ชัยอนันต์ ปันชู ความทรงจำในโปสต์การ์ด

โดย...โยธิน อยู่จงดี ภาพ วีรวงศ์ วงศ์ปรีดี

“ผมรู้สึกว่าโปสต์การ์ดเป็นเหมือนของที่ทำให้เราระลึกถึงสถานที่ที่เราไป ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนเมื่อหยิบมาดูอีกครั้งความรู้สึกก็เหมือนกับเพิ่งได้ไปเมื่อไม่กี่วัน” ต้นกล้า-ชัยอนันต์ ปันชู ผู้ประกาศข่าวช่อง 7 เล่าถึงของสะสมเล็กๆ แต่เต็มไปด้วยความรู้สึกดีๆ

ต้นกล้าเปิดสมุดสะสมแสตมป์กับโปสต์การ์ดให้เราดูทีละรูปละใบ แล้วเล่าว่า จุดเริ่มต้นในการสะสมโปสต์การ์ดของเขาน่าจะเริ่มมาจากการสะสมแสตมป์มาก่อน

“ตอนเรียน ม.ต้น คุณครูให้หัดเขียนจดหมายส่งหาเพื่อนๆ ที่อยู่ต่างจังหวัด ซึ่งในสมัยนั้นไลน์ยังไม่มี อินเทอร์เน็ตยังไม่บูม ไม่มีแม้กระทั่งโทรศัพท์มือถือ เราติดต่อหากันทางจดหมาย ผมส่งจดหมายไปไม่นานเกินรอเพื่อนที่อยู่ต่างจังหวัดก็ส่งกลับมา

ผมมาสังเกตว่าแสตมป์บนซองจดหมายของเขาแปลกไปจากของเรา เป็นภาพวาดที่มีเรื่องราวในตัวเอง จากนั้นมาจึงเริ่มเรียนรู้การสะสมแสตมป์ บางดวงก็มีให้สะสมเป็นชุด แต่ส่วนใหญ่จะเป็นแสตมป์ที่ใช้แล้ว บางส่วนเราก็ไปหาซื้อที่สวนจตุจักร และจากการเริ่มสะสมแสตมป์นี่เองที่ทำให้ผมรู้สึกว่าอยากเดินทางไปในสถานที่ต่างๆ ตามภาพที่ปรากฏอยู่ในแสตมป์

พอเริ่มเข้าทำงานเป็นนักข่าวก็ได้มีโอกาสเดินทางไปตามสถานที่ต่างๆ ก็เริ่มซื้อโปสต์การ์ดเก็บไว้ ซื้อทีละหลายๆ ใบส่งกลับมาให้ตัวเองที่บ้าน หรือเขียนฝากถึงเพื่อนที่ทำงาน ซึ่งโต๊ะของเพื่อนร่วมงานแต่ละคนก็จะมีรูปโปสต์การ์ดของผมติดอยู่ที่ผนังกันหมด

อีกสาเหตุที่ทำให้ผมสะสมโปสต์การ์ดก็คือ ผมเป็นคนที่ชอบถ่ายภาพ แนวถ่ายภาพของผมจะเน้นธรรมชาติ วัดที่ให้ความรู้สึกสงบ ภาพบนโปสต์การ์ดส่วนใหญ่จะเป็นฝีมือช่างภาพท้องถิ่น ซึ่งเขารู้ว่าเวลาไหนหรือมุมไหนของสถานที่นั้นถ่ายรูปออกมาแล้วสวย ซึ่งบางทีเวลาที่เราไปในสถานที่ที่เราไม่เคยไปมาก่อน ก็จะไปดูที่ร้านขายโปสต์การ์ด ดูว่ามุมไหนถ่ายสวยเราก็จะดูไว้เป็นแนวทางในการถ่ายภาพของเรา ภาพที่จะเลือกซื้อมากที่สุดจะเป็นภาพเดี่ยว ภาพที่ถ่ายทอดในมุมแปลกตา ซึ่งเราไม่คิดมาก่อนว่าถ่ายออกมาแล้วจะสวยก็จะเลือกซื้อภาพนั้น

ภาพที่ชอบที่สุดก็น่าจะเป็นภาพพระพุทธรูป กับสถานที่ท่องเที่ยวใน จ.น่าน บ้านเกิด ซึ่งผมจะชอบเป็นพิเศษ”

ต้นกล้า เล่าต่อว่า โปสต์การ์ดอีกแบบที่เขาสะสมก็คือ โปสต์การ์ดภาพยนตร์ เริ่มสะสมมาได้สิบกว่าปีแล้วตั้งแต่สมัยทำงานพิเศษในโรงภาพยนตร์ เป็นคนที่ชอบดูภาพยนตร์มาก และจะเก็บของสะสมที่ระลึกภาพยนตร์อย่าง แม็กเน็ต โปสต์การ์ด แฮนด์บิล ซึ่งยุคนั้นเวลามีภาพยนตร์ฉายก็จะมีของที่ระลึกเหล่านี้ออกมาด้วย แต่เดี๋ยวนี้มีออกมาให้สะสมน้อย ไม่ค่อยมีค่ายหนังทำออกมาแล้ว

“ผมมองว่าของโปสต์การ์ดราคาอาจจะไม่ได้แพง แต่มันเหมือนงานศิลปะอย่างหนึ่งที่เราจับต้องได้ มันมีองค์ประกอบมีเรื่องราว บางครั้งดูแล้วเราก็จะจำได้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ดูกับใครตอนไหน โปสต์การ์ดบางภาพดูแล้วจำได้ว่าเราเคยไปเที่ยวกับใคร แม้บางครั้งเรารู้สึกว่าไม่รู้จะสะสมไปทำไมให้รกบ้าน แต่ทุกครั้งที่หยิบขึ้นมาดูเราก็ทิ้งมันไม่ลงจริงๆ”