ณัชยา โสคติยานุรักษ์ ความสุขที่ลงตัวกับศิลปะ ดนตรี และเศรษฐศาสตร์

โดย...ตุ้ย ชลธาร ภาพ ภัทรชัย ปรีชาพานิช

เกศ “ณัชยา โสคติยานุรักษ์” สาวน้อยสดใสวัย 17 ปี ลูกคนเดียวของ รศ.ดร.มนตรี โสคติยานุรักษ์ ผู้อำนวยการหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (MPA) สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) และ ศ.ดร.ณัชชา พันธุ์เจริญ อาจารย์ประจำสาขาวิชาดุริยางคศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เติบโตมาในบ้านที่รักการเรียน การอ่าน รักดนตรีและศิลปะ ปัจจุบันศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 1 คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หลักสูตรนานาชาติ

เกศบอกว่า นอกจากไปเรียนหนังสือแล้วไม่ค่อยได้ออกไปไหน ส่วนใหญ่จะอยู่บ้านทำในสิ่งที่ชอบและสิ่งที่ปฏิบัติประจำแทบเป็นกิจวัตร ณ ห้องส่วนตัวบนชั้น 3 ของบ้าน ที่ประกอบด้วยโต๊ะทำงาน เปียโน และโทรทัศน์ ใช้ชีวิตที่บ้านอยู่ในห้องเป็นส่วนใหญ่ หลังเลิกเรียนกลับมาถึงบ้านก็จะขึ้นห้องทันที

"หนูรักห้องนี้ที่สุด เป็นห้องทำการบ้าน อ่านหนังสือเรียน เปิดเฟซบุ๊ก อ่านข่าว หนูสนใจพวกเว็บไซต์เสื้อผ้า ดูไอเดียของนักออกแบบที่มีชื่อเสียง หนูชอบฟังเพลงและฟังทุกแนว จะเช็กเป็นครั้งคราวว่าเพลงอะไรออกใหม่ คอยติดตามตลอด ตอนนี้กำลังชอบเพลงของ Muse ศิลปินแนวโปรเกรสซีฟร็อกของอังกฤษ แต่ที่ชอบตลอดกาลถึงขั้นสะสมของเกี่ยวกับเขาเยอะเลย คือ Michael Jackson หนูมีแผ่นเสียง Thriller จากเมื่อ 30 ปีที่แล้ว มีพวก CD, DVD, หนังสือที่เกี่ยวกับเขาเกือบทุกเล่ม เพราะตอนเด็กๆ ชอบมาก และเคยฝันว่าเจอ Michael Jackson เลยวิ่งเข้าไปขอลายเซ็น”

 

นอกจากเป็นคนที่ชอบฟังเพลงแล้ว เกศยังจริงจังกับงานศิลปะหลายรูปแบบและสร้างสรรค์ออกมาได้อย่างน่าทึ่ง ส่งผลให้เกิดนิสัยพิถีพิถันกับการใช้ชีวิต การเรียน และการทำงาน

“ในห้องนี้หนูมีอะไรทำตลอด ดูทีวี ดูหนัง ฟังเพลง อ่านหนังสือ ทำการบ้าน เล่นเปียโน ออกกำลังกาย อยู่ที่ชั้นสาม เงียบมากๆ ทำให้มีสมาธิ ชอบดูหนัง ดูซีรี่ส์ฝรั่ง หนูว่าภาพยนตร์เป็นงานที่รวมศิลปะทุกแขนง ทั้งเรื่อง บท ภาษา เสื้อผ้า ดนตรี ทุกอย่างที่หนูชอบมันรวมอยู่ในหนัง นอกจากนี้ที่บ้านมีเปียโน 4 หลัง กระจายอยู่ทั่วในบ้าน ห้องหนูก็มี หนูเล่นเปียโนเป็นตั้งแต่ประถมต้น แม่สอนให้บ้าง เล่นเองบ้าง แต่เพิ่งมาเรียนจริงจังตอนอยู่อังกฤษเมื่ออายุ 13 ชอบเปิดโน้ตเล่นไปเรื่อยๆ ชอบเล่นเพลงป๊อปไทยที่ดังๆ เก่าๆ

เพลงไทยสากลเก่าประมาณสุนทราภรณ์ สามารถเล่นได้เป็นร้อยเพลง เพลงฝรั่งก็ชอบเล่นเหมือนกัน เช่น Les Miserables หนูเล่นได้ทุกเพลง ส่วนเพลงไทยแบบที่คุณแม่เล่นหนูเล่นเป็นอยู่สามเพลง ท่องจำได้ คือ เพลงตับลาวเจริญศรี ลาวดวงเดือน และเขมรไทรโยค แม่เริ่มสอนให้ตั้งแต่อยู่ประถม ตอนหนูเรียนมัธยมที่อังกฤษหนูก็ได้เล่นเพลงไทยของแม่แสดงคอนเสิร์ตโรงเรียน ฝรั่งชอบมาก แต่ส่วนใหญ่เล่นเพลงที่เรียน บางทีก็แสดงกับเพื่อน สนุกดีค่ะ”

