อร่อยกว่าสนุกที่ซาบาห์

กินอาหารทะเลบาร์บีคิวที่บนเกาะนี้ ไม่อยากจะบอกเลยว่า ทั้งกุ้งและปลาสดอร่อยดีมาก

โดย...จำลอง บุญสอง

การท่องเที่ยวมาเลเซียชวนผมไปรัฐซาบาห์ของมาเลเซียครับ เราไปด้วยสายการบิน Royal Brunei ที่แสนจะสะดวกสบาย เพราะเป็นเจ้าของสายการบินที่รวยที่สุดประเทศหนึ่งของโลก ทำอะไรก็ดูดีแบบเดียวกับสายการบินเอมิเรตส์ที่ผมเคยไป

นี่แหล่ะค่ะคินาบาลู

แม้ว่าจะไม่ได้ไปดูอุรังอุตังและลิงจมูกยาวที่มีที่นี่แห่งเดียว ไม่ได้ไปดำน้ำดูปะการังในพื้นที่ที่คนไทยจำนวนหนึ่งไป ไม่ได้ขึ้นเขาคินาบาลูซึ่งสูงที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ผมก็ได้กินอาหารทะเลที่กล้าพูดได้ว่าอร่อยและสดกว่าบ้านเราจริงๆ ได้ดูกล้วยไม้รองเท้านารีที่แพงที่สุดในจำนวนรองเท้านารีทั้งหลายทั้งปวงในภูมิภาคนี้ และที่สำคัญที่สุดคือได้ไปพบกับน้องๆ เอเยนต์ที่น่ารักทุกๆ คน

Sutera Habour คือที่ที่ผมพักหลังจากลงจากเครื่องที่สนามบินนานาชาติ Kota Kinabaru ที่สวยงาม โรงแรมนี้ห่างจากสนามบินเพียงไม่กี่นาทีก็ถึง ริมทะเลที่เต็มไปด้วยปลาเล็กปลาน้อย ที่อาศัยอยู่ในลากูนอันเป็นที่เก็บเรือยอชต์ของบรรดามหาเศรษฐีทั้งหลาย
กินข้าวแล้วก็นอน เพื่อจะตื่นขึ้นมาตอนเช้าเพื่อที่จะไปที่อุทยานแห่งชาติทางทะเล ที่ชื่อว่า อับดุล ราห์มาน ปาร์ก ชื่อนี้เขาตั้งให้เป็นเกียรติแก่นายกรัฐมนตรีคนแรกของมาเลเซีย อุทยานนี้มี 5 เกาะ มีคนมาเลย์ไปเที่ยวที่นี่มากโดยเฉพาะคนหนุ่มสาว นอกจากจะเกี่ยวก้อยกันไปว่ายน้ำดูปะการังแล้ว ก็ยังไปดำน้ำด้วยเครื่องครอบที่เราเรียกกันว่า Sea Walking อีกด้วย

ผมไม่ได้ดำลงไปกับเขาด้วยหรอกครับ เพราะไม่ชอบดำน้ำทั้งๆ ที่ตอนเด็กๆ ชอบดำน้ำมาก มีแต่หนุ่มสาวเท่านั้นที่ลงไป เห็นคนมีอายุลงไปได้สักพักก็หนีขึ้นมาเฉยๆ เพราะไม่เคยชิน สาวๆ ชอบใจกันมาก บ้านเราก็เคยมีที่พัทยา ตอนนี้ไม่แน่ใจว่าหมดสภาพไปหรือยัง

กินอาหารทะเลบาร์บีคิวที่บนเกาะนี้ ไม่อยากจะบอกเลยว่า ทั้งกุ้งและปลาสดอร่อยดีมาก บ้านเรามีของสดก็จริงแต่ทิ้งเอาไว้นาน รสชาติก็เลยไม่อร่อย ความสดนี่ไม่ต้องทำอะไรมากหรอกครับเพราะอร่อยอยู่แล้วตามธรรมชาติ

