เมื่อ ‘รักนี้’ ต้องห้าม

โดย...ฟลาวเวอร์บอย ภาพ : จากภาพยนตร์ No Regret

“เล้ง” ลูกชายคนโตของครอบครัวคนจีนเป็นดั่งความหวังสูงสุดของปะป๊า หม่าม้า ว่าเขาจะต้องแต่งงานมีครอบครัว สืบทอดกิจการร้านขายทองและเป็นที่พึ่งของน้องๆ อีกสองคนได้ ในวันที่ป๊ากับม้าได้จากโลกนี้ไปแล้ว

แต่ดูเหมือนว่าความหวังนั้นจะพังทลายลงตรงหน้า เมื่อเล้งถูกกดดันให้ไปดูตัวผู้หญิงที่จะมาเป็นคู่ชีวิตตามธรรมเนียมคนจีน เล้งไม่อยากฝืนใจตัวเองและไม่อยากโกหกอีกต่อไป เขาเลยตัดสินใจบอกป๊ากับม้าตรงๆ ว่าเขาเป็นเกย์และไม่ได้ชอบผู้หญิง

ม้าถามด้วยความไม่รู้ แต่ฟังดูน่าสงสารจับใจ “อาเล้ง การเป็นเกย์นี่มันรักษาหายมั้ย มีเพื่อนกี่คนที่เป็นแบบนี้ เล้งลองชวนพวกเขาไปหาหมอด้วยกันดี
มั้ย” เล้งฟังแม่พูดจบก็เกือบกั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เพราะรู้สึกเสียใจที่ทำให้ท่านผิดหวัง

“เราทำอะไรได้ไม่มากไปกว่าขยันทำงาน เป็นคนดี เปิดร้านทองค้าขายสุจริต หาเลี้ยงป๊ากับม้าและน้องๆ ไปเรื่อยๆ ซึ่งท่านทั้งสองก็ถามถึงการมีคู่ของเราอยู่เป็นระยะ บอกให้คิดถึงอนาคตตัวเองบ้าง ว่าต้องมีลูกหลานช่วยดูแลสืบทอดกิจการ แต่เราก็เลือกที่จะนิ่งเฉยและไม่ได้ตกปากรับคำที่จะไปดูตัวผู้หญิงอีก”

เนื่องจากร้านขายทองของเล้งเปิดที่ต่างจังหวัด ทุกเดือนเขาจึงต้องเดินทางมากรุงเทพฯ เพื่อสั่งทองที่เยาวราชเป็นประจำ แล้วโชคชะตาก็ทำให้เล้งได้รู้จักกับ “กฤษณ์” สจ๊วดหนุ่มของสายการบินแห่งหนึ่ง ความรักของทั้งคู่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นช้าๆ ทุกครั้งที่เล้งต้องมาทำธุระที่กรุงเทพฯ เขาจะนัดเจอกับกฤษณ์เสมอ ทั้งสองพากันไปกินข้าว ดูหนัง ช็อปปิ้ง ฯลฯ ตามประสาคู่รักทำกัน แล้วลงเอยด้วยการที่เล้งต้องไปค้างคืนที่บ้านกฤษณ์ทุกครั้ง

ความรักของทั้งคู่ดูจะไปได้สวยแต่ก็ไม่เป็นเช่นนั้น

“เราคบกันได้ปีกว่าๆ ช่วงนั้นเขาได้หยุดพักบิน เขาจึงโทรบอกว่าจะมาหาเราที่ต่างจังหวัดและขอค้างคืนที่บ้านเราด้วย เมื่อเขามาถึงเราก็แนะนำกับป๊าและม้าว่าเป็นเพื่อนเรา ท่านก็รับไหว้ แต่สายตาแฝงไว้ด้วยความสงสัย จนกระทั่งกฤษณ์กลับไป อาม่าจึงเดินมาพูดกับเราว่า ‘เลิกคบกับเพื่อนคนนี้ได้มั้ย?’ เราตกใจที่อาม่าพูดแบบนั้น แต่ท่านคงรู้เรื่องจากป๊าหรือม้าเราเป็นแน่”

แม้ทางบ้านจะห้ามไม่ให้เล้งคบกับกฤษณ์ แต่ทุกเดือนเมื่อต้องมาทำธุระที่กรุงเทพฯ ทั้งคู่จะแอบนัดเจอกันทุกครั้ง พอเล้งกลับบ้านไป ป๊ากับม้าก็คาดคั้นตลอดว่ายังไปเจอกันอีกไหม การถูกแอนตี้จากครอบครัวเล้งทำให้กฤษณ์เสียความรู้สึกไม่น้อย ทั้งคู่ได้แต่โทรคุยกัน ไลน์หากัน และได้พบกันเพียงเดือนละครั้งเท่านั้น

ด้วยความเหงาและความเหินห่าง ทำให้เล้งแอบไปคุยกับหนุ่มอีกคนหนึ่งซึ่งอยู่ต่างจังหวัดเหมือนกัน แต่ความลับไม่มีในโลก วันหนึ่งกฤษณ์ก็จับได้ว่าเล้งแอบนอกใจเขาและกำลังคุยกับคนอื่นอยู่ กฤษณ์จึงขอเลิกกับเล้งในที่สุด

“เราผิดเองที่เป็นฝ่ายนอกใจเขาก่อน แต่เท่าที่คบกันมาเราได้เรียนรู้ว่า เราสองคนมีหลายอย่างที่ต่างกันเกินไป เราเป็นเด็กต่างจังหวัด กินง่าย นอนง่าย ไม่ติดหรู แต่เขาเกิดและโตเมืองนอก กินหรู อยู่สบาย ใช้ของแบรนด์เนม พูดง่ายๆ ว่ารสนิยมไม่ต้องกัน ประกอบกับโดนกีดกันจากครอบครัว ทำให้เรารู้สึกหวั่นไหว อยากมีที่พึ่งทางใจที่อยู่ใกล้ๆ คอยให้คำปรึกษาเราได้ เรื่องนี้เราขอยอมรับผิดแต่เพียงผู้เดียว

“ก่อนจะเลิกกันเราก็ตามไปง้อกฤษณ์นะ ทั้งโทรหา ทั้งไปหาถึงบ้าน แต่เขาก็แสดงอาการให้เห็นเลยว่าไม่อยากคุยกับเรา แถมยังบอกอีกว่าตอนนี้เขามีแฟนใหม่แล้วด้วย เจอคำตอบแบบนี้เข้าไป เราก็คงต้องทำใจยอมรับแต่โดยดี ต่อไปนี้ถ้ามีคนดีๆ เข้ามา เราคงต้องรักษาความรักไว้ให้ดีกว่านี้ ถึงแม้ว่าจะมีอุปสรรคจากครอบครัวของเราก็ตาม”

ทุกวันนี้เล้งได้แต่ขยันทำงาน ดูแลครอบครัวอย่างดี มีบ้างที่เขาได้คุยกับคนอื่นๆ แต่ก็ไม่ได้คบหากับใครจริงจังสักที เพราะดูแล้วส่วนใหญ่เข้ามาเพื่อหวังเรื่องเงินทองทั้งนั้น เล้งเลยขออยู่คนเดียวไปเรื่อยๆ แบบนี้ดีกว่า