กล่อง... ความสุข

โดย...เก้ง-เขมวัฒน์ เริงธรรม เรียบเรียง : เสน่ห์จันทน์

เคยได้ยินคำพูดว่า เด็กเปรียบเสมือนผ้าขาว แต่ผมขอเปรียบ “เด็กเป็นเหมือนกล่องเปล่าๆ” ละกัน กล่องเปล่าใบหนึ่งที่ไม่รู้เลยว่าอนาคตข้างหน้าจะมีอะไรใส่ลงไปบ้าง

แรกๆ เราคงเลือกที่จะใส่ทุกอย่างลงไปให้หมด ใส่ไปเรื่อยๆ จนวันหนึ่งเราได้สังเกตว่ากล่องใบนี้มันก็มีพื้นที่จำกัดนะ ซึ่งก็มาถึงเวลาสำคัญที่เราจะต้องเลือกว่าต่อจากนี้เราจะใส่อะไรลงไปดี และเมื่อถึงเวลาที่วันหนึ่งเราได้เปิดกล่องใบนี้ออกมาดู เราอยากรู้สึกยังไง อยาก “มีความสุข” ที่ได้เปิดมันรึเปล่า

แน่นอนครับ ผมอยากรู้สึก “มีความสุข” ที่ได้เปิดดูมัน บางครั้งเราไม่รู้ตัวหรอกว่า ณ เวลานั้นๆ เรากำลังมีความสุขอยู่รึเปล่า แต่หลายครั้งที่ความรู้สึกนั้นกลับชัดเจนมากขึ้น เมื่อเราได้หวนกลับไปคิดถึงมันอีก แล้วทำยังไงละครับที่ผมจะมีความทรงจำที่มีความสุขแบบนั้น

จากประสบการณ์ชีวิตเพียงน้อยนิด 26 ปีของผม ตอบได้แค่ว่าลองทำสิ่งที่ท้าทายดูสิ ซึ่งโชคดีครับ สิ่งที่ท้าทายของผมมันไม่ได้เลวร้าย เพราะผมมีความขี้กลัวเป็นทุนเดิมเลยไม่คิดทำอะไรแผลงๆ สักเท่าไหร่ และยังโชคดีอีกที่ผมได้พบเจอคนดีๆ รอบๆ ตัวผมเสมอ

ก่อนหน้านี้ ผมเห็นภาพตัวเองในอนาคตสีจางๆ เหลือเกิน มันนึกไม่ออกครับว่าผมจะโตเป็นผู้ใหญ่แบบไหนดี นึกไม่ออกว่าของในกล่องชีวิตของผมจะมีหน้าตาเป็นอย่างไร และด้วยประสบการณ์ชีวิต 26 ปีของผม
นี่แหละครับ สอนผมว่ามันจะชัดเจนขึ้นเมื่อเราเจอกับ “ความเปลี่ยนแปลง”

ความเปลี่ยนแปลงนี่ล่ะครับคือสิ่งที่ท้าทาย เราพร้อมที่จะกระโจนเข้าหามัน
รึเปล่า ความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของผมก็คือการได้เข้ามาใน โครงการ “เดอะ เน็กซ์ เครสเชนโด้” จากชีวิตเด็กเนิร์ดๆ คนหนึ่ง อยู่ในกรอบมาตลอด วันนี้ผมกลับเดินออกมานอกเส้นทางที่เคยวางไว้ซะงั้น แล้วมันดีรึเปล่า อันนี้ผมถามใจตัวเองครับ ไม่ได้มีเหตุผลอะไรเลย

บางครั้งการตัดสินใจอะไรยากๆ และซับซ้อนกลับกลายเป็นว่า การจะหาทางออกแค่ลองถามใจตัวเองง่ายที่สุดแล้ว ว่าอยากใส่อะไรลงไปใน “กล่อง” บ้าง งานนี้ผมต้องขอบคุณพี่ “นอ เครสเซนโด้” ครับ เพราะพี่เขาเคยถามผมคำถามหนึ่งว่า “เก้ง คิดภาพอนาคตของตัวเองไว้ยังไง”

ผมก็เงียบเลยนึกไม่ออก จนได้ไปนั่งคิดสักพัก ลองนึกว่าถ้าวันหนึ่งผมเกิด
ได้เป็นนักร้องเครสเซนโด้ขึ้นมาจริงๆ ชีวิตนี้คงสนุกแน่ๆ ผมนึกถึงคำนี้จริงๆ “ชีวิตที่สนุก” ถ้าได้มีชีวิตแบบนี้ก็คงดี สักพักผมก็ได้ตอบพี่นอไปว่า

 “ผมอยากเป็นคนแก่คนหนึ่งที่มีเรื่องราวชีวิตสนุกๆ ไว้เล่าให้ลูกหลานฟัง” และนั่นมันคงเป็นวันที่ผมจะได้เปิดกล่องชิวิตของผมด้วยความรู้สึก “มีความสุข” ขึ้นมาจริงๆ

ทีนี้ก็ถึงเวลาเลือกของลงกล่องกันล่ะครับ

ตลอดเวลา 1 ปีที่ผ่านมา หลังจากผมได้เข้ามาเป็นสมาชิกในวงเครสเซนโด้ ตอบได้เลยว่าเป็นปีที่หนักหนาครับ ทุกอย่างใหม่หมดสำหรับผม ดันเบญจเพส อายุ 25 ปีพอดีซะด้วย ประจวบเหมาะจริงๆ ฮ่าๆๆ หลายครั้งที่ท้อ หลายครั้งที่สงสัยและเกิดคำถามมากมายครับ กับชีวิตตรงนี้ แต่ทุกครั้งที่เจออุปสรรคหรือปัญหา นั่นแหละครับมันคือของชิ้นดีที่จะเอาลงกล่องเลยล่ะ จงเผชิญหน้ากับมันครับ อย่าได้กลัว ฮ่าๆๆๆ เดี๋ยวจะไม่มีเรื่องสนุกๆ ไปเล่าให้ลูกหลานฟัง