Home Appliances เด็กน้อยผู้โดดเดี่ยว

โดย...พาแลง

ดวงตากลมโตที่จ้องมองมานั้นเชิงตัดพ้อประหนึ่งอยากจะบอกว่า “หนูเหงา” มองไปโดยรอบห้องสีขาวที่เต็มไปด้วยข้าวของเครื่องใช้ในบ้าน ทั้งโต๊ะเก้าอี้ ตู้เตียง โคมไฟกระถางต้นไม้ จานชาม เสื้อผ้า ฯลฯ เรียงรายอยู่นับสิบชิ้นอยู่ในห้องกว้าง ในนิทรรศการ Home Appliances ผลงานลำดับที่ 3 ของ อัมรินทร์ บุพศิริ ศิลปินหนุ่มเลือกนำเสนอมุมมองแบบมินิมอลลิสม์ที่ความน้อยในภาพแต่มากด้วยความรู้สึก สื่อแสดงแทนที่ด้วยรูปลักษณ์ของเฟอร์นิเจอร์ในห้องสีขาว

ชายหนุ่มผู้เลือกสะท้อนปัญหาเด็กผ่านงานศิลปะของเขา จากนิทรรศการนักเรียน (Imitation/2552) และอะโลน(Alone/2555) ถูกพัฒนามาเป็น Home Appliances ที่ลดทอนองค์ประกอบของภาพให้เหลือน้อยที่สุดและเลือกนำเสนอผ่านสัญญะตัวแทน โดยใช้ข้าวของเครื่องใช้ในบ้านเป็นตัวแทนของเด็กหญิงที่ไม่แม้แต่จะได้รับการดูแลถูกปล่อยทิ้งไม่ต่างจากพัดลมหรือหม้อหุงข้าวที่พังแล้ว

 

เมื่อจิตวิญญาณอันเปราะบางของเด็กน้อยไร้ซึ่งความรักและความห่วงใย ถูกละเลย มองข้าม หรือถูกทำให้เป็นเพียงสิ่งของชิ้นหนึ่ง อัมรินทร์ใช้เทคนิคสีน้ำมันของเขาลงบนผืนผ้าใบสีขาวถ่ายทอดความรู้สึกของคนถูกทอดทิ้งได้เปลี่ยวเหงาที่สุด

นอกจากความมินิมอลลิสม์ คือความโดดเด่นของผลงานชิ้นนี้ อีกสิ่งหนึ่งที่ศิลปินใส่ใจในรายละเอียดมากคือเทคนิคการใช้สีและฝีแปรงที่บรรจงประณีต เขาเลือกใช้สีเหลืองที่ดูเย็นตาเป็นสีหลักในนิทรรศการนี้ จึงไม่แปลกที่แต่ละชิ้นงานจะดูโดดเด่นเมื่ออยู่บนพื้นผ้าใบสีขาว แต่เหนือไปกว่านั้น เมื่อพิจารณารายละเอียดพบว่าทุกชิ้นงานแลดูคล้ายสีผิวของมนุษย์ที่ห่อหุ้มเครื่องใช้ต่างๆ เอาไว้ แสดงถึงความมีเลือดเนื้อของสิ่งของที่มองเห็น

 

“ประตู” ภาพที่ดูจะใช้สีในภาพมากที่สุดและไม่มีดวงตาเพราะว่าเด็กน้อยกำลังหันหลังให้คนดู เราจึงไม่สามารถรู้ได้ว่าเขาแสดงอารมณ์ใดออกมา ขณะที่ภาพ “กล่อง” สื่ออารมณ์ของความเหงาได้มากอีกภาพหนึ่ง รูปทรงสี่เหลี่ยมของกล่องแต่มีดวงตาและเส้นผมปรากฏให้เห็น มองแล้วอึดอัดคล้ายจะหายใจได้ไม่เต็มท้อง ความโดดเดี่ยวถูกผ่านภาพกล่องได้อย่างทรงพลัง ส่วนอีกหนึ่งภาพที่กระทบใจไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากันก็คือ ภาพ “หูฟัง” รูปหูฟังที่เราเห็นได้ทั่วไปวางอยู่เดียวดาย ปากกระจับน้อยๆ สีชมพูบ่งบอกชัดว่าเป็นเด็กหญิง ผิวชิ้นที่ใช้เทคนิคขยี้ฝีแปรงของอัมรินทร์ยิ่งมองภาพนี้แล้วยิ่งรู้สึกว่ามีคนรอพูดคุยกับเราอยู่

อัมรินทร์ บอกในฐานะเจ้าของผลงานว่า ขอเป็นตัวแทนของเด็กๆ ที่อยากจะบอกความรู้สึกโดดเดี่ยวให้กับผู้ใหญ่ในสังคมได้ฟัง ความเหงาเกิดขึ้นจากในบ้าน บ้านที่แม้จะมีอาณาเขตกว้างขวางแต่ไร้การมองเห็นคุณค่าของกันและกัน เพราะครอบครัวคือจุดกำเนิดของเด็กๆ เมื่อผู้ปกครองถูกกำหนดด้วยความรีบเร่ง ภาระการงานขโมยเวลาส่วนใหญ่ในชีวิตไป โดยเหลือแค่เศษหนึ่งให้ลูกๆ ในบ้าน เมื่อนั้นภาพของลูกหลานต่อมาก็จะไม่ต่างจากสิ่งที่ได้เห็นในนิทรรศการ Home Appliances

 

ความละเอียดในอารมณ์ตกผลึกและสะท้อนผ่านผลงานใช้เวลากว่าแรมปี ซึ่งนิทรรศการ Home Appliances เปิดให้เข้าชมแล้วตั้งแต่วันที่ 30 เม.ย. และจะเปิดให้เข้าชมถึงวันที่ 31 พ.ค. ที่หอศิลป์ร่วมสมัยอาร์เดล (ถนนบรมราชชนนี)

ความคาดหวังของศิลปินหนุ่มผู้นี้ไม่ได้หวังว่าคนที่มาดูจะกลับไปเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตทั้งหมดเพราะงานของเขา แต่การฉุกคิดได้บ้างเมื่อเห็นสิ่งที่เขาอยากจะบอก เท่านี้ก็ถือว่าประสบความสำเร็จแล้วในฐานะศิลปินผู้สร้างผลงาน