สิ่งหนึ่งที่เกศชอบเป็นพิเศษ คือ ศิลปะ ซึ่งเหมือนกับคุณแม่ที่ชอบทั้งศิลปะและดนตรี ดังนั้น เวลาว่างเธอจะวาดรูปอยู่ตลอด วาดทุกอย่างด้วยสีชอล์ก เธอบอกว่า ตอนเด็กชอบวาดรูปมากจนไม่คิดจะเรียนอย่างอื่นนอกจากศิลปะ ทั้งที่บ้านก็สะสมภาพวาดฝีมือศิลปินชั้นยอดไว้เป็นจำนวนมาก ได้พบศิลปินเก่งๆ หลายคน แต่พอถึงเวลาเข้าเรียนจุฬาฯ ก็เปลี่ยนใจนาทีสุดท้ายหันไปเลือกเศรษฐศาสตร์ ทว่าเมื่อเรียนแล้วก็พบว่าเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง เธอรักคณะ รักมหาวิทยาลัย ประทับใจกับคณะนี้ ขณะเดียวกันก็ยังรักงานศิลปะและดนตรีเหมือนเดิม และยังนำมาใช้กับชีวิตการเรียนในคณะเศรษฐศาสตร์ได้ด้วย

 

เธอบอกว่า เลือกเรียนเศรษฐศาสตร์เป็นอันดับหนึ่ง เพราะคุณแม่แนะนำและคุณพ่อก็สอนเศรษฐศาสตร์ จะได้มีคนช่วยสอนเวลาทำการบ้านไม่ได้หรือเวลาใกล้สอบ อีกอย่างไม่ว่าปริญญาโทจะเรียนต่ออะไรหรือในอนาคตจะทำงานอะไร ก็คงได้ใช้เศรษฐศาสตร์แน่ๆ

“หนูรักการอ่านมาตั้งแต่เด็ก ที่บ้านมีหนังสือเยอะ พอมาเข้าจุฬาฯ หนูค่อนข้างได้เปรียบด้านภาษาอังกฤษ เพราะเคยเรียนที่อังกฤษ 3 ปีจนจบชั้นมัธยม เป็นคนไทยคนเดียวที่อยู่โรงเรียนประจำ หนูถนัดภาษาอังกฤษที่สุดในบรรดาวิชาทั้งหมดตั้งแต่เรียนประถมที่สาธิตจุฬาฯ แล้ว พอไปอยู่อังกฤษก็เรียนภาษาสเปน มีเพื่อนสเปนเยอะมาก การเรียนที่นั่นได้ภาษาต่างประเทศหลายภาษาจากเพื่อนต่างชาติ เพื่อนส่วนใหญ่ที่อยู่ด้วยกันเป็นคนสเปน ฝรั่งเศส รัสเซีย ทำให้พอรู้พื้นฐานของภาษาเหล่านี้ ภาษาฝรั่งเศสอ่านได้เพราะแม่สอนด้วย ภาษาเกาหลีเคยเรียนตอนอยู่สาธิตปทุมวัน”

สำหรับกิจกรรมในคณะเยอะ เรียนค่อนข้างหนัก แต่เกศก็พยายามแบ่งเวลาตลอด เรียนพิเศษให้น้อยที่สุดโดยเลือกเรียนแค่เลขอย่างเดียวเพราะการที่จบมัธยมจากอังกฤษเธอเรียนเลขมาน้อยกว่าเพื่อนที่เมืองไทย เกศคิดว่าบางทีถ้าเรียนมากไปจะมีระดับหนึ่งที่รับความรู้เพิ่มไม่ได้แล้วเรียนไปก็เท่านั้นจึงต้องแบ่งเวลาทำอะไรตามใจชอบบ้าง พอพักแล้วจะได้อยากเรียนมากขึ้น

เกศใช้ชีวิตในห้องส่วนตัวชื่นชมงานศิลปะและดนตรี ควบคู่ไปกับการเรียนหนังสือ การเสพศิลปะและดนตรีช่วยเติมเต็มชีวิตของนิสิตเศรษฐศาสตร์คนนี้ เพราะศิลปะและดนตรีคือชีวิตจิตใจคือตัวตนที่แท้จริงของเธอ