New Year Resolution New Me Resolution
ช่วงปีใหม่หลายคนแชร์ “2014 Year In Review” ที่สุ่มเหตุการณ์สำคัญๆ บนไทม์ไลน์ เจอภาพดีๆ ก็ดีไป
โดย...ณัชชานันท์ พีระณรงค์
ช่วงปีใหม่หลายคนแชร์ “2014 Year In Review” ที่สุ่มเหตุการณ์สำคัญๆ บนไทม์ไลน์ เจอภาพดีๆ ก็ดีไป แต่สุ่มเจออะไรที่ไม่อยากเห็นขึ้นมาที การแชร์นั้นก็เป็นอันจบไปได้ง่ายๆ เหมือนกัน แต่จะยังไงก็เถอะ มันก็คืออดีตที่ผ่านไปแล้วและกลับไปแก้ไขไม่ได้ คงดีกว่าถ้าเราจะสนใจปัจจุบันและอนาคต
ว่าแล้วก็เปิดดูเทรนด์ในไทม์ไลน์ต่อ...
ต้นปีแบบนี้กระโดดออกมาจากรีวิว (Review) ในเฟซบุ๊ก ก็อดตามกระแส “#NewYear Resolution” กับเขาไม่ได้นะ
การตั้งปณิธานหรือความมุ่งหมายอะไรสักอย่างหรือหลายอย่างที่จะเปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่
- ลดความอ้วน (จากการส่องดูในโลกออนไลน์จะเห็นข้อนี้ในความถี่สูงสุด)
- เก็บเงินไปเที่ยว
- “ยังไงก็ได้แค่มีความสุข” >>> อันนี้สิน่าสนใจ ข้อความสั้นๆ ง่ายๆ ที่อ่านและสะดุดมาก
แต่ทำยังไงล่ะ และอะไรล่ะคือความสุข (นี่ไงเริ่มไม่ง่ายแล้ว)
ระหว่างที่อ่านความคิดคนอื่นๆ ผ่านกรอบสี่เหลี่ยมของหน้าจอ ก็คิดๆ ข้อความของตัวเองไปพลางๆ คิดไม่ออกก็เลื่อนลงไปอ่านความเป็นไปของชีวิตคนอื่นๆ ในไทม์ไลน์กันต่อไป (วนอยู่อย่างนี้)
เราหายใจอยู่ในโลกที่ชั้นบรรยากาศอัดแน่นไปด้วยสัญญาณโทรศัพท์และอินเทอร์เน็ตจากอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่มองไม่เห็น มันคือโลกที่เทคโนโลยีไปไกลและสัญญาณไว-ไฟก็เดินทางไวกว่าความอดทนของมนุษย์
แม่เคยบอกว่า คนยุคนี้ตอบกลับไปมารวดเร็วทันใจ จนบางทีขาดเสน่ห์ของการรอคอย ยุคแม่เขียนจดหมายอย่างเร็วก็ 2-3 วัน พัฒนามาอีกหน่อยก็โทรศัพท์ แต่ถี่เกินไปก็ผลาญเงินหลายบาทอยู่
สมัยนี้อยู่ที่หน้าจอสี่เหลี่ยม ปลายนิ้วและสัญญาณ 4G
สิ่งเหล่านี้คือตัวเร่งนาฬิกาของแต่ละคนให้เดินเร็วขึ้นเรื่อยๆ ความอดทนมีหน่วยเล็กลง จากที่เป็น “วัน” ก็กลายเป็น “นาที”
เรากลายเป็นคนใจร้อนแบบไม่รู้ตัว อะไรๆ ก็ต้องเดี๋ยวนั้น อยากรู้ก็ต้องได้รู้ เสนอไปก็ต้องสนอง อย่างในไลน์ (Line) พอเจอคำว่า Read (อ่าน) แล้วไม่ตอบ จากคนอารมณ์ดีๆ นี่ถึงกับเปลี่ยนโหมดเป็นคนหงุดหงิดงุ่นง่านได้ทั้งวัน
ง่ายๆ คือ ถ้าลองวาดเส้นความสุขของคนสมัยนี้ จะได้เส้นที่ลากจากสูงไปต่ำ ไปสูง ไปต่ำ สลับไปมาเป็นเส้นคลื่นที่วาดด้วยการตวัดข้อมือขึ้นๆ ลงๆ อย่างรวดเร็ว
แต่ถ้าลองรักษาระดับกลางๆ วาดด้วยมือนิ่งๆ ได้เส้นที่เคิร์ฟไม่ขึ้นสูงมาก ขณะเดียวกันก็ไม่โค้งลงต่ำมาก เป็นเส้นที่แทนความรู้สึกตรงกลางและบางทีความรู้สึกตรงนี้ แม้จะไม่หวือหวาแต่ก็อาจจะมั่นคง ปลอดภัย และ “น่าอยู่” มากกว่า
การไม่ได้สิ่งที่เราคิดว่าเป็นความสุข อาจจะไม่ได้หมายถึงเราจะต้องทุกข์เสมอไป แต่เป็นแค่ช่วงเวลาที่เรายอมรับ-เข้าใจ-และอดทนรอ “ความสุข” ที่อยู่ถัดไปอย่างใจเย็น
ความสุขเป็นสิ่งที่มองไม่เห็นและจับต้องไม่ได้ แต่ก็เป็นสสารที่ไม่เคยหายไปจากโลก มันแค่เปลี่ยนรูปและสถานะสุขที่เป็นวัตถุทางกาย สุขที่เป็นวัตถุทางใจ สุขที่ได้ให้ สุขที่ได้รับ สุขที่ได้ทำ สุขที่ได้เป็น…
เมื่อเรารู้จักวาดเส้นความสุขตัวเองแบบค่อยเป็นค่อยไปได้แล้ว เรียนรู้วิธีการเดินช้าลงและใจเย็นเป็น แล้วทีนี้ก็คงอยู่ที่เราว่าจะลดสปีดการใช้ชีวิต แล้วสัมผัสมวลความสุขระหว่างทางเพิ่มขึ้นมากน้อยแค่ไหน
สุดท้าย…สำหรับ #NewYear Resolution น่ะเหรอ เราก็ยังเป็นคนเดิม แต่มีมุมมองความสุขไม่เหมือนเดิม บางทีปีหน้าถ้ายังฮิตมีรีวิวช่วงปีใหม่กันอีก อาจจะเห็นข้อความ สเตตัส หรือภาพที่ไม่อยากจดจำน้อยลงก็ได้
