สื่อมวลชนและการเสนอข่าวผู้ประสบภัยในเนปาล
เฟซบุ๊ก Amarit Suwannagate
เฟซบุ๊ก Amarit Suwannagate
หลายวันมานี้ เกิดกระแสขับไล่สื่อมวลชนอินเดียกลับประเทศ และดูเป็นเรื่องใหญ่โตขึ้นทุกวัน / ชาวเนปาลจำนวนไม่น้อยรู้สึกว่า การนำเสนอข่าวของกองทัพสื่อมวลชนจากอินเดีย แทบไม่สร้างประโยชน์ใดๆ แก่ผู้เคราะห์ร้ายจากแผ่นดินไหว / คนเนปาลเซ็งเมื่อเห็นข่าวทางโทรทัศน์ เพราะนักข่าวอินเดียเน้นตามติดภารกิจความช่วยเหลือจากคณะชาวอินเดียกันเอง ปล่อยเสียงสัมภาษณ์คนชาติเดียวกันดุจดังฮีโร่ แต่ตั้งคำถามกับผู้เคราะห์ร้ายเพื่อมุ่งให้เป็นข่าวสะเทือนอารมณ์ / ชาวเนปาลไม่พอใจมาก เมื่อรายงานข่าวของอินเดียชิ้นหนึ่ง สัมภาษณ์ญาติผู้เสียชีวิตจากแผ่นดินไหวในระหว่างพิธีฌาปนกิจ เข้าไปถ่ายทำอย่างใกล้ชิด ทั้งๆ ที่ควรรู้มารยาทและความเหมาะสม เพราะเป็นชาวฮินดูเช่นกัน /
ยังมีคำถามมากมาย ต่อกองทัพสื่อมวลชนต่างชาติที่หลั่งไหลเข้ามายังประเทศเนปาล / เช่น ที่นั่ง และน้ำหนักสัมภาระอุปกรณ์ของสื่อฯ ที่มากับแต่ละเที่ยวบิน ควรให้เป็นโควต้าของสิ่งจำเป็นเพื่อการช่วยเหลือฟื้นฟูมากกว่าหรือไม่ /
กลับมาคิดทบทวนภารกิจของตัวเอง ผมก็คิดหนักเหมือนกัน ว่าเราจะนำเสนอข่าว ข้อมูลที่เป็นประโยชน์อย่างไร / ก็ทำได้บ้างไม่ได้บ้าง / (เราพยายามเน้นว่าน้ำและอาหารไม่ได้ขาดแคลน อย่าส่งน้ำขวดมา ให้ส่งเต้นท์ที่พักมา / ไฟดับ น้ำไม่ไหล โกลาหล คนหนีออกนอกเมือง เหล่านั้นเป็นข่าวเกินจริง / และทีมนักวิชาการ หรือทีมกู้ภัยจากไทย อย่ามาแบบมึนๆ รู้ว่าอยากช่วย แต่มาแบบไม่ประสานงานใคร เท่ากับมาเป็นภาระของคนที่นี่ ) /
อย่างไรก็ตาม ผมพึงพอใจการตัดสินใจเรื่องหนึ่ง / ในช่วงวันแรกๆ มีนักข่าวเนปาลบอกผมว่า เราสามารถไปลงทะเบียนสื่อฯ ที่สนามบิน เพื่อขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไปถ่ายทำข่าวในที่ห่างไกลได้ตลอด เพราะตอนนั้นการเดินทางโดยรถยนต์ยังมีปัญหา และการแข่งขันทำให้ใครๆ ก็อยากได้ภาพก่อนเพื่อน / ผมแจ้งทีมงานทราบ และตัดสินใจไม่ไป ด้วยคิดว่า เฮลิคอปเตอร์น่าจะถูกใช้เพื่อภารกิจที่สำคัญกว่าการสนับสนุนสื่อมวลชน / ที่สุด วันนี้เราก็ได้เห็นการตั้งคำถามจากชนชั้นกลางในเนปาลว่า เฮลิคอปเตอร์ที่สื่อมวลชนโดยสารไปในแต่ละวันนั้น (โดยเฉพาะในวันแรกๆ) มันควรถูกใช้เพื่อขนแพทย์ พยาบาล เวชภัณฑ์ ทีมกู้ภัย หรือขนคนเจ็บออกมาจากพื้นที่อันตราย มากกว่าหรือไม่ /
ประเด็นเนื้อหาข่าวจากเนปาลของไทยพีบีเอส ในวันแรกๆ อาจจะไม่ดีเท่าไหร่ ซึ่งล้วนเป็นความผิดจากการตัดสินใจเลือกประเด็นนำเสนอของผมเอง
สิบวันที่นี่ ผมไม่เคยเห็นผู้เคราะห์ร้ายชาวเนปาลคนใด ทำตัวน่าสงสาร หรือร้องขอใดๆ จากเรา พวกเขาเข้มแข็งมากๆ / มีแต่พยายามพาเราไปดูพื้นที่ ให้เข้าใจจริงๆ ช่วยให้ทำงานสะดวกขึ้น / สิ่งที่เขาต้องการคือกำลังใจ คือการสนับสนุนให้เขาลุกขึ้นได้เอง / ผมเห็นด้วยอย่างยิ่ง ตามที่หลายฝ่ายพูดว่า เราควรสนับสนุนผู้เคราะห์ร้ายเป็นเงิน ให้เขาไปจัดสรรใช้จ่ายเอง / การบริจาคเป็นข้าวของ หลายชนิดเราได้เห็นแล้วว่าไม่ได้เป็นที่ต้องการ ไม่มีประโยชน์กับพวกเขา ไม่คุ้มค่าการขนส่งมาเลย /
งานนี้ เชื่อว่ามีสื่อมวลชนไทยมาทำข่าวที่เนปาลไม่น้อยกว่าสองร้อยชีวิต / เข้าใจเรื่องการแข่งขันครับ แต่ก็อยากให้ทบทวนกันดูครับ ว่าที่ทำไปได้สร้างประโยชน์มากน้อยกันเพียงไร / วันนี้รัฐบาลเนปาลได้ร้องขอให้ทีมให้ความช่วยเหลือจากต่างชาติ กลับประเทศไปซะบ้าง / คราวหน้าอาจจะร้องขอสื่อฯ ก็เป็นได้ /