นี่คือความประทับใจแรกๆ ของการกินอาหารทะเลที่ซาบาห์

หน้าตาคล้ายสิงโตบ้านเรา

ตอนบ่ายเราไปตลาด Handicraft ในเมืองกัน แต่เนื่องจากฝนตกเราก็เลยไม่ค่อยสนุกกับการช็อปปิ้งมากนัก ประกอบกับสินค้าไม่น่าดูเท่าไหร่เมื่อเทียบกับเมืองไทย แม่ค้าแถวนั้นคงไม่ได้เงินไปมากเท่าไหร่ คงมีแต่พี่ยะของผมเท่านั้นกระมังที่บอกว่าจะพาลูกค้ามาซื้อ เพราะอิสลามชอบแบบนั้น ส่วนผมไปดูตลาดปลากับน้องคนสวยอีกคน ผมรับรองว่าปลาของที่นั่นสดจริงๆ เหมาะสำหรับการเอาไปทำกับข้าวให้ลูกค้ากินจริงๆ (ถ้าคุณทำทัวร์ขึ้นที่คินาบาลู)

กลางคืนมีงานเลี้ยงรับรองที่ภัตตาคารแห่งหนึ่งที่ชื่อว่า นาลานยา ก่อนจะถึงอาหารมื้ออร่อย เราก็ฟังการบรรยายเรื่องแหล่งท่องเที่ยวของซาบาห์โดยผู้อำนวยการ|การท่องเที่ยวของซาบาห์ ท่านผู้นี้เป็นน้าของกษัตริย์แห่งรัฐกลันตัน แม้จะอายุกว่า 70 ปีแล้ว ยังดูหนุ่มเหมือนคนอายุ 40 ถ้าพี่ชายที่ลี้ภัยไปอยู่ที่นั่นตั้งแต่ 6 ต.ค. 2519 ไม่บอก ผมก็ไม่รู้หรอกว่าเขาอายุมากขนาดนั้น ที่สำคัญคือท่านใช้สิทธิในการมีภรรยาเต็มที่คือมีเมียครบ 4 คน ขนาดอายุมากขนาดนั้นยังดูสมาร์ตได้สมาร์ตดี ผมไม่รู้ว่าท่านจัดเวรกันอย่างไร จะถามก็ไม่กล้า ท่านบรรยายเรื่องลิงจมูกยาวตัวผู้ ผู้แข็งแกร่งทางเพศเอาจนผม

นึกว่าท่านไปกินใบไม้แบบลิงจมูกยาวเสียอีก

ผมไม่ได้ดูลิงจมูกยาวที่รัฐซาบาห์นี่หรอกครับ เพราะเขาไม่ได้พาไปดู ดูได้ก็เพียงแต่ในรูปที่เอามาฉาย ท่านผู้บรรยายก็บรรยายได้อย่างสุดยอด ไม่ว่าเรื่องตัวผู้สามารถผสมพันธุ์ได้ตามที่ต้องการ เพราะอวัยวะเพศแข็งตัวตลอดเวลา พรรคพวกที่ไปไม่ว่าหญิงหรือชายเสียดายที่ไม่ได้ดูเจ้าลิงพันธุ์นี้ตัวจริงเสียงจริง (ตอนหลังเราได้ไปดูที่บรูไน)

กุ้งมังกรกินสด สุดยอดอาหารของบอร์เนียว

หลังบรรยายจบ พนักงานยกอาหารมาเสิร์ฟ เริ่มต้นด้วยกุ้งมังกรสดๆ แช่น้ำแข็งมาเต็มจาน ความสดหวานของมันทำให้ผมลืมอาหารจานนี้ไม่ลง ที่ซาบาห์นี้มีปะการังมาก กุ้งมังกรมีที่หลบซ่อนเยอะ อาหารของมันก็เยอะ มันเลยแพร่พันธุ์กันมากมาย คนที่นี่เขากินกันไม่หมดครับ เพราะศักยภาพในการจับปลาไม่ทำลายล้างเท่ากองทัพประมงไทย ราคาจึงถูก

พวกหอยชักตีนที่เขายกมาให้กินก็สด หอยหวานก็สด ปลาก็สด ผักก็ยอดเยี่ยมมาก พวกเรากินไปบ่นไป ที่บ่นไม่ใช่แบบคุณสมัครที่ตายไปนะครับ บ่นว่าทำไมบ้านเราจึงอร่อยสดไม่เท่าบ้านเขาวะ เชลล์ชวนชิมถ้าไปที่ร้านอาหารแห่งนี้ ถ้าไม่ให้ตราเชลล์ชวนชิมผมก็ว่าน่าแปลก

