สนุกกับการมีไอเดียใหม่ ๆ ในทุกสเต็ปชีวิต

โดย...จุฬาลักษณ์ ผลภิภม เรียบเรียง พุสดี

เจอคำถามว่าความสุขสำหรับอุ๊คืออะไรก็เล่นเอาอึ้งขอคิดแป๊บนึงเหมือนกันนะเพราะความสุขสำหรับอุ๊อาจไม่ใช่ความสุขสำหรับใครหลายคนลองนั่งนึกถึงสิ่งที่มีความสุขสำหรับอุ๊จริงๆไม่ใช่การไปเที่ยวไปพักผ่อนแต่คือการได้คิดอะไรใหม่ๆตลอดเวลาจะพูดว่าไงดีสำหรับอุ๊การได้คิดทำให้เราเพลินไปกับโปรเจกต์ใหม่ๆมีบางคนถามเหมือนกันนะว่าไม่เหนื่อยเหรออุ๊ตอบได้เลยว่าไม่เหนื่อยเลย

มองย้อนกลับไปหลายๆโปรเจกต์ที่อุ๊คิดล้วนเริ่มต้นจากสิ่งที่อุ๊เห็นว่าขาดหรือหายไปและเราคิดว่าน่าจะมีเลยสร้างมันขึ้นมา

ย้อนไปเมื่อ12ปีที่แล้วอุ๊ตั้งบริษัทที่ชื่อGlitzCommunicationทำด้านโฆษณาและและการตลาดจุดเริ่มต้นที่ทำเพราะอุ๊ตั้งคำถามว่าทำไมไม่มีเอเยนซีไหนทำงานเพื่อซัพพอร์ตลูกค้าเราจบด้านโฆษณามาโดยตรงเรารู้กระบวนการทำงานในเอเยนซีว่าต้องเป็นขั้นเป็นตอนเราแค่อึดอัดว่าเป็นไปได้ไหมที่เราจะทำให้กระบวนการต่างๆเร็วขึ้นและเห็นผลไวจะได้โดนใจลูกค้านี่คือคอนเซ็ปต์ของบริษัทเรา

ทำมาจนทุกวันนี้อุ๊เจออีกปัญหาวา่ในฐานะบรษิทัทำอีเวนตเ์วลาจะหาของมาประกอบฉากในงานให้ลูกค้าช่างยากเย็นบางอย่างมีราคาสูงเร็วๆนี้อุ๊เลยแตกไลน์GlitzCommunicationออกมาเป็นGlitzRentalให้เช่าโต๊ะเก้าอี้พร็อพสำหรับงานอีเวนต์ต่างๆเองซะเลยทุกวันนี้ก็สั่งของมาจากเมืองนอกแล้วหาลูกค้านอกจากรองรับบริษัทอีเวนต์เราก็รองรับบริษัทอีเวนต์อื่นรวมทั้งคู่บ่าวสาวที่อยากหาของเก๋ๆมาใช้ในงานแต่งงาน

ความช่างคิดของอุ๊ไม่ได้จบอยู่แค่สายการตลาดเท่านั้นเพราะเมื่อ5ปีก่อนอุ๊เกิดไปเห็นสิ่งที่ยังขาดในวงการแฟชั่นผู้ชายด้วยความที่เรามีเพื่อนผู้ชายเยอะตอนเรียนอยู่ต่างประเทศเวลาเพื่อนถามว่าจะซื้อสูทผู้ชายสวยๆที่ไหนดีเป็นคำถามที่ตอบยากมากนะเพราะถ้าย้อนไปสมัยนั้นแบรนด์ของเราเองเรื่องคัตติ้งยังไม่ได้แต่ถ้าแบรนด์เนมก็เป็นคัตติ้งฝรั่งคนไทยใส่แทบไม่ได้เลยส่วนใหญ่จะให้สวยต้องสั่งตัดซึ่งก็ยังเป็นเรื่องยากเพราะสั่งไปคนสั่งก็ยังไม่เห็นภาพของสินค้าที่จะออกมาอุ๊เองเห็นช่องทางตรงนี้บวกกับมีพื้นฐานด้านดีไซน์อยู่บ้างเลยเซตทีมแล้วทำแบรนด์ของตัวเองออกมาเลยชื่อแบรนด์Bottonup

ความสุขในการคิดของอุ๊ยังไม่จบเพราะเมื่อเร็วๆนี้อุ๊เพิ่งเริ่มอีกหนึ่งธุรกิจนั่นคือเบสต์มินตันสปอร์ตคอมเพล็กซ์แห่งใหม่จุดเริ่มต้นก็ง่ายๆคือบ้านเรามีที่อยู่แล้วส่วนคุณพ่อชอบตีแบดมากแต่ท่านไม่ค่อยได้ไปเพราะไม่ปลื้มเรื่องความสะอาดของคอร์สแบดที่ไปอีกอย่างคือแถวบ้านก็ไม่มีอุ๊เลยเริ่มมองถึงโอกาสความเป็นไปได้ทางธุรกิจต้องยอมรับว่าพื้นที่ย่านศรีนครินทร์มีคนอยู่เยอะไม่งั้นศูนย์การค้าย่านนี้คงไม่มากขนาดนี้เพราะฉะนั้นถ้าเปิดคอร์สแบดมินตันขึ้นมาคงน่าจะได้รับกระแสตอบรับดีเลยดีไซน์กับคุณพ่อสร้างที่นี่ขึ้นมา

หลายคนอาจสงสัยว่าอุ๊เรียนมาด้านโฆษณาแต่ธุรกิจที่อุ๊ทำกลับมีหลากหลายสาขาเกินไปไหมสำหรับอุ๊คิดว่าการที่เรามีพื้นฐานด้านการสื่อสารและการตลาดเคยผ่านประสบการณ์การทำงานมาในหลายธุรกิจถ้าเรามีการศึกษาที่ดีมีทีมแนะนำและผู้เชี่ยวชาญด้านนั้นธุรกิจก็ไปได้เปรียบเทียบเหมือนเราไปเสนองานแข่งกับบริษัทอื่นพอได้มาก็แค่สร้างให้มันแข็งแกร่ง

พอได้มานั่งนึกย้อนว่าชีวิตนี้ทำอะไรบ้างจะว่าไปก็ดูเหนื่อยนะด้วยความที่อุ๊เริ่มทำงานเร็วทำงานแรกตอนอายุ20ปีเปิดบริษัทเองตอนอายุ23ปีสมัยทำงานใหม่ๆก็เหนื่อยนะแต่ตอนนี้เหนื่อยน้อยลงเยอะเพราะอุ๊เป็นเจ้าแม่โปรเจกต์ที่เห็นเป็นรูปเป็นร่างมีเท่านี้แต่ที่คิดมีเยอะกว่านี้เพราะเราคิดตลอดคิดเพลินๆไปเรื่อยนอนตี2ตี3ทุกวันแต่ชีวิตก็มีความสุข

ถึงวันนี้อุ๊จะมีธุรกิจมากมายแต่พลังในตัวยังไม่หมดในอนาคตอันใกล้อุ๊ก็ยังมีโปรเจกต์ต่อไปแน่นอนแต่จะเป็นอะไรส่วนไหนที่อุ๊เห็นว่าขาดและจะเข้าไปเติมเต็มต้องขออุบไว้ก่อน