มนุษยธรรม ต่ำกว่ายอดไลค์?

สถานการณ์ ช่วงนี้เพิ่งมีคลิปหนึ่งปล่อยหลุดมาทางโซเชียลมีเดีย เป็นคลิปวิดีโอเด็กที่กำลังจมน้ำในสระว่ายน้ำแห่งหนึ่ง สถานการณ์ในคลิปจะเห็นได้ว่ามีคนอยู่รอบสระมากมาย แต่ต้องใช้เวลาอยู่เกือบนาทีกว่าจะมีคนไปช่วย เจ้าของคลิปโพสต์ทำนองเชิงประจานการกระทำของคนที่เห็นเหตุการณ์ในคลิปแต่ไม่ลงไปช่วยว่าเดี๋ยวนี้คนไร้น้ำใจ หลายๆ ความคิดเห็นใต้คลิปก็วิพากษ์วิจารณ์ในทำนองเดียวกัน

กระทั่งมีคนหนึ่งเข้ามาตั้งคำถามในกรณีของเด็กจมน้ำว่า เจ้าของคลิปประจานคนอื่นว่าไม่มีน้ำใจแล้วทำไมตัวเองไม่ไปช่วยเอาแต่ถ่ายภาพอยู่นั่น ถ้าสุดท้ายแล้วถ่ายได้ภาพตอนเด็กจมน้ำตายคุณจะภูมิใจไหม ซึ่งนับเป็นคำถามพลิกคดีเลยทีเดียว

ทางออก ในสมัยก่อนที่อินเทอร์เน็ตยังไม่แพร่หลาย เรื่องราวความเดือดร้อนต่างๆ จะถูกตีแผ่ผ่านทางสื่อหลักอย่างหนังสือพิมพ์ ทีวี วิทยุ แต่ปัจจุบันอินเทอร์เน็ตและโซเชียลมีเดียได้มอบเครื่องมือและอำนาจสื่อสารมวลชนให้กับประชาชนทุกคนบนโลกใบนี้ที่เข้าถึงอินเทอร์เน็ต เราจึงรับรู้เรื่องราวต่างๆ บนโลกใบนี้ทั้งในแง่บวกและลบเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว แต่ในขณะเดียวกันที่เครื่องมือสื่อสารมวลชนเข้าถึงทุกคน แต่สิ่งที่ถูกส่งต่อไปไม่ถึงคือจรรยาบรรณในวิชาชีพสื่อสารมวลชน ซึ่งเราจะไม่กล่าวโทษ เราจึงได้เห็นภาพการล่วงละเมิดสิทธิส่วนบุคคล การโพสต์ประจานเรื่องราวต่างๆ ในอินเทอร์เน็ต ซึ่งมีทั้งเรื่องที่ควรโพสต์และเรื่องที่ไม่ควรโพสต์ อย่างในกรณีคลิปเด็กจมน้ำ ถามว่าควรโพสต์ได้ไหม คำตอบคือได้ แต่ต้องไม่ละเมิดสิทธิส่วนบุคคลของผู้อื่นที่อยู่ในคลิปด้วยข้อความต่อว่าดูหมิ่น อยากนำเสนอเรื่องราวอะไรก็จบลงแค่นั้น โดยไม่ใส่ความคิดเห็นลงไปเช่นเดียวกับการนำเสนอข่าวของสื่อมวลชนที่ลงแต่เพียงเนื้อหา โดยปราศจากความคิดเห็นส่วนตัว ปล่อยให้ผู้ชมเป็นผู้วิเคราะห์วิจารณ์ด้วยตัวเองแต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นอย่าปล่อยให้มนุษยธรรมต่ำกว่ายอดไลค์ เมื่อเห็นผู้อื่นเดือดร้อนจงเข้าไปช่วยก่อนหยิบกล้อง เมื่อเห็นผู้อื่นทำผิดพลาดอย่าซ้ำเติมด้วยการโพสต์ประจานทั้งที่เขากำลังพยายามแก้ไข

คลิปวิดีโอเหตุการณ์ต่างๆ ถ่ายได้แต่ควรคิดให้มากก่อนโพสต์ เรามีหลักคิดง่ายๆ คือโพสต์แล้วดีทุกฝ่าย ดีต่อสังคมควรโพสต์ แต่คลิปไหนโพสต์แล้วมีผู้เสียหาย ไม่รู้เรื่องราวที่แน่ชัด ไม่ควรโพสต์ด้วยประการทั้งปวง