โดมิโน...ชีวิตลิขิตเอง

ภาพอดีตที่ย้อนมาถ้ามันจะเป็นประโยชน์แก่ใครได้ ผมก็ยินดี สบายดีทุกคนนะครับ ขอแทนตัวเองว่า เอ ผมเป็นแค่เด็กหนุ่มกระโปโลคนหนึ่ง หน้าตาธรรมดา (แต่มีบางคนว่ามองบางมุมผมเหมือนเจมส์ ดีนครับ) เป็นคนซื่อ ชีวิตไม่คิดอะไรมาก แค่พยายามไม่ให้คนอื่นต้องเสียใจเพราะเรา แต่ใครจะนึกครับว่าในท้ายที่สุดผมเองกลับต้องเป็นฝ่ายชอกช้ำ เพราะโดมิโนแห่งความผิดหวังถล่มทลายเข้าใส่

เดือน ก.ย. 2557 ผมได้รู้จักกับผู้ชายคนหนึ่งเขาชื่อว่า อ๋า เรารู้จักกันโดยบังเอิญ เขาเป็นนักแสดงแทนฉากบู๊ที่สถานีโทรทัศน์แห่งหนึ่ง งานเขาเยอะมาก ผมก็พลอยตื่นเต้นไปกับเขาด้วย ยังเคยได้รับเชิญตอนที่เขาชวนให้ไปดูเขาเข้าฉากครั้งหนึ่ง รู้สึกตื่นเต้นมาก ตอนจะกลับบ้าน ผมถามอ๋าว่ามีแฟนหรือยัง อ๋าตอบว่าไม่มี แต่ผมก็ไม่เชื่อ

เขาถามว่า จริงๆ จะโกหกทำไม แต่ผมก็บอกไปว่าไม่รู้สิ ใครๆ ก็พูดแบบนี้ทั้งนั้น เราแลกเบอร์กันแล้วเขาก็หมั่นโทรมาคุยครั้งละนานๆ ผมก็พูดทุกอย่างกับเขา กลายเป็นเพื่อนสนิทที่พูดกันทุกเรื่อง เรื่อยเปื่อยมั่งไม่เรื่อยเปื่อยมั่ง เป็นความสัมพันธ์ที่...ไม่รู้สิ ผมเองก็ไม่รู้ว่าจะให้คำนิยามมันว่าอย่างไร เอาเป็นว่าเราเป็นเพื่อนสนิทกันก็แล้วกัน

จนวันหนึ่งผมมีปัญหากับที่บ้าน ได้ทะเลาะกันกับพี่สะใภ้ เรื่องราวทำท่าจะไปกันใหญ่ เพราะที่บ้านมองผมว่าเป็นเด็กและไม่มีสัมมาคารวะ ใช่!เวลาคุณคุยกับผู้ใหญ่ คุณต้องทำท่าอ่อนน้อมต่อเขา ทั้งที่รู้ว่าเขาเป็นฝ่ายผิดและกำลังโกหกคนทั้งบ้านอยู่ก็ตามอย่างนั้นหรือ ผมเสียใจมาก ที่ไม่มีใครฟังผมเลย ตัดสินใจโทรหาอ๋าทันที

ผมเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างสุดอัดอั้นตันใจ อ๋าคงได้ยินผมร้องไห้ (ใช่ครับ ผู้ชายก็ร้องไห้เป็น) เขาพยายามถามแต่ผมก็บอกว่าไม่เป็นไร เล่าให้เขาฟังจนหมดเปลือก อ๋าดีมาก ให้กำลังใจผมและบอกว่าอย่าเพิ่งตัดสินใคร ไม่ว่าพี่สะใภ้หรือใครก็ตาม เพราะฟังดูแล้วผมยังไม่ทันอธิบายอะไรเลยก็ผลุนผลันจากที่บ้านมา

อ๋าบอกให้ผมใจเย็น ให้ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ใครถามจึงค่อยตอบและชี้แจงในส่วนของเรา เรื่องของพี่สะใภ้จบไป มันทำให้รู้ว่าอ๋าพึ่งได้ เราสองคนมีอะไรคล้ายกันจริงๆ ทั้งเรื่องของความรักและชีวิตครอบครัว อ๋าเคยบอกเล่าเรื่องของเขาว่ารักชอบพอกับผู้หญิงในกองถ่ายคนหนึ่ง เรื่องของเขาเศร้าพอๆ กับผม ต้องเข้าใจผิดกันเพราะคนอื่น

เราคอยให้กำลังใจกันตลอด อ๋านั้นได้แต่แอบรักผู้หญิงคนนี้ เพราะครอบครัวของเธอไม่ชอบอ๋า เวลาอ๋าจะเข้าไปคุย ผู้หญิงคนนี้ก็หนีและคอยหลบหน้าตลอด ผมก็ไม่รู้จะช่วยเขาอย่างไร ได้แต่พูดให้กำลังใจให้เขาหายเศร้าสร้อยบ้าง ผมรู้สึกว่าอ๋าจริงใจต่อผมมาก ผมก็จริงใจต่ออ๋าเช่นกัน ผมคิดว่าจะทำยังไงให้อ๋าสมหวัง แต่ก็ยังนึกไม่ออก

