หวัง...ว่า สักวันจะได้พบเจอ

โดย...ความรัก

เกิดขึ้นได้จริงในหมู่ชายรักชายไหม?

หรือมันเป็นเพียงแค่ความใคร่...ชั่วข้ามคืน?

นี่เป็นคำถามคาใจของ “ต้น” คอลัมนิสต์ประจำนิตยสารเล่มหนึ่ง ซึ่งเขาเป็นคนที่เขียนคอลัมน์เกี่ยวกับความรักและเซ็กซ์ได้อย่างถึงใจคนอ่าน แต่ในส่วนลึกของหัวใจเขากลับมีคำถามกับตัวเองมากมายอย่างที่ไม่เคยค้นพบคำตอบจริงๆ เสียที เป็นเพราะจุดเริ่มต้นความรักของต้นนั้นไม่สวยงามมากนัก มันคือปมความรักที่ต้นพยายามหาทางแก้ไขกับตัวเองอยู่ตลอดเวลา

เรื่องมันมีอยู่ว่า... ต้นเป็นเด็กต่างจังหวัดที่เมื่อเข้ามาเรียนในกรุงเทพมหานครก็ไม่ประสีประสาเรื่องเที่ยวกลางคืน จนต้นมารู้จักกับเพื่อนชายคนหนึ่ง ซึ่งรู้จักกันผ่านทางเว็บเกย์ จากแชตคุยกัน ก็เปลี่ยนมาเป็นคุยทางโทรศัพท์ จนวันหนึ่งเพื่อนชายคนนั้น ซึ่งเขาชื่อ “กรณ์” ชวนต้นไปเที่ยวกลางคืนที่ที่เที่ยวเกย์แห่งหนึ่งแถวถนนรัชดาภิเษก

ด้วยความที่ต้นอยากรู้จักกรณ์ให้มากขึ้น อยากรู้ว่ารูปร่างหน้าตาของกรณ์เป็นยังไง นิสัยใจคอดีไหม เข้ากันได้ดีไหม และจะคบหาดูใจเป็นแฟนกันได้ดีไหม ต้นจึงตอบตกลงนัดเจอกรณ์ ซึ่งการตกลงครั้งนั้นมันก็ได้เปลี่ยนแปลงชีวิตของต้นมาจนถึงทุกวันนี้ นั่นคือการมีอะไรกับใครก็ได้แล้วก็แยกทาง

การนัดเจอกันครั้งนั้น ทำให้ต้นกับกรณ์มีอะไรกันด้วยความเมาพาไป ที่ห้องของกรณ์เอง ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจนต้นตั้งตัวแทบไม่ทัน เมื่อมีอะไรกันเสร็จ กรณ์เปลี่ยนเป็นคนละคน ด้วยการพยายามให้ต้นกลับห้องของตัวเองให้เร็วที่สุด เมื่อต้นกลับมาถึงห้องต้นโทรไปหากรณ์ กรณ์ก็ไม่รับสาย ไลน์ไปก็ไม่อ่าน ไม่ตอบกลับ กลายเป็นว่าทุกสิ่งเป็นเหมือนสายลมที่พัดผ่านมาพอให้ชื่นใจ สุดท้ายก็พัดผ่านไปอย่างไม่มีวันหวนกลับมา

กรณ์ทำให้ต้นรู้ว่าที่คุยโทรศัพท์กันมาสักระยะ หยอดคำหวาน วาดความหวังให้กันนั้นมันไม่จริงเลยแม้แต่นิดเดียว มันจอมปลอม มันเป็นแค่ความใคร่ชั่วข้ามคืน มันไม่ใช่ความรัก

หลังจากนั้นต้นเริ่มหาเพื่อนเที่ยวกลางคืน เริ่มสนุกกับการดื่มการเมา การเจอคนหน้าตาถูกใจ เมาแล้วใครชวนไปไหนก็ไป ไปมีอะไรกันต่อก็ไป จบแล้วก็จบกันไป ต้นกลายเป็นคนที่สนุกกับอะไรที่ได้มาง่ายๆ โดยไม่คิดผูกมัดใคร

จากวันนั้นจนถึงวันนี้ ต้นเริ่มรู้สึกเหงาเริ่มอยากมีใครสักคนอยู่เคียงข้าง คอยเป็นกำลังใจให้กันอย่างแท้จริง พอต้นคิดจะคบหาใครสักคนอย่างจริงจัง ต้นก็โดนหลอกเรื่อยมา แน่นอนว่าต้นอายุมากขึ้น พอคุยๆ กับคนที่อายุน้อยกว่า เขาก็ไม่จริงใจ ไม่คิดจริงจัง แม้ว่าต้นจะพยายามไม่เอาเรื่องเซ็กซ์มาเป็นตัวนำ แต่มันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่ต้นวาดหวังไว้ ชีวิตต้นก็ยังต้องเจอคนที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ทุกอย่างมันกลายเป็นวงจรอุบาทว์ที่ต้นกำลังพยายามทำลายมันลงไป แต่ก็ยังทำไม่ได้สักที

เจ็บนะ...ไม่ใช่ไม่เจ็บ

ต้นไม่รู้จะสรรหาคำใดมาปลอบใจตัวเอง นอกเสียจากเดินทางตามหาความรักต่อไป ตราบใดยังมีลมหายใจ มีเงินให้เที่ยวกลางคืนก็เที่ยว มีแรงพอให้ดื่มก็ดื่มต่อไป เจอใครถูกใจถ้าอยากคบกันก็คบ ถ้าคิดแค่เรื่องอย่างว่า จบก็แยกกันไป จนกว่าต้นจะเจอใครคนนั้น คนที่มาแก้ปมความรักให้ต้น คนที่มาเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปให้ต้น

ต้นกำลังรอใครคนนั้น

และต้นก็หวังว่าสักวัน...ต้นจะพบเจอ