ตื่นเช้าขึ้นเขาไปตามเส้นทางคินาบาลู อากาศไม่เป็นใจครับ ข้างทางเลยไม่สวยอย่างที่คิด ได้รูปสาวๆ กับยอดเขามาให้ท่านผู้อ่านดูนี่แหละ หลังจากขึ้นเขาไปที่อุทยานแห่งชาติของเขาก็ไม่มีเวลามากนัก เดินดูไม่ได้มากเท่าไหร่ก็ต้องไปกินข้าวเสียแล้ว เราใช้เวลาในการขึ้นเขามากไปโดยไม่ได้พักนอนที่นั่นไม่สนุกเลย ความจริงผมชอบอุทยานมาก มีภาพที่ให้ถ่ายสวยๆ ได้มาก เสียดายที่เวลาน้อย
ไปได้ภาพกล้วยไม้สวยๆ ที่บ้านพี่ชายที่ลี้ภัยในช่วง 6 ต.ค. 2519 เขาได้ภรรยาเป็นคนมาเลย์และได้สัญชาติมาเลย์ไปแล้ว และไม่อยากกลับประเทศไทยอีกต่อไป ผมบอกว่าอย่ากลับเมืองไทยตอนนี้เลยเพราะบ้านเราอยู่ในสถานการณ์สงครามประชาชนแล้ว ท่านหัวเราะหึๆ

บ้านพี่ชายอยู่บนเทือกเขาเดียวกันกับที่ตั้งของอุทยาน เขาทำเป็นอนุสรณ์สถานสงครามโลกแบบที่เมืองกาญจน์บ้านเรา มีกล้วยไม้สวยๆ ให้ผู้คนดู ที่ถ่ายเอามาให้ดูนี่แหละครับ สวยไม่สวยผมก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าป่าแห่งเกาะบอร์เนียวที่มีภูเขาคินาบาลูที่สูงที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ถึง 4,059.2 เมตรนั้นความหลากหลายทางพันธุกรรมของทั้งพืชและสัตว์มีมากมายจริง นี่เองที่ผมอยากจะเยือนที่นี่อีก

หลังจากลงมาจากเขาก็ต้องตาลีตาเหลือกไปดูหมู่บ้านมนุษย์กินคนที่หมดสภาพแบบนั้นแล้ว เพราะชาวบ้านกลายเป็นชาวบ้านธรรมดาๆ ที่ทำมาหากินกับประวัติศาสตร์ แบบบ้านอื่นเมืองอื่นที่เขาเอามาขายกัน (ซึ่งก็ไม่ได้ผิดอะไร)

ตาลีตาเหลือกอีกครั้งกับการที่จะต้องไปขึ้นเครื่องบินกลับไปที่ Bandar Seri Begawan แห่งบรูไน ด้วยสายการบินบรูไนเช่นเดิมเพื่อไปดูมัสยิด บ้านกลางน้ำ ลิงจมูกยาวและกินอาหารอร่อยๆ

ขอบคุณการท่องเที่ยวมาเลเซีย ขอบคุณสายการบินโรยัลบรูไนที่ทำให้ผมได้เข้าใจในความเป็นประชาธิปไตยแบบบรูไนว่าเป็นอย่างไร ความเป็นบอร์เนียวเป็นอย่างไร แม้จะเป็นระยะเวลาสั้นๆ ใครสนใจไปเที่ยวมาเลเซียหรือกินอาหารอร่อยๆ ที่ซาบาห์ลองสอบถามไปที่ 02-636-3380-3 หรือที่ www.tourism.gov.my

ผมไม่ทราบชื่อกล้วยไม้ต่างๆ ที่พี่เขาพาเราไปดูหรอกครับ เพราะเรามีเวลาน้อยมาก เสียดายที่ไม่ได้เอาขาตั้งกล้องไป รูปจึงไม่คมเท่าที่ควร

อยากจะบอกกับพี่ๆ น้องๆ คนไทยที่จะไปบรูไนว่า ผมไม่เคยเจอ ตม.ที่ไหนตรวจ บันทึก ทำงานอย่างรวดเร็วเท่ากับ ตม.บรูไนเลย ไม่เชื่อนั่งเครื่องบินไปดูก็ได้