วันหนึ่งผมติดตามอ๋าไปกองถ่ายอีก ครั้งนี้ได้มีโอกาสเจอกับพี่ผู้หญิงคนนั้น สมมติว่าชื่อกระต่ายนะครับ พี่กระต่ายระแคะระคายเหมือนกันว่าอ๋าแอบชอบเธออยู่ แต่เธอดูเหมือนจะถูกชะตากับผมมากกว่า บอกผมว่าอย่าคุยเรื่องอ๋าอีก แต่ให้คุยเรื่องของผมให้เธอฟังแทน เธอถามว่ามารู้จักอ๋าได้อย่างไร เป็นอะไรกัน เจอกันบ่อยไหมอะไรทำนองนี้

ผมก็ตอบหมดทุกอย่าง เพราะบอกแล้วว่าผมเป็นคนซื่อ พี่กระต่ายพอใจมาก บอกว่าถ้าว่างก็แวะมากองถ่ายอีกสิ ชีวิตของพี่กระต่ายไม่มีใคร มีแต่พ่อกับย่าที่เลี้ยงดูพี่กระต่ายมา พ่อของพี่กระต่ายดุมาก ชีวิตของพี่กระต่ายเจอแต่เรื่องโกหก ผู้ชายในชีวิตล้วนแต่หลอกลวง พ่อของพี่กระต่ายจึงเข้มงวดเพราะไม่อยากให้พี่กระต่ายโดนหลอกซ้ำแล้วซ้ำอีก

“ชีวิตของพี่ไม่มีใคร พ่อแม่ก็ไม่ได้อยู่ด้วยกัน อยู่กับพ่อและย่า” ผมตอบพี่กระต่ายไปว่า “ถึงไม่มีใคร ก็ยังมีผมนะครับ” พี่กระต่ายก็ได้แต่ยิ้ม

วันนั้นกลับถึงบ้านแล้ว อ๋ารีบโทรมาถามผมว่า ขลุกอะไรกันอยู่กับพี่กระต่าย เขาไม่มีเวลาให้ เพราะมัวแต่ซ้อมคิวบู๊ อ๋านึกว่าผมจะเชียร์อ๋า ช่วยทอดเป็นสะพานให้ ผมใจหายวูบเพราะไม่ได้ทำอย่างนั้นเลย เนื่องจากพี่กระต่ายไม่ได้นึกชอบอ๋า ผมได้แต่แบ่งรับแบ่งสู้ ไม่อยากบอกความจริงเพราะกลัวอ๋าเสียใจ

ใจจริงแล้วผมชอบอ๋า ไม่ได้ชอบพี่กระต่ายเลย อยากสารภาพความจริงให้รู้แล้วรู้รอด ก็กลัวพี่กระต่ายรู้เข้าก็จะเสียใจอีก เรื่องราวของผมมาถึงจุดที่ผมใกล้ระเบิด ทุกวันนี้เมื่อโทรศัพท์ดังขึ้น ผมแทบไม่อยากดูว่าใครโทรมา ไม่อยากดูและไม่อยากรับ เรื่องกลับตาลปัตร พี่กระต่ายโทรมาหาผมบ่อยมาก (ไม่น่าให้เบอร์ไปเลย) ผมอยากบอกอ๋าว่า เลิกคิดถึงพี่กระต่ายเถอะ แต่ก็พูดไม่ออกบอกไม่ถูก รวมทั้งเรื่องของตัวเองที่กลายเป็นผลประโยชน์ทับซ้อน บอกให้เขาเลิกกันเพราะเราอยากงาบเขาเอง

ความแตกในวันหนึ่ง เมื่ออ๋าเอาเครื่องของผมไปกดดู เจอเบอร์ของพี่กระต่ายขึ้นมาเยอะมาก ก็ถามผมว่านี่อย่างไร ผมก็พูดความจริงว่าไม่มีอะไรแค่โทรมาก็รับสายบ้างไม่รับสายบ้าง แต่เพราะพี่เขาโทรมาหาผมบ่อยมากครับ วันหนึ่ง 30-40 เที่ยว อ๋าพูดเสียงเรียบๆ กับผมว่า ไม่นึกเลยว่าจะทำกัน (ทำอะไรครับ ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลย และไม่คิดจะทำด้วย) แต่อ๋าก็เดินจากไปแล้ว

นี่แหละครับเรื่องของผม ชีวิตลิขิตเองด้วยความโง่ หน้าหล่อเหมือน เจมส์ ดีน แต่สมองกลวงเหมือนตัวทำนา ตอนนี้ไม่ได้คบกับอ๋าแล้ว รวมทั้งพี่กระต่ายด้วย เรื่องนี้สอนให้ผมจริงใจกับตัวเอง ถ้ากล้าๆ หน่อย พูดความจริงกับอ๋าและพี่กระต่ายเรื่องคงจบสวยกว่านี้