ฉันรักกรุงเทพฯซีซัน7

มุมมองของคนกรุงเทพฯ รวมทั้งคนที่ผูกพันกับกรุงเทพฯ ล่วงมายังตอน (ซีซัน) ที่ 7 แล้ว มาดูว่า ใครคิดถึงกรุงเทพฯ ในมุมมองแบบไหนบ้าง

กรุงเทพฯ แห่งความหลากหลาย

ทุกครั้งที่เธอ ผศ.ดร.รัชดา ธนาดิเรก ลงพื้นที่ ชาวบ้านร้านตลาดเรียกเธอว่า “ดอกเตอร์กานต์”

ผศ.ดร.รัชดา

นอกจากจะเป็นคนกรุงเทพฯ โดยกำเนิดแล้ว เธอได้รับการเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (สส.) กทม. พรรคประชาธิปัตย์ เขต 12 ดูแลพื้นที่ บางกอกน้อย ตลิ่งชัน บางพลัด ทวีวัฒนา

“คิดถึงกรุงเทพฯ ก็ต้องคิดถึงความหลากหลาย เรามีเมืองหลวงที่นอกจากจะเป็นศูนย์ธุรกิจเจริญก้าวหน้าแล้วความเป็นชนบทก็ยังมีให้เห็น บนพื้นที่เศรษฐกิจก็ยังมีชุมชนแออัด มีพื้นที่ซึ่งชาวบ้านประกอบอาชีพเกษตรกรรม เช่น มีการปลูกข้าวที่เขตมีนบุรี มีการส่งออกกล้วยไม้

ภายใต้ความศิวิไลซ์ พื้นที่ใกล้ๆ กันก็เป็นชุมชนแออัด บางแห่งน้ำประปายังไปไม่ถึง บ้านวัดโรงเรียนยังเป็นอยู่ บางที่บ้านเป็นทางเดินเดียวกับวัด เรามีโบสถ์คริสต์ วัดจีน อิสลาม และวัดไทย เรามีประวัติศาสตร์ ทุกอย่างหาได้ในกรุงเทพฯ”

อ.กานต์ บอกว่า การเป็น สส.กทม.กับต่างจังหวัด การทำงานก็แตกต่างกัน เนื่องจากกรุงเทพฯ เป็นการปกครองส่วนท้องถิ่นแบบพิเศษที่อยู่ภายใต้การบริหารของ กทม. ดังนั้น สมาชิกสภากรุงเทพ (สก.) หรือสมาชิกสภาเขต(สข.) จะมีบทบาทเป็นอย่างมาก

ถามถึงกรุงเทพฯ ที่ อ.กานต์ รัก สส.สาวคนรุ่นใหม่ ยังนึกถึงบริบทการศึกษา เนื่องจากกรุงเทพฯ เป็นศูนย์กลางทางการศึกษา มีโรงเรียนดีๆ มากมาย หลายคนเข้ามาเรียนที่กรุงเทพฯ

“กรุงเทพฯ ในมุมมองของการพัฒนาคน เรามีโรงเรียน มีสถาบันการศึกษาที่คนจากต่างจังหวัดเข้ามาเรียน เมื่อสำเร็จการศึกษาก็สามารถนำความรู้นั้นกลับไปพัฒนาบ้านเกิด เป็นเมืองที่พัฒนาคน เพื่อไปพัฒนาเมืองอีกที

ในแง่ประวัติศาสตร์ ความหลากหลายยังสะท้อนออกมาในชุมชน ทั้งไชนาทาวน์ ลิตเติลอินเดีย อาคารทรงยุโรปโบราณ ถนนแถบรัตนโกสินทร์ที่ย้อนยุค เราสามารถเห็นคนใส่สูทผูกไทนั่งกินก๋วยเตี๋ยวข้างถนน อาหารจานไม่กี่บาทไปจนถึงเป็นพันเป็นหมื่นบาท ที่กรุงเทพฯ เราหาได้ทุกอย่าง

อยากให้คนในกรุงเทพฯ มองเหตุการณ์ที่ผ่านมาเป็นบทเรียน นำมาแก้ไขข้อบกพร่อง เชื่อว่าเราจะทำให้กรุงเทพฯ กลับมาสวยงามได้ดีเหมือนเดิม"

เมืองที่ไม่เคยหลับ

สุวิทย์ชา

ก๊อก–สุวิทย์ชา ปิยะธนาวิวัฒน์ แห่งกลุ่มสถาปนิกสร้างชาติ ที่เป็นการรวมตัวกันของผู้ประกอบวิชาชีพ สถาปัตยกรรมศาสตร์เพื่อช่วยเหลือผู้ได้รับความเสียหายจากเหตุการณ์จลาจล บอกถึงความผูกพันที่มีต่อกรุงเทพฯ ในฐานะที่เกิดและโตอยู่ในกรุงเทพฯ

“ช่วงอายุของผมเป็นช่วงที่กรุงเทพฯ มีการเปลี่ยนแปลงอะไรหลายอย่าง จากยุคแมนนวลมาเป็นยุคเทคโนโลยี กรุงเทพฯ ในช่วงระยะเวลา 20-30 ปี เปลี่ยนไปเร็วมาก แต่เสน่ห์กรุงเทพฯ ก็ยังเหมือนเดิม คือไม่ว่าจะไปเจอคนไทยที่ไหน เราก็ยังสามารถพูดคุยเป็นพี่เป็นน้องกันได้”

สุวิทย์ชา มีประสบการณ์การเดินทางไปหลายประเทศ แต่ท้ายที่สุดแล้ว เขาบอกว่า กรุงเทพฯ เป็นเมืองที่อยู่แล้วปลอดภัย และสะดวกสบายที่สุดแล้ว

“กรุงเทพฯ เป็นเมืองที่ไม่เคยหลับ ตลอด 24 ชั่วโมง เราใช้ชีวิตนอกบ้านได้ด้วยความรู้สึกปลอดภัย ตั้งแต่เช้าตื่นขึ้นมาไปทำงาน เลิกงานแล้วร้านอาหารต่างๆ ก็เริ่มทยอยกันเปิด อย่างแถวเยาวราช หรือดึกๆ หน่อยก็ไปแถวทองหล่อ เอกมัย กลับจากเที่ยวก็ยังมีร้านอาหารดึกๆ เปิดให้บริการอีก ขณะที่ตอนไปอยู่ต่างประเทศ บ้านเมืองเขาเป็นระเบียบมาก ค่ำหน่อยก็กลับบ้านกันหมด เมืองก็จะเงียบ ร้านรวงต่างๆ ปิดหมด เราก็ต้องใช้ชีวิตอยู่แต่ในบ้าน"

กรุงเทพฯ หลายอารมณ์

บอกรักกรุงเทพฯ อีกราย “คุณหญิงแอร์” ม.ร.ว.จันทรลัดดา ยุคล ถือกำเนิดที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เติบโตพอถึงวัยเรียนก็ได้เข้าร่ำเรียนที่โรงเรียนราชินีบน และต่อที่เซนต์โยเซฟคอนแวนต์-สีลม ย่านผูกพันที่สุดในวัยเด็ก ก็คือ สีลม และอีกครึ่งชีวิตยกให้ซอย สุขุมวิท 30/1 เพราะเป็นบ้านของสมาชิกราชสกุล “ยุคล” ตั้งอยู่หลังสถานทูตฟิลิปปินส์

ม.ร.ว.จันทรลัดดา

“ตอนที่ เสด็จปู่-พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ ยังมีพระชนม์ชีพ สมาชิกราชสกุล ‘ยุคล’ ทุกคนอาศัยอยู่กันที่นี่ค่ะ ซึ่งแต่ก่อนก็มีทั้งโรงเรียนอนุบาลยุคลธร ของท่านป้า ม.จ.หญิงมาลินีมงคล ยุคล และ ม.จ.หญิงปัทมนรังษี ยุคล แล้วยังมีหอพักสตรีล้วน ‘เขตมงคล’ ชีวิตช่วงคุณย่าทำหอพัก มีสระว่ายน้ำทันสมัยของยุคนั้น มีร้านค้าของชำ เป็นสถานที่เด็กๆ ทุกคนจะไปรวมตัวกันอยู่ที่นั่น ชอบไปวิ่งเล่นใต้ถุนกว้างๆ พี่สาวที่เป็นคนมาเช่าหอใจดี เวลาพักผ่อนคือการพูดคุยกันตอนเย็นหลังเลิกงาน” คุณหญิงแอร์ กล่าว

คุณหญิงแอร์ บอกด้วยเสียงหัวเราะว่า “หญิงทันน้ำท่วมกรุงเทพฯ ที่เรียกว่าน้ำท่วมพันปี จำได้ว่ากำลังเรียนอยู่ ป.4 คุณแม่-หม่อมศิริพร ยุคล ณ อยุธยา พาพายเรือลุยน้ำเล่นออกถนนสุขุมวิทที่กลายเป็นคลองเล็กๆ มองไปทางไหนมีแต่น้ำสุดลูกหูลูกตา ภาพนี้ติดในความทรงจำค่ะ เด็กๆ เล่นน้ำเท้าเปื่อยกันทั้งวัน

... ตอนนี้ย้ายบ้านมาอยู่ที่หมู่บ้านนักกีฬา เกือบ 20 ปีแล้วค่ะ ย้ำที่นี่คือกรุงเทพฯ นะคะ ตื่นเช้าขึ้นมายังมีเสียงวัวร้องให้ฟัง (หัวเราะ) เช้าๆ อากาศย่านนี้สดชื่นปอดมาก” คุณหญิงแอร์ เล่า

และแนะนำถ้าใครเลือกมาเที่ยวชานเมือง ลองมองหาร้านกาแฟสงบพักใจในบรรยากาศร่มไม้ เธอติดใจร้าน Ozio อยู่ตรงเส้นตัดใหม่ทางด่วนศรีรัช เธอชอบมานั่งแฮงเอาต์ที่นี่มาก ไม่ใช่เพราะเป็นร้านของพี่สาว-ปัทมวดี สุจริตกุล แต่ย่านนี้ยังมีมุมดีๆ ให้ค้นหามากมาย ไม่ใช่ (ของดี) ทุกอย่างต้องไปกระจุกในย่านธุรกิจราชประสงค์ สีลม สุขุมวิท เท่านั้น

“กรุงเทพฯ ถ้าเปรียบเทียบกับเมืองระดับเดียวกัน อาจพัฒนาช้ากว่า สมัยทำงานเป็นบายเออร์ให้เสื้อผ้าแบรนด์นอติกา ใช้ชีวิตอยู่ฮ่องกง ตื่นสายก็ยังไปทำงานก็ยังทันเพราะระบบขนส่งดี ปีหน้าถ้ากรุงเทพฯ มีรถไฟฟ้าเพิ่มขึ้นอีก กรุงเทพฯ ก็จะกลายเป็นเมืองสมบูรณ์แบบที่สุด”