เพื่อนเอ๋ย ไม่มีใครตายเพราะเน็ตช้า

โดย...วรรณถวิล สุขน้อย

“ก่อนจะแต่งงานกับใครสักคน สิ่งที่ควรทำก่อนอื่นใด  คือ จับคนคนนั้นไปนั่งเล่นคอมพิวเตอร์ที่มีอินเทอร์เน็ตช้าๆ แล้วดูก่อนว่าเขาเป็นคนยังไง” -- วิลล์ เฟอร์เรลล์

โอ๊ย พอฉันอ่านคำพูดของนักแสดงตลกชายชาวอเมริกันคนนี้แล้วถึงกับอึ้ง และเอากลับมาคิดตามว่า เวลาอินเทอร์เน็ตทำงานช้า กว่าจะดาวน์โหลดภาพ หรืออัพโหลดข้อมูลได้แต่ละที ประหนึ่งว่าข้อมูลนั้นๆ ภาพนั้นๆ อยู่บนเขาหิมาลัย และเราต้องเดินเท้าขึ้นไปเพื่อดูมัน

เรารู้สึกอย่างไร?

เราจัดการกับความช้าของอินเทอร์เน็ตอย่างไร?

ทางเลือกอาจมีได้มากมายหลายทาง ไม่ว่าจะเป็น 1.โทรศัพท์ไปด่าทอศูนย์ที่ให้บริการอินเทอร์เน็ต ว่าทำงานกันประสาอะไร ทำไมอินเทอร์เน็ตถึงช้า เกิดอะไรขึ้น? มีใครก่อการร้ายหรือไง ทำไมเน็ตช้า? 2. เปลี่ยนระบบอินเทอร์เน็ต หรือต่อไว-ไฟอื่นแทน 3. หงุดหงิด ก่นด่า เหวี่ยงคนข้างๆ บ้าคลั่งกับความช้า อารมณ์เสียอยู่ตรงนั้น

หรือว่าเราจะรอ...

...เรารู้สึกว่า ถ้าไม่ได้เปิดเมล ไม่ได้ดาวน์โหลดงาน หรือว่ารับข้อมูลเดี๋ยวนั้น นาทีนั้น จะต้องแย่แน่ๆ

...คำถามคือใครแย่? เราแย่ เพราะครูหรือเจ้านายที่รอตรวจงาน รออ่านเมล? หรือเพื่อนที่นั่งกินไอติมรอรูปที่เราอัพโหลดให้นาง? หรือมีหัวหน้าหน่วยงานลับของรัฐบาล ที่รอรหัสจากเราเพื่อไปกู้โลก?

เคยมีใครเสียชีวิตจากการที่เราโหลดข้อมูลอินเทอร์เน็ตไม่ได้ไหม?

ความรู้สึกที่ว่า-รอไม่ได้-นั่งเฉยๆ ไม่เป็น-ไม่ชินกับความช้า...มันเกิดกับเราตั้งแต่เมื่อไหร่?

แน่นอนว่า ตอนนี้และอนาคต อินเทอร์เน็ตกลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันของเราไปเรียบร้อยแล้ว เมื่อมันช้า เมื่อมันไม่ได้อย่างใจ เราจึงกระวนกระวาย หงุดหงิดเป็นอีบ้า เพราะรู้สึกว่า ทำไมช้าๆๆๆๆ!!

ยิ่งรอ ก็ยิ่งรู้สึกว่ามันช้า

ด้วยเหตุนี้ เราเลยเสพติดอาการแบบ “ทุกอย่างต้องได้อย่างใจในเวลาอันรวดเร็ว” ไปโดยไม่รู้ตัว และบ่อยครั้งที่ติดเอาการ “รอไม่ได้” ไปใช้กับทุกเรื่องในชีวิต และเมื่อต้องรอกับสิ่งที่มันเชื่องช้า ก็ยิ่งทำให้เราตั้งหน้าตั้งตารออย่างทุรนทุราย โดยลืมบอกตัวเองไปว่า เฮ้ยๆ ใจเย็นนะ ไม่เป็นไร ไม่มีใครรีบไปไหน ไม่ต้องลนลานขนาดที่รู้สึกอยู่ก็ได้...

นั่งลง...ค่อยๆ หายใจ...

เพราะทุกอย่างไม่จำเป็นต้องเร็วไปเสียหมด

ชีวิตเราไม่ต้องรีบดาวน์โหลดอัพโหลดอะไรกันขนาดนั้น

ช้าบ้าง รอบ้าง...ไม่มีใครทนพิษบาดแผลไม่ไหวตายแน่ๆ

เพราะเวลาเรารอจนหงุดหงิด เสียสติจนแทบจะแปลงร่าง

มันก็ทำให้เราลืมไปได้ว่า

สิ่งที่เราควรทำ ไม่ใช่จัดการกับความเชื่องช้าของอินเทอร์เน็ต

แต่เราต้องจัดการความรู้สึกของตัวเองต่างหาก

รู้จัก วรรณถวิล สุขน้อย กันหน่อยจ้านอกจาก วรรณถวิล จะเป็นนักเขียนนามปากกา Venus ที่มีผลงานเบสต์เซลเลอร์ เรื่อง สิวเสี้ยนที่ปลายจมูก เธอยังเป็นคนเขียนบทละครซิทคอม เรื่อง เฮงเฮงเฮง บทละครโทรทัศน์ เรื่อง น้ำขึ้นให้รีบรัก (2555) เรือนเสน่หา (2556) จ้าวพายุ (2556) สงครามนางงาม (2557) และบทละครเวที เรื่อง สี่แผ่นดิน เดอะมิวสิคัล (2554 และ 2557) อีกด้วย