เหมือนเรามีพื้นที่ของเราเอง มันเป็นสิ่งดีที่เราค้นพบพื้นที่เล็กๆ แม้เป็นพื้นเล็ก แต่เราได้เป็นตัวเองอย่างเต็มที่ครับ”