หนังสือพิมพ์เสียงไทบ้าน จาก นิสิต มมส.

โดย...ปราณปริยา จันทร์ชนะ 

“หนังสือพิมพ์เสียงไทบ้าน” นับเป็นอีกก้าวที่กล้าของ "นิสิตชั้นปีที่ 3 สาขาวิชาภาษาเพื่อการสร้างสรรค์งานสื่อสิ่งพิมพ์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม" (มมส.) ที่ลุกขึ้นมาเป็นกระบอกเสียงแทนชาวอีสาน เพื่อสะท้อนปัญหาในภาคอีสาน ให้คนอีสานได้รับรู้และนําไปสู่ความเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้น

ก่อนหน้านี้ เหล่านิสิตได้ผลิต “หนังสือพิมพ์อินทนิล” แต่เป็นการสะท้อนปัญหาแค่จุดเล็กๆ ภายในมหาวิทยาลัยและจังหวัดใกล้เคียง ไม่ได้นำเสนอปัญหาในวงกว้าง ทางสาขาภาษาเพื่อการสร้างสรรค์งานสื่อสิ่งพิมพ์ จึงคิดพัฒนาหนังสือพิมพ์อินทนิลให้เป็นหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นที่มีคุณภาพของคนอีสาน จึงเกิดการก่อตั้งหนังสือพิมพ์เสียงไทบ้านขึ้น เชื่อว่าการเปลี่ยนแปลงไปสู่การพัฒนานั้น คนอีสานควรต้องเข้ามามีส่วนร่วมให้การแก้ไขด้วย ไม่ใช่รอหน่วยงานรัฐเข้ามาแก้ไขเท่านั้น

การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้นับว่าเป็นก้าวสําคัญและเป็นก้าวที่ใหญ่สําหรับหนังสือพิมพ์ฝึกปฏิบัติของนิสิต

 

การผลิตหนังสือ “หนังสือพิมพ์เสียงไทบ้าน” เป็นหนึ่งในวิชา “การผลิตหนังสือพิมพ์” ให้นิสิตได้ฝึกประสบการณ์การทําข่าว พร้อมรับรู้ถึงปัญหาที่เกิดขึ้นในพื้นที่และฝึกปฏิบัติในการทําข่าวจริง

เนื้อหาภายในหนังสือพิมพ์เสียงไทบ้าน ประกอบไปด้วย ข่าว บทความ คอลัมน์ การ์ตูน นิทาน และกลอน ซึ่งมีทั้งหมด 5 โต๊ะข่าว ประกอบไปด้วย “สิ่งแวดล้อม” “การศึกษาและเทคโนโลยี” “เด็กและสตรี” “สังคมเศรษฐกิจ” และ “กีฬาและสุขภาพ”

ส่วนคอลัมน์มี “อีสานสิอยู่จั่งได๋” “เบิ่งแญง” “เด็กน้อยบ้านเฮา” “เฮ็ดเองใซ้เอง” “เปิดกะโป๋ เบิ่งต่างมุม” “ม่วนกุ๊บ” และ “ออนซอนอีสาน” ทั้งนี้ชื่อคอลัมน์มาจากภาษาอีสานมีความหมายที่สอดคล้องกับเนื้อหาคอลัมน์ทั้งหมด และการตั้งชื่อคอลัมน์เป็นภาษาอีสานได้สร้างความเป็นเอกลักษณ์ให้กับหนังสือพิมพ์ 

ในส่วนของการทำงานนั้น แบ่งเป็น 3 กลุ่ม คือ อีสานเหนือ อีสานกลาง และอีสานใต้ โดยแต่ละกลุ่มจะหาประเด็นและลงพื้นที่ทำข่าวให้ครอบคลุมทั้ง 20 จังหวัดในภาคอีสาน ส่วนมากประเด็นปัญหาในภาคอีสานจะเป็นข่าวสิ่งแวดล้อมเป็นส่วนใหญ่ เมื่อได้ข้อมูลครบก็เป็นกระบวนการของการเขียนข่าวและนำข่าวที่ได้มาตรวจแก้ไข ซึ่งทุกคนจะมีส่วนรวมในการทำงาน ทั้งกองบรรณาธิการ พิสูจน์อักษร ประชาสัมพันธ์ การตลาด และรวมไปถึงการจัดหน้าหนังสือพิมพ์อีกด้วย

 

 ในการทำงานแต่ละกลุ่มที่ลงพื้นที่ต่างมีอุปสรรค ทั้งเรื่องการเดินทาง การถูกมองว่าเป็นแค่นิสิตไม่ใช่นักข่าวจริงๆ ทำให้ไม่ได้รับข้อมูลตามที่ต้องการ แต่เราก็ผ่านอุปสรรคตรงนั้นมาได้ และอาจมีบ้างที่การทำข่าวของเราไปสะกิดโดนจุดของคนใหญ่คนโตทำให้เกิดปัญหา แต่ก็ผ่านเหตุการณ์เช่นนี้ไปได้ด้วยดี

ผศ.ดร.ธัญญา สังขพันธานนท์ อาจารย์ที่ปรึกษา กล่าวว่า เป็นการขยายประสบการณ์ ขอบเขตในการทำงานของนิสิตให้กว้างขึ้น จากการทำแบบฝึกหัดเล็กเป็นแบบฝึกหัดใหญ่ๆ และมีความเสมือนจริงมากที่สุด นั้นก็คือการใช้พื้นที่อีสานเป็นพื้นที่ในการนำเสนอข่าว ทำให้นิสิตได้เรียนรู้ทั้งวิธีการไปเก็บข้อมูล การไปหาข่าว เหมือนเป็นผู้สื่อข่าวและทำหนังสือพิมพ์จริงๆ ทำให้นิสิตต้องมีการวางแผน จัดองค์ที่เข้มแข็งและเป็นระบบ

ลวิตรา รัตนฉายา นิสิตชั้นปีที่ 3 สาขาภาษาเพื่อการสร้างสรรค์งานสื่อสิ่งพิมพ์ มองว่า “เสียงไทบ้านนั้นเป็นการสะท้อนปัญหาที่เกิดขึ้นในภาคอีสาน การได้ทำข่าวและลงพื้นที่จริงเป็นการช่วยเหลือชาวบ้านที่ได้รับความเดือดร้อน ถึงแม้จะเป็นเพียงเสียงเล็กๆ แต่ก็หวังว่าเสียงเล็กๆ นี้ จะสามารถเปลี่ยนแปลงและช่วยแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นได้”

เหล่านิสิตที่ผลิตหนังสือพิมพ์เสียงไทบ้าน มีความมุ่งหวังว่าหนังสือพิมพ์เสียงไทบ้านจะเป็นส่วนช่วยเหลือชาวบ้านแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น เพื่อกระตุ้นให้รัฐและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเข้ามาช่วยเหลือชาวบ้านอย่างจริงจัง หนังสือพิมพ์เสียงไทบ้านจึงขอเป็นกระบอกเสียงเล็กๆ แต่ยิ่งใหญ่ พร้อมอยู่เคียงข้างคนอีสาน ตามคําขวัญของหนังสือพิมพ์เสียงไทบ้านที่ว่า

“เป็นปากเป็นเสียง เคียงข้างคนท้องถิ่น”

ส่งผลงานเด็ดผลงานเด็ดของนิสิต/นักศึกษา มาที่ [email